Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Λίλιθ

Κοινωνός
Άρχισα σήμερα 'Τα παιδιά της Νιόβης' του Τάσου Αθανασιάδη. Είχα αγοράσει τα βιβλία όταν έδειχνε τη σειρά η ΕΡΤ και δεν έκανα όρεξη να τα διαβάσω αφού την είχα παρακολουθήσει. Πάντως τώρα που τα διαβάζω στο μυαλό μου ο Σαρρής ειναι ο Βαλτινός και η Σαρρίνα η Τζομπανάκη.
 

Βιστέρια

Κοινωνός
Τους τελευταίους μήνες είχα πέσει με τα μούτρα στα διηγήματα του κ. Νόλλα, αξίζουν!
Στα χέρια μου έπεσε και ο γραφικός χαρακτήρας του κ. Παναγιωτόπουλου. Δυστυχώς δεν κατάφερα να τον τελειώσω, μου φάνηκαν αδύναμα τα διηγήματα... :ωιμέ:
Σήμερα άρχισα τις οχιές του Μωριάκ.
 

Σωτηρία

Κοινωνός
Τελείωσα πρόσφατα το "Σφαγείο Νο 5" του Βονεγκατ και πραγματικά δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο... Η υπόθεση εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά από ότι περίμενα... Στα πολύ συν του ήταν ότι μου θύμισε πολύ το "Η ιστορία της ζωής σου" του Ted Chiang που υπερ-λατρεύω!!

Συνεχίζω τώρα με το "Κανονικοί άνθρωποι" της Σάλι Ρουνι για τη λέσχη στην οποία συμμετέχω.
 

Λένκοβιτς

Κοινωνός
Τελείωσα το "Μάρκος ο Μηδενιστής". Πολύ κακό για το τίποτα. 'Ερωτες, πολύ μπλα μπλα, τους την έπεσε και ο Μάρκος, έκανε έναν χαμούλη και ησυχάσανε κι αυτοί. 'Αντε πια.

'Επιασα τώρα να διαβάζω το "Τσαϊκόβσκυ: Η ιστορία μιας μοναχικής ζωής, και από τον πρόλογο κατάλαβα ότι έχει πολύ ζουμί η υπόθεση. Οπότε, μάλλον καλά θα περάσω.
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
Τελείωσα το "Μάρκος ο Μηδενιστής". Πολύ κακό για το τίποτα. 'Ερωτες, πολύ μπλα μπλα, τους την έπεσε και ο Μάρκος, έκανε έναν χαμούλη και ησυχάσανε κι αυτοί. 'Αντε πια.
Μαρκάν η πιο σύντομη & περιεκτική περιγραφή / σύνοψη βιβλίου. Μπράβο σου @Λένκοβιτς :αγαπώ::αγαπώ::αγαπώ:
 
Λοιπον, τελευταια βιβλία που διαβασα.
Ισπανικη διαθηκη - Καιστλερ 5/5
Φυγη κεφαλαιων - Μαρτινιδης 3/5
Εξοχικο με πισινα - Χερμαν Κοχ 1/5
Νεκρη γραμμη - Κελλης 2/5
Κριμα γιατι περίμενα να μου αρεσει περισσότερο. Την γραφη του την βρηκα πολυ απλοικη και δυστυχως δεν καταφερε να με βαλει στην ατμοσφαιρα του βιβλιου που απαιτει αυτο το είδος. Θα το ξαναπροσπαθησω πάντως με τον Κελλη αυτό ήταν απο τα πρωτα του βιβλία ίσως στην πορεία να βελτιωσε το γραψιμο του.
Πρωσικο μπλε - Φιλιπ Κερ 4/5
Ανθρωπος για όλες τις δουλειες - Μπουκοφσκι 3/5
Καλο μου παιδι - Χαουσμαν 4/5
Αυτο το έιχα ήδη στο πρόγραμμα και μετα απο τα καλα λόγια του Κριτων για το βιβλίο επίσπευσα την αναγνωση του. Αρκετα καλό, πολυ δυνατη αρχη που δεν ξέρεις τι σου γινεται με συνεχεις ανατροπες, στην μέση καπου κάνει μια κοιλιά, το τελος ικανοποιητικό!
Τωρα ξεκινησα το Λεωφορος Αλεξανδρας 173 του Γιαννιση.
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
Τι διάβασε αυτή η ψυχή, άραγε, τους τελευταίους μήνες;

Και είμαι τόσο σίγουρη ότι σας τρώει η περιέργεια, δεν κρατιέμαι, θα σας πω:
Μax Porter:
H θλιψη ειναι ένα πράγμα με φτερά
και Λαννυ. Δυο πολύ ευχάριστα #not βιβλία, το πρώτο πραγματεύεται την απώλεια και το πένθος, το δεύτερο την εξαφάνιση ενός παιδιού. Σου βγαινει λίγο η ψυχούλα όμως, ο Λαννυ, είναι συνδυασμός μαγικου ρεαλισμού, μεταμοντερνισμού αλλά και αστυνομικου μυθιστορήματος που δεν περνά αδιάφορο. Πολύ καλαισθητη έκδοση, νομίζω ότι αξιζει να διαβαστεί στο πρωτοτυπο λόγω παιχνιδιων με τη γλώσσα και το υφος.

Το όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον της δε_θυμάμαι_τ’_όνομά_της. La pomme de terre της χρονιάς. Καλά να πάθω, όοοοοχι, καλά να πάθω, πού πήρα φόρα κι αγόραζα βιβλία με τη σέσουλα, χωρις να φιλτράρω τίποτε. Θα ήθελα να ειμαι σε θεση να πω για τι πράγμα μιλά αυτό το βιβλίο, αλλά δεν κατάλαβα. Ουτε τι ηθελε να πει, ουτε αν είναι ολοκληρωμένο βιβλίο (γιατι από παντού έμπαζε), ούτε για ποιο λόγο η Elisabeth Strout (πήγα στη βιβλιοθηκη να τη βρω. Είναι και συνονόματη, πανάθεμά την) εχει κερδίσει τόσο τις εντυπώσεις. Πριν λίγα χρόνια, κάποιοι κράζαν την Cusk για το autofiction της και τις αποστάσεις που κρατούσε από τους χαρακτήρες της. Να σοβαρευτούμε λιγάκι, η Cusk απέχει έτη φωτός. Και αυτό που μου τη βαράει, είναι ότι εχω πάρει και την Ολιβ Κιττριτζ (άλλο βιβλιο της).

Σκοτεινό νερό : Τέσσερις μέρες με βροχή στην πόλη της Νάπολης εν αναμονή ενός εκπληκτικού γεγονότος, Νικολα (γεια σου, @Νικόλας Δε Κιντ) Πουλιέζε. Βιβλιάρα, μου αρεσε πάρα πολύ. Σε αυτό το βραδυγλεφές βιβλιαράκι (τι παρηχηση το β!), περιγράφονται 4 μέρες ασταμάτητης βροχης που προκαλούν ζημιες και ξυπνουν στους κατοικους δυσάρεστες μνήμες ενώ, ταυτόχρονα, φαινεται ότι το παραξενο φαινόμενο προκαλεί και ομαδικές παρακρούσεις.

Σιμπλίκιος Σιμπλικίσιμος: Ένα εμβληματικό μυθιστόρημα, πολυσχιδές, ξεκαρδιστικό, που ειρωνευεται τους πάντες τα πάντα. Φοβερό βιβλίο που το σπαγα στα ενδιάμεσα με κείμενα-σφηνάκια από τη σειρά της Αγρα Άτακτός Λαγός:

Περί ανάγνωσης και βιβλίων: Η τέχνη της αποχής απ’ την ανάγνωση, Arthur Schopenhauer. Ο σωστός, ο γαμάτος, ο προστυχος και μισάνθρωπος Σοπενάουερ.
Αποσυσκευάζω τη βιβλιοθήκη μου, Λόγος για τη συλλεκτική δραστηριότητα, Walter Benjamin. Η μανία του βιβλιοσυλλέκτη, η αγωνία και οι κόποι της αναζήτησης και αποκτησης ενός βιβλίου αλλά η δημιουργία μιας βιβλιοθήκης εν αρμονία.
Η στιγμή του θανάτου μου, Maurice Blanchot. Φιλοσοφικό κειμενο για την εμπειρια του θανάτου η οποία, προφανώς, βιώνεται, μέσω του θανάτου του άλλου.
Ο ονειροφάγος , Lafcadio Hern. Παραμυθι βασισμένο στους θρύλους και τις παραδόσεις της Ιαπωνίας. Πολύ ωραίο.
Η αποφασιστική στιγμή, Λόγος για τη φωτογραφία, Henri Cartier-Bresson. Νταξ.
Το μοτιβο της εκλογής των μικρών κουτιών, Sigmud Freud. Κι εδώ, γελασα. Πρωτον, γιατι δεν κατάλαβα πού το πάει (αν το πάει και πουθενα). Δευτερον, όλα ηταν λογικοφανή και μόνο. Ανεπαρκώς στοιχειοθετημένα και αβάσιμα. Οκ, δεχομαι ότι μπορεί να ειμαι ντουβάρι και να μην κατάλαβα. (δεν ειμαι). Βελτσος και πάλι Βέλτσος
Ουέικφιλντ, Nathaniel Hawthorne. Εξυπνο, μικρό κείμενο, με αρχή, μέση, τέλος και υπερπλήρες, @Τσίου , εσύ ελεγες ότι δε σου άρεσε; Μου φανηκε εξαιρετικό.
Ο κομμουνιστής της Μονμάρτης, Michael Kleeberg. Από τα καλύτερα της σειράς (μαζί με τη νήσο των πειρασμών, Stephen Leacock). Ενας τραβεστί καταφερνει να γινει αντικέιμενο θαυμασμου και να καταχειροκροτείται των Κομμουνιστικών Κομμάτων μέσα στη Μόσχα
Ένας μεγάλος ποταμός: Ένας ύμνος, Victor Segalen. Ενας μεγάλος ποταμός, ένας μεγάλος ύπνος.
Ο κλεπτομανής μεταφραστής, Dezső Kosztolányi. Θυμάμαι ότι ηταν φουλ διασκεδαστικό. Δε θυμάμαι άλλα πράγματα. (για κλαμματα...)
Η διαστροφή της ανάγνωσης, Edith Wharton. Θεά, η Γουρτον. Θεά. Δεν είναι αυτό που νομίζετε. Είναι συμπληρωματικό του παραπανω (του Α.Σ), σούπερ απολαυστικό και ηταν αφορμή να διαβάσω δυο ακόμη βιβλία της. Τη Γεροντοκόρη και τη Λυδία Λίθο. Δεν περιμενα ότι εχει τόσο καλη πένα και τόσα χρόνια τη ζνόμπαρα επιδεικτικά. Η απεικόνιση της μεγαλοαστικής της Νέας Υόρκης, τα μεγάλα σαλόνια, οι τύποι κ.λπ και ταυτοχρονα πληρης αποδόμηση της σοβαροφάνειας.

Διαβασα κι άλλα, αλλά θα σταματησω εδώ, κουράστηκα να υπογράφω. :))))
 

Λένκοβιτς

Κοινωνός
596



Τι κρίμα, ένα τόσο (μα τόσο!) ενδιαφέρον βιβλίο να είναι τόσο κακογραμμένο. Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιώ αυτόν τον χαρακτηρισμό για ένα βιβλίο. Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι θέμα μετάφρασης γιατί στην αλληλογραφία που έχει μέσα στο βιβλίο είναι όλα καλά και σωστά, με σωστή ροή λόγου κλπ. Και την αλληλογραφία δεν την έγραψε η συγγραφέας του βιβλίου. 'Αρα, δεν μπορεί να είναι πρόβλημα της μετάφρασης. Είναι κακογραμμένο, δυστυχώς. Δεν μπορώ να το απολαύσω. Πλήρωσα και 28 ευρώ για να το αποκτήσω. Αν το ήξερα θα διάλεγα κάποια άλλη βιογραφία του, από άλλες εκδόσεις.
 
Σκοτεινό νερό : Τέσσερις μέρες με βροχή στην πόλη της Νάπολης εν αναμονή ενός εκπληκτικού γεγονότος, Νικολα (γεια σου, @Νικόλας Δε Κιντ) Πουλιέζε. Βιβλιάρα, μου αρεσε πάρα πολύ. Σε αυτό το βραδυγλεφές βιβλιαράκι (τι παρηχηση το β!), περιγράφονται 4 μέρες ασταμάτητης βροχης που προκαλούν ζημιες και ξυπνουν στους κατοικους δυσάρεστες μνήμες ενώ, ταυτόχρονα, φαινεται ότι το παραξενο φαινόμενο προκαλεί και ομαδικές παρακρούσεις.
Βιβλιάρα λέει η Έλλη ==> αγορά εγώ! :)))) (καλημέρα @Έλλη Μ )

Ας πω κι εγώ τα αναγνώσματα μου το τελευταίο διάστημα!

Καθώς ψυχορραγώ - Γουίλιαμ Φώκνερ: Απλά αριστούργημα. Σκοτεινό, βαθιά συγκινητικό βιβλίο μέσα στον παράδοξο κόσμο του Φώκνερ!
5/5 εξαιρετικό!

Οι μαγεμένοι - Βιτόλντ Γκομπρόβιτς: Αναπάντεχο δώρο (:αγαπώ:), καταπληκτικό βιβλίο που ταίριαξε ακριβώς στα γούστα μου! Πολυεπίπεδο βιβλίο που περιέχει σχεδόν τα πάντα. Με βάση το γοτθικό μυθιστόρημα ο συγγραφέας φτιάχνει μια κλειστοφοβική ιστορία μυστηρίου!
5/5

Ο αιώνας των φώτων - Αλέχο Καρπεντιέ: Βαρέθηκα, βαρέθηκα και ... α ναι! Βαρέθηκα!! Ιστορικό μυθιστόρημα με ενδιαφέρουσες πληροφορίες πάνω σε ιστορικά γεγονότα αλλά βαρετό! Πολύ βαρετό! Πάρα πολύ βαρετό. Και δεν έχει καμία σχέση με μαγικό ρεαλισμό όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο.
Σας είπα πως βαρέθηκα; :πανικός:2/5

Το έπος του του Γκιλγκαμές : Αν θέλει κάποιος να δει από που προέρχονται κάποιες από τις βασικές επιρροές της Παλαιάς Διαθήκης, των Ομηρικών Επών ακόμα και των ιστοριών του Τόλκιν δεν έχει παρά να διαβάσει το Έπος του Γκιλγκαμές.
Το συγκεκριμένο ποίημα είναι ουσιαστικά το παλαιότερο διασωθέν "λογοτεχνικό" έργο και αποτέλεσε τη βάση για πολλούς μύθους και θρύλους της Ανατολής αλλά και της Ευρώπης.
5/5

Το τέρας των Χώκλάιν - Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν: Η υπόθεση εκ πρώτης όψης μοιάζει απλή και συνηθισμένη. Όμως δεν είναι. Ο Μπρότιγκαν φτιάχνει μια απίθανη ιστορία η οποία αρχικά θυμίζει σπαγγέτι γουέστερν, εν συνεχεία ταινία τρόμου και μέσα από μια μη γραμμική αφήγηση καταλήγει να μοιάζει με ασυνάρτητο όνειρο!
Τίποτε μέσα σε όλη την ιστορία δεν είναι φυσιολογικό. ΄'Άκρως διασκεδαστικό βιβλίο!!
4/5

Φυσική επιλογή - Κάρολος Δαρβίνος: Ο Δαρβίνος ήταν, είναι και θα είναι ο ορισμός του πραγματικού επιστήμονα. Είναι ο υποψιασμένος ερευνητής, ο αιρετικός σκεπτικιστής και ο παρατηρητής που εστιάζει στην κάθε λεπτομέρεια.
Η φυσική επιλογή είναι η βάση της δημιουργίας σε αυτόν τον πλανήτη και νομίζω αξίζει σε κάθε αναγνώστη να ρίξει μια ματιά στο συγκεκριμένο βιβλίο. Δεν είναι τυχαίο που οι θεωρίες και οι σκέψεις του μεγάλου Άγγλου φυσιοδίφη έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη διαφόρων επιστημών και επίσης δεν είναι τυχαίο πόσες αντιδράσεις προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν.
5/5

Και τώρα έρχεται η σειρά του Μακελάρη!! :τρέλα::φιρουλί::ωραίος:
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Καθώς ψυχορραγώ - Γουίλιαμ Φώκνερ: Απλά αριστούργημα. Σκοτεινό, βαθιά συγκινητικό βιβλίο μέσα στον παράδοξο κόσμο του Φώκνερ! 5/5 εξαιρετικό!
Πράγματι, είναι απόλαυση η γραφή του Φώκνερ, ακόμα θυμάμαι την αίσθηση που την πρωτογνώρισα απο το "Αβεσαλώμ Αβεσαλώμ" που είχαμε κάνει συνανάγνωση.

Μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον το "Σκοτεινό νερό", είναι μιας νέας εκδοτικής που είδα ότι είχε εκδόσει κάποια διαλεχτά βιβλία. Χαίρομαι που μου το θυμήσατε με τα καλά σας λόγια, θα το βάλω στο πρόγραμμα. :μπράβο:

Τον τελευταίο καιρό διαβάζω δυο τρία βιβλία μαζί, ένα ογκώδης και ένα δυο πιο μικρά για εναλλαγή. :)))) Με το μεγάλο γνωρίζω τον παραμυθένιο κόσμο του Σαλμάν Ρούσντι στο βιβλίο "Σατανικοί στίχοι" και με το πιο μικρό μπαίνω στην "Καρδιά του Σκότους" του Τζόζεφ Κόνραντ. Και ενδιάμεσα το σπάω με διηγήματα του αγαπημένου μου Αντόνιο Ταμπούκι στο "Παιχνίδι της Αντιστροφής".
 

Φιλιπ

Δαγεροτύπης
Ξεκίνησα χθές το: Η παναγία των Παρισίων του Βίκτορ Ουγκό.
Αναρωτιέμαι όταν το τελειώσω αν θα το θυμάμαι... έχει τόσα ονόματα που και σημειώσεις να κρατήσω... χάνεις την μπάλα.
Το διαβάζω αρκετά αργά ώστε να το καταλάβω. Το έχει διαβάσει κανείς;
το διάβασα πολύ πρόσφατα και μου άρεσε πολύ.δεν με δυσκολεψαν τα ονόματα,αν και συνήθως με δυσκολεύουν και 'μένα...
Όπως είπες,μια λύση ειναι να το πας σιγά σιγά,αλλά ίσως και να μην είσαι σε φάση για το συγκεκριμένο βιβλίο και σε κάποια άλλη στιγμή να σου βγεί πιο εύκολα..
 

Βασίλισσα

Κοινωνός
@Φιλιπ
Το τελείωσα. Μόλις περάσεις τις πρώτες σελίδες μετά κυλάει σαν νερό. Δεν έκανα παρουσίαση. Δεν είμαι κ πολύ καλή σε αυτό... δεν μου αρέσουν κ τα σεντόνια αλλά θα αναφερθώ κάποια στιγμή στο βιβλίο. Χαίρομαι που αρεσε το τέλος ήταν συγκλονιστικό.
 

Σελεφά

Κοινωνός
Ξεκίνησα τα
Rythum of War, βιβλίο 4ο της σειράς The Stormlight Archive του Μπράντον Σάντερσον.
Η Τελευταία Αποστολή, βιβλίο 3ο της σειράς The Farseer Trilogy, της Ρόμπιν Χομπ
και είμαι στη μέση (audiobook) In the Labyrinth of Drakes, βιβλίο 4ο της σειράς The Memoirs of Lady Trent της Marie Brennan. :γιούπι:
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
@Νιικος πολύ ενδιαφέρον βιβλίο και κυρίως πολύ επεξηγηματικό όσον αφορά στη στάση των ΗΠΑ στην παγκόσμια διπλωματία και τα γεωπολιτικά και πως αυτή έχει αλλάξει μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
 
@Χρυσόστομος όποτε μπορείς πες εντυπώσεις. Το ζαχάρωνα και εγώ, μεταξύ άλλων.
@ΚρίτωνΓ το τελειωσα το Λεωφορος Αλεξανδρας 173. Μαλλον θα το ξερεις προκειται για πεντε αληθινες ιστοριες που ανελαβε το Τμημα ανθρωποκτονιων της ΓΑΔΑ. Ο συγγραφέας εζησε ένα χρονο κοντα τους, πηρε συνεντευξεις, παρακολουθησε την καθημερινοτητα τους, οσα αφηγειται τα έζησε απο μέσα. Ολο αυτό το εγχειρημα ηταν που μου κινησε το ενδιαφερον και το διαβασα.
Τωρα όσον αφορα το αποτελεσμα θα έλεγα οτι περισσοτερο μοιάζει με δημοσιογραφική ερευνα παρα με μυθιστορημα. Αν περιμενεις να διαβασεις αστυνομικο μυθιστορημα σαν αυτά που διαβάζουμε ξέχνα το. Μην περιμένεις αγωνία, ανατροπές, δραση και όλα αυτα που περιλαμβανει ένα αστυνομικό. Η αληθινη ζωή είναι πολύ πιο πεζή. Η αφηγηση ειναι γραμμικη και ακολουθει ενα συγκεκριμενο μοτίβο. Εγκλημα-ερευνα-εξιχνιαση. Αν και ο συγγραφεας προσπαθει να σπάσει αυτό το μοτιβο παραθετοντας αναμνησεις των αστυνομικων απο παλαιοτερες υποθεσεις. Σε καποια σημεια ειχε ενδιαφερον, σε καποια σημεία βαρεθηκα κιολας.
Αυτό που δεν μου αρεσε ήταν οτι ο συγγραφεας εξιδανικευσε καπως τους αστυνομικους. Τους παρουσιαζει σαν ανθρωπους που δουλευουν με αυταπαρνηση 24 ωρες την ημερα παραμελωντας την οικογενεια τους και τις προσωπικες τους ζωες. Καπως σαν τους ηρωες των μυθιστορηματων. Σε όλο το βιβλίο και στις τόσες ανακρισεις που κανανε σε ύποπτους ανθρωποκτονιων (μιλάμε για μπουμπούκια τώρα όχι αστεία) και δεν έπεσε ουτε μια σφαλιάρα. Δεν ξέρω δυσκολευομαι λίγο να το πιστέψω.
Παντως έχει το ενδιαφερον του απο την μια οτι προκειται για αληθινές ιστορίες και απο την άλλη οτι βλεπεις τους μηχανισμους και την λειτουργια του τμηματος ανθρωποκτονιων απο μεσα. Αυτά. Τρια στα πέντε.
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
@Χρυσόστομος δεν θα μπορούσες να δώσεις πιο up to the point (πιο εύστοχο και καλό) σχόλιο - με κατατόπισες πλήρως. Σε ευχαριστώ.:προσκυνώ:
Τώρα αυτό που λες για τις σφαλιάρες και την ευγενική μεταχείριση - να υποθέσω πως είναι λογικό τη στιγμή που οι συνεντεύξεις θα ήταν στους διεξάγοντες την έρευνα όχι στους λαμβάνοντες τις σφαλιάρες, ατυχηματίες στις πόρτες και στα σκαλοπάτια κρατούμενος / υπόπτους.
 
Top