Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Μαρινέττα

Κοινωνός
Είναι μικρό βιβλιαράκι και αυτός που το έγραψε ήταν Κουάκερος.
@Λένκοβιτς Μέχρι πριν ένα λεπτό ήξερα μόνο τα κουάκερ ! 😂
Γκούγκλαρα το παραδέχομαι!
Μαζί με άλλα που ακούω/διαβάζω χτες τελείωσα το Η δυσπιστία του πατρός Μπράουν 🤯🤯, δεν συγκλονίστηκα ούτε στο ελάχιστο αν και ομολογώ είχε ευφάνταστες λύσεις φόνων ( όμως πόσο τέλειες εκδόσεις οι εκδόσεις Μάγμα;;; Βέβαια είδα έχουν μόνο 2-3 λογοτεχνικά ! 😕 ). Ξεκίνησα το Το κορίτσι με τα πορτοκάλια μέχρι στιγμής φαίνεται ωραίο και πρωτότυπο!
 
Last edited:

Λένκοβιτς

Κοινωνός
Με το ζόρι το τελείωσα το βιβλίο "Καρποί της μοναξιάς", του William Penn. Ευτυχώς που ήταν σχετικά μικρό βιβλιαράκι, διαφορετικά θα το είχα σίγουρα εγκαταλείψει. Ανέκαθεν με ενοχλούσαν τα βιβλία που νουθετούν. Να κάνεις αυτό, να μην κάνεις εκείνο. Ειδικά όταν αυτές οι νουθεσίες είναι θρησκευτικού τύπου διότι δεν πιστεύω σε θρησκείες. Ομολογώ ότι όταν το αγόρασα δεν ήξερα ότι το έχει γράψει ένας Κουάκερος κάποιους αιώνες πριν, γιατί είχα δει μόνο το οπισθόφυλλο και εκεί δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Στο οπισθόφυλλο γράφει μόνο την κριτική του Robert Louis Stevenson όπου αναφέρει πόσο σημαντικό βιβλίο ήταν για τη ζωή του και τη γαλήνη του. Τέλος πάντων, την πάτησα. Δεν είναι ότι διαφωνώ με όλα όσα γράφει στο βιβλίο, ο τρόπος που τα επικοινωνεί είναι ενοχλητικός. Και, φυσικά, έχει και κάποια αποσπάσματα που σου σηκώνεται η τρίχα και θέλεις να το πετάξεις απ'το παράθυρο.
'Ενα χαρακτηριστικό απόσπασμα που μου την έδωσε:

“Καμιά ανατροφή δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικά αυστηρή για τα παιδιά. Γιατί, εκτός του ότι η σκληραγώγηση τους κάνει καλό, τα καθιστά, συνάμα, ανδρεία, ακμαία και υγιή.”

Ε, άι σιχτίρ.

'Ενα βιβλίο που ανήκει σε άλλες εποχές, αιώνες πριν, ένα θρησκευτικό βιβλίο με συμβουλές και αντίστοιχες ιδέες. Ο Σωτήρας μας, ο καλοκάγαθος Θεός, ο ελεήμων και όλα τα συναφή.

Συγνώμη ζητώ από τους πιστούς. Εγώ θα πάω κατευθείαν στην κόλαση.

Ξεκινάω σήμερα το "Το σύνδρομο του Φριτς", του Ντμίτρι Μπόρτνικοφ, εκδόσεις Scripta.
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
'Ενα χαρακτηριστικό απόσπασμα που μου την έδωσε:

“Καμιά ανατροφή δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικά αυστηρή για τα παιδιά. Γιατί, εκτός του ότι η σκληραγώγηση τους κάνει καλό, τα καθιστά, συνάμα, ανδρεία, ακμαία και υγιή.”

Ε, άι σιχτίρ.

'Ενα βιβλίο που ανήκει σε άλλες εποχές, αιώνες πριν, ένα θρησκευτικό βιβλίο με συμβουλές και αντίστοιχες ιδέες. Ο Σωτήρας μας, ο καλοκάγαθος Θεός, ο ελεήμων και όλα τα συναφή.

Συγνώμη ζητώ από τους πιστούς. Εγώ θα πάω κατευθείαν στην κόλαση.
Ξέρεις, @Λένκοβιτς τα παιδιά είχαν κάποιες εποχές (όχι πάρα πολύ παλιές) μια θέση στην κοινωνική πυραμίδα, λίγο πάνω από τα ζώα. Άλλωστε έκαναν πολλά, πεθαίναν μερικά για να ζήσουν άλλα να δουλέψουν τη γη (ή ότι άλλο) να γηροκομήσουν γονείς κλπ. Καλό ήταν (γι αυτούς) όσα έμεναν να είναι τα πιο σκληραγωγημένα. Έννοιες όπως δικαιώματα των παιδιών και άλλα τέτοια δεν υπήρχαν (όπως δεν υπήρχαν δικαιώματα των ζώων και ήταν πολύ περιορισμένα και τα δικαιώματα των γυναικών). Τώρα εσύ, τι απαίτηση έχεις από ένα βιβλίο που έχει γράψει ένας κουάκερος; Μη συγχύζεσαι.
Και μερικές νουθεσίες για το τέλος :τρέλα:: Μην τα μεγαλώσεις έτσι τα παιδιά σου. Μη ζητάς συγνώμη από τους πιστούς (άλλωστε και αυτοί σπανίως ζητούν από κάποιον άλλον, εκτός ίσως από τον δημιουργό τους) και αν υπάρχει Κόλαση (αμφισβητείται) αξίζει το ρίσκο! Και μην ξαναφάς κουάκερ - αν τα έχεις πάρει τόσο πολύ (τουλάχιστον μέχρι να σου περάσει).
 

Μαρινέττα

Κοινωνός
Και, φυσικά, έχει και κάποια αποσπάσματα που σου σηκώνεται η τρίχα και θέλεις να το πετάξεις απ'το παράθυρο.
Ε, άι σιχτίρ.
Με τα κουάκερ ποτέ δε θα σου είχε συμβεί κάτι τέτοιο πάντως , ειδικά με αυτά που έχουν και σοκολάτα μέσα 😂😂
 
Τελείωσα χθες το ''Πόσο αγαπάμε την Γκλέντα'', συλλογή διηγημάτων του Χούλιο Κορτάσαρ. Παρόλο που έχω διαβάσει μόνο τρία βιβλία του Κορτάσαρ, νιώθω πως έχει γίνει ήδη ο αγαπημένος μου συγγραφέας. Είναι λες και η συγγραφική του φωνή μιλάει από έναν παράλληλο κόσμο, όταν τον διαβάζω νιώθω σαν να βλέπω ένα περίεργο μα όμορφο όνειρο. Αισθάνομαι σχεδόν μια πλατωνική αγάπη γι' αυτόν μέσα από τα βιβλία του (παρόλο που είμαι αγοράκι :χαχα:) και πραγματικά δεν μπορώ να περιμένω μέχρι να πιάσω στα χέρια μου το επόμενο βιβλίο του.
 

Έλενα Λαμία

Όμορφο Νιάτο
Διαβάζω το τρίτο βιβλίο της σειράς Οι κορες των αστεριών της Lucinda Riley ,Την κόρη της σκιάς.. Ξεκίνησα με μεγάλες προσδοκίες λόγο κριτικών που είχα διαβάσει...συνεχίζω λογο ψυχαναγκασμου γιατί δεν αφήνω ΠΟΤΕ βιβλίο στη μέση και πόσο μάλλον σειρά βιβλίων 👀
Ελπίζω να δικαιωθώ
:ντροπή:
 

Λίλιθ

Κοινωνός
Τελείωσα χτες το "Το Τούνελ" του Ερνέστο Σαμπάτο και ξεκίνησα σήμερα το "Κάθε μέρα λίγο πιο κοντά" του πολύ πολυαγαπημένου μου Έρβιν Γιάλομ. Είναι το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο Γιάλομ το 1974. Είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη ασθενή που είχε αναλάβει και την εξέλιξη της θεραπείας της.
 
@Λίλιθ πολυ αγαπημενος ο Γιαλομ εχω διαβασει σχεδόν όλα τα βιβλία του εκτος απο αυτο που ανεφερες. Μαλιστα μια περιοδο πριν καμια δεκαετια που ειχα σταματησει την αναγνωση για καποια χρονια τα βιβλια του με βοήθησαν να βγω απο το τέλμα. Ειχα διαβασει απανωτα 3-4 δικα του και ξεκολησα.
 

Λίλιθ

Κοινωνός
@Χρυσόστομος νομίζω πως αυτό το βιβλίο δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό. Η αλήθεια είναι πως ίσως να μην το γνώριζα αν δεν μου το έκαναν δώρο. Ο Γιάλομ τελικά έχει το φανατικό του κοινό.
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
. Ο Γιάλομ τελικά έχει το φανατικό του κοινό.
Είχε έρθει στην Ελλάδα όταν έκανε βιβλιοπαρουσίαση της μετάφρασης του "Κήπος του Επίκουρου" (αν θυμάμαι καλά αυτό το βιβλίο του ήταν) και είχε γίνει της τρελής. Νομίζω κάνανε και δεύτερη μετά την πρώτη. (χωρίς να είμαι βέβαιος - πάντως ήταν σε κάποια μεγάλη αίθουσα).
 

Λίλιθ

Κοινωνός
Και στην Κύπρο ήρθε, αν δεν κάνω λάθος το '12 αλλά δεν είχε γίνει θέμα. Το άκουσα κατόπιν εόρτης και στεναχωρέθηκα.
 

Σελεφά

Κοινωνός
Τελικά, ενώ υπολόγιζα να διαβάσω αλλά, αλλα διάβασα και τελείωσα και το METRO 2033 που είχα αφήσει στην άκρη.
Μετά από τον Σαντερσον δεν είχα/ω μεγάλη όρεξη (ούτε μετα απο χωρισμό ετσι:χαχα:), οπότε καταπιάστηκα με μικρότερα σε μέγεθος βιβλία.
Τώρα διαβάζω το Network Effect, βιβλίο 5 του The Murderbot Series της Martha Wells.
 

Ιαβερης

Μύστης
@Σελεφά Σε θαυμάζω για την υπομονή σου να διαβάζεις σειρές βιβλίων, προσωπικά πλέον κουράζομαι πολύ μ' αυτές. Τελευταία φορά διάβασα την τριλογία mistborn, καταπληκτική σειρά όντως, αλλά μετέπειτα δεν με τράβηξε να συνεχίσω με κάτι παρόμοιο.
 

Σελεφά

Κοινωνός
@Ιαβερης Αν και διαβάζω από όλα τα είδη λογοτεχνίας (παιδικά, εφηβικά και για ενήλικες),
η λογοτεχνία του φανταστικό και η επιστημονική φαντασία (πλέον) είναι τα αγαπημένα μου.
Οπότε δύσκολα βρίσκεις κάποιο βιβλίο που να είναι καλογραμμένο, να έχει ενδιαφέρουσα πλοκή και να υπηρετεί σωστά τόσο τους χαρακτήρες όσο και την κοσμοπλασία και να μην αποτελεί σειρά. Είναι κάπως μονόδρομος. Παρ' όλα αυτά έτυχε να μη συνεχίσω αρκετές σειρές. Αυτό που παθαίνω με τις σειρές είναι ότι δεν μπορώ με μιας να τη τελειώσω (με εξαίρεση λίγο τα βιβλία του Σάντερσον).
Διαβάζω αρκετές σειρές και το πάω κυκλικά, για να μην μπουκώνω (δε μου έρχεται η σωστή λέξη) από τον κόσμο.
 

Λένκοβιτς

Κοινωνός
Τελείωσα το βιβλίο: Το σύνδρομο του Φριτς – Ντμίτρι Μπόρτνικοφ – Εκδόσεις Scripta

Με αυτό το βιβλίο έβλεπα εφιάλτες συνεχόμενα για τρεις νύχτες. Πολύ σκοτεινό και αρρωστημένο κλίμα. Μιλάει για την οικογενειακή και προσωπική κόλαση που έζησε από τα παιδικά του χρόνια και μετά ως ενήλικας στο στρατό (ειδικά εκεί), στην τούντρα του αρκτικού κύκλου την εποχή της ΕΣΣΔ. Πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αλλά έχει και διαλόγους, σε πολλά σημεία παραληρηματική και θραυσματική που αν συγκεντρωθείς την καταλαβαίνεις σχεδόν απόλυτα. Αυτό το μυθιστόρημα απηχεί την ίδια τη ζωή του συγγραφέα, τις αναμνήσεις του από έναν κόσμο κακό και τρελό. Και σκέφτομαι: αν ήταν όντως έτσι τα πράγματα στο στρατό της ΕΣΣΔ και η ζωή στην επαρχία εκείνη την εποχή τότε μιλάμε για φρίκη, αηδία και παράνοια. Το προτείνω σε όποιον θέλει να διαβάσει μια διαφορετική γραφή από τα συνηθισμένα, και εφόσον έχει γερό στομάχι. Εδώ που τα λέμε, έχω διαβάσει και πολύ πιο σκληρά βιβλία αλλά αυτό με διαπέρασε πέρα για πέρα.

Συνεχίζω με το βιβλίο: Οι Κυνικοί, του Ανατόλι Μαριενγκόφ, εκδόσεις s@mizdat.
 
Βιβλία που διαβασα τελευταια.
Η ψιχα εκεινου του καλοκαιριου - Ζουργος 3/5
Προσφυγας - Αλαν Γκρατζ 5/5. Συνταρακτικό!!
Η φάρμα των ζώων - Οργουελ 3/5
Η υπόθεση του κακού - Καριζι 2/5
Ο ερωτας νοστάλγησε την Κουβα - Γκουτιερες 2/5
Τωρα διαβαζω και κοντευω να τελειωσω την "Ισπανική διαθηκη" του Αρθουρ Καιστλερ και έχω μείνει αφωνος μπροστά σε αυτό το αριστούργημα. Το βιβλίο είναι βιογραφικό και ο συγγραφεας μας περιγραφει τον αδικό εγκλεισμό του στην φυλακή την εποχή του ισπανικου εμφυλίου, την καταδική του σε θάνατο και την καθημερινη αγωνια του στην αναμονή της εκτελεσης της ποινής. Η σταση του συγγραφεα μπροστα σε όλα αυτά τα τραγικά που του συμβαινουν, οι σκεψεις του, οι στοχασμοι του, είναι πραγματικά μεγαλειωδεις!
Το βιβλίο το ανακαλυψα και αποφασισα να το διαβασω μετα απο μια αναφορά του @Λένκοβιτς σε αυτό. Λενκοβιτς σε ευχαριστω που μου γνώρισες αυτο το συγκλονιστικό έργο.
 
Top