Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Ιαβερης

Active member
Τελείωσα το Institute του Στίβεν Κιγκ, το οποίο με άφησε σχετικά ικανοποιημένο αν εξαιρέσουμε το κάπως χλιαρό τέλος. Τώρα συνεχίζω με το Somebody to love- Life, Death and Legacy of Freddie Mercury.
 
Τελειωσα το -εξαιρετικο- Τι ειδε η Γυναικα του Λωτ. Το ειχα βαλει και στην τριαδα μου για το "Διαβασε ενα αγαπημενο μου βιβλιο", πριν καν το τελειωσω. Τοσο καλο!

Συνεχιζω με Neil Gaiman και το Οι Γιοι της Αραχνης (το οποιο ειναι σικουελ του Πολεμου των Θεων).
 
Τελείωσα το "Ο φύλακας στη Σίκαλη" και θα πιάσω το "Στο χείλος της Αβύσσου" του Κέστνερ. Έχω ακούσει αρκετά καλά γιαυτό το βιβλίο.
 

Έλλη Μ

Active member
Τελειωσα το -εξαιρετικο- Τι ειδε η Γυναικα του Λωτ. Το ειχα βαλει και στην τριαδα μου για το "Διαβασε ενα αγαπημενο μου βιβλιο", πριν καν το τελειωσω. Τοσο καλο!
Like! Για να δουν αυτοι!:)))
Τελειωσα το κατι απο παραπανω γαματο Η γυναικα με τα άσπρα, Κολλινς και ξεκινησα το Τι ήξερε η Μέιζη, Χ. Τζεημς.
 
Τελείωσα το Institute του Στίβεν Κιγκ, το οποίο με άφησε σχετικά ικανοποιημένο αν εξαιρέσουμε το κάπως χλιαρό τέλος. Τώρα συνεχίζω με το Somebody to love- Life, Death and Legacy of Freddie Mercury.
Να μας πεις αν άξιζε να το διαβάσεις, ή είναι απλά μια ευκαιρία για κουτσομπολιό τώρα που τον ξαναθυμήθηκε ο πολύς κόσμος.
 
Διαβασα το Φτυάρι της Λιζ Σπιτ. Ενα μυθιστόρημα βίαιης ενηλικίωσης. Ηταν αρκετα καλο, μου αρεσε αν ηταν και λιγοτερο φλύαρο θα ήταν κορυφαίο.
 

Στιλλ ιλλ

Active member
Διαβάζω τις τελευταίες μέρες τον Γαλατά της Anna Burns. Υπέροχη γραφή, εθιστική που καταφέρνει να είναι απλή οσον αφορά τις αναφορές στο πολιτικό κομμάτι (και πραγματικά μπράβο για την επιτυχία της αυτή) αλλα πολύ πιο σύνθετη όταν περιγράφει την ψυχοσύνθεση της πρωταγωνίστριας. Θα το έβαζα δίπλα στο Handmaid's tale της Atwood ως απαραίτητα φεμινιστικά αναγνώσματα που επιμένουν στην ουσία και οχι στην υστερία. Αν και γενικά πρόκειται για εξαιρετική δυστοπική λογοτεχνία, αποπνικτική και κατάμαυρη.
 

Τσίου

Active member
Τα τελευταια βιβλία που είπα ότι διαβάζω, τα άφησα για λίγο στην άκρη, διότι ενώ μου αρέσουν, δεν μπορώ να συγκεντρωθω. Κακό τάιμινγκ. Ξεκίνησα το Invisible Monsters remix του Τσακ Πόλανικ. Το remix είναι χωρίς γραμμική αφηγηση, έτσι όπως θα ήθελε να το εκδώσει ο ίδιος, αλλά τον έπεισαν πως το ξεφύλλισμα για να πας 3 κεφάλαια πίσω ή 5 μπροστά, θα ήταν απωθητικό για τους αναγνώστες. Η ιδέα για να χαθούμε στο βιβλίο κάνοντας τα βατραχάκια, δεν του ήρθε από το Κουτσό του Κορτασαρ, αλλά από το περιοδικό Vogue που διάβαζε, όσο περίμενε να πλυθούν τα ρούχα του. Δεν μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου, όπως (μου) συμβαίνει πάντα με τα "παιδιά" του Τσάκυ, και μόλις πριν λίγο διάβασα κείμενο με την βοήθεια καθρέφτη.
 
Ας πούμε ότι τέλειωσα το " Ο Αποτυχημένος" του Benrhard. Σαν βιβλίο με κούρασε πάρα πολύ, μου είπε, σκέφτηκα. Από τα χειρότερα φετινά. Δεν ξέρω αν θα διαβάσω άλλο βιβλίο του.

Τώρα θα συνεχίσω με τα Άπαντα του Μάρκες που διάβαζα αποσπασματικά.
 
Top