Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

[Ειφφελ]

Συμφωνώ μαζί σου για τη θεραπαινιδα. Μου έκατσε λίγο στραβά η αλλαγή του τίτλου.

Spoiler: Χαξλει

αν αντικαταστήσεις τα σομα με το Facebook παίρνει τη θέση που του αξίζει

 

[Τσίου]

Θα ηθελα να πω πολλα για τον ΘΚΚ (και για το σομα) αλλα...
Συνεχιστε. Με φωναζει ο Ζωρζ

 

[Ειφφελ]

Για πες, για πες.
Έχετε νιώσει φαντάζομαι, όταν βλέπετε κάποιον να διαβάζει κάποιο βιβλίο που σας αρέσει, ένα κάτι μέσα σας. Το έχω πάθει με το συγκεκριμένο βιβλίο μια φορά σε ένα αεροδρόμιο, δεν θυμάμαι που, όταν είδα μια κοπέλα να διαβάζει το συγκεκριμένο βιβλίο.

 

[ΚρίτωνΓ]

Έχετε νιώσει φαντάζομαι, όταν βλέπετε κάποιον να διαβάζει κάποιο βιβλίο που σας αρέσει, ένα κάτι μέσα σας. Το έχω πάθει με το συγκεκριμένο βιβλίο μια φορά σε ένα αεροδρόμιο, δεν θυμάμαι που, όταν είδα μια κοπέλα να διαβάζει το συγκεκριμένο βιβλίο.

Για το βιβλίο ή για την κοπέλα; Αν το βιβλίο το διάβαζε ένας θηριώδης αξύριστος τύπος με δολοφονικό βλέμμα, θα πάθαινες το ίδιο κάτι μέσα σου;
ΥΓ: Λέγε με προβοκάτορα

 

[Έλλη Μ]

Έχετε νιώσει φαντάζομαι, όταν βλέπετε κάποιον να διαβάζει κάποιο βιβλίο που σας αρέσει, ένα κάτι μέσα σας.

Απο μένα ειναι ναι

ΥΓ: Λέγε με προβοκάτορα

Απο μένα, ειναι ναι. Μα εισαι ρε διάολε. Δηλαδή, πχ, φαντάσου έναν θηριώδη αξύριστο τύπο με δολοφονικό βλέμμα να διαβάζει

Spoiler

Η αγάπη άργησε μια μέρα. Και να κυλάει ένα δακρυ

 

[ΚρίτωνΓ]

@Έλλη Μ διακρίνω κάποια στερεότυπα; εεεε;

 

[Έλλη Μ]

Σιγά, ό,τι θελω θα κάνω!
Καθολου στερεότυπο, δεν προκειται για ενα βιβλίο που αφορά γυναικείο κοινό ή μη θηριώδεις, ξυρισμένους και με αθωο βλέμμα τύπους, αμε.

 

[Τσίου]

Αν πω θα ειναι oversharing, και μπορει να εχω την ταση να εκτιθεμαι χωρις δευτερη σκεψη, λογω παρορμητικοτητας, μετα ομως το "τι ηθελα και μιλησα" με τρωει απο μεσα προς τα εξω

Δεν θυμαμαι αν με εχει πιασει, μαλλον επειδη θα αναλωθω στο "του/της αρεσει αραγε, οσο εμενα;" και η απαντηση που δινω ειναι: μαλλον οχι.

 

[Ειφφελ]

Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι. Μόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου. Επειδή είναι ένα βιβλίο που έχει να δώσει πράγματα στον αναγνώστη θα ήθελα να αναφέρω μερικά πράγματα γι' αυτό.

Η γραφή του είναι απίστευτη, ο συγγραφέας έχει κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά, το ίδιο και ο μεταφραστής. Όσο το διάβαζα ένιωθα ότι οι λέξεις έκαναν μασάζ στο μυαλό μου. Το βιβλίο στην ουσία είναι αυτοβιογραφικό γράμμα του συγγραφέα προς την μητέρα του, είναι κάπως σαν να διαβάζεις ημερολόγιο. Έχει αποτυπώσει τις σκέψεις του με τον τρόπο που τις επεξεργάζεται το μυαλό του, περιγράφει ένα γεγονός και επικεντρώνεται σε ότι τον επηρέασε από αυτό, μεταφέροντας το εντελώς υποκειμενικά στο βιβλίο. Έχει καταφέρει να κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη χωρίς να προσπαθεί να το κάνει. Γράφει όπως τα έχει στο μυαλό του τις σκέψεις χωρίς να επηρεάζεται από το να τις κάνει να αρέσουν. Δεν ξέρω αν οι σκέψεις του είναι όντως αυτές ή αν το κάνει επίτηδες να φαίνεται ότι είναι αυτές, αν ισχύει το δεύτερο, το κάνει πολύ καλά.

Διαπραγματεύεται ζητήματα όπως bulling, ομοφυλόφιλια, ναρκωτικά, μεταναστευτικό, πόλεμο, ερωτικές σχέσεις μεταξύ γυναικών και στρατιωτών της εχθρικής χώρας, πλούσιων φτωχών, κακών ερωτικών σχέσεων, καλών ερωτικών σχέσεων, αγάπης, διαφθοράς... Είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να τα σκεφτώ καν. Από όλα αυτά τα ζητήματα έχει αντλήσει εποικοδομητικά πράγματα και τα μεταφέρει στον αναγνώστη.

Επειδή είμαι στην γραμμή για να ξεπεράσω την σωστή αναφορά στο βιβλίο χωρίς spoiler, θα σταματήσω εδώ. Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Επειδή είναι λίγο καταθλιπτικό, καλό θα ήταν να είστε σε καλή ψυχολογική κατάσταση για να το διαβάσετε, μην πέσουμε και στα πατώματα καλοκαιριάτικο.

Θα του άξιζε μία παρουσίαση αλλά και αυτά που γράφω, τα γράφω κουνώντας το καροτσάκι του μωρού να μην κλαίει οπότε.. Συμπαθάτε με

 

[Στιλλ ιλλ]

Δεν μπορώ να τη διαβάζω ως θεραπενιδα!
(αγνόησε, ειμαι ηλικιωμένη και την θυμάμαι ως πορφυρή δούλη).
Εν τω μεταξυ, δε σας φαινεται υπερτιμημενος ο Χάξλεη;

Η αλήθεια είναι πως η θεραπαινίδα είναι κομψός ως τίτλος για να αποδώσει την φρίκη που κρύβει ο ρόλος των γυναικών στο συγκεκριμένο κόσμο/καθεστώς. Ο Χάξλευ μου άρεσε προσωπικά, αλλά λιγότερο απο Άτγουντ και Όργουελ. Τώρα σχετικά με το αν είναι υπερτιμημένος νομίζω είναι αναπόφευκτο για συγγραφείς που καταπιάνονται με τέτοια θέματα. Αποκτούν και λίγο διάσταση θεική επειδή προέβλεψαν το μέλλον, και περιέγραψαν την ανθρώπινη συνθήκη σε αποσύνθεση και ανασύνθεση κάποτε στο μέλλον.

 

[Στιλλ ιλλ]

@Στιλλ ιλλ έχεις διαβάσει το λάθος του Σαμαράκη;;

Το είχαμε κάνει στο σχολείο...Πολλή σιωπή και βουβαμάρα έπεσε με το πέρας της ανάγνωσης. Αλλά θέλω να το ξαναδιαβάσω αν μη τι άλλο με τον δικό μου ρυθμό και τρόπο. Θα εντυπωθεί διαφορετικά μέσα μου, σε αυτή την ηλικία. Τότε με έπνιγε ένας κόμπος στον λαιμό.

 

[Χρυσένια]

Χθες το ξημέρωμα τελειωσα τις θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου, του Márquez .Το τελευταιο του και λίγο παραγκωνισμένο. Ήθελα να του δώσω μια ευκαιρία και μου άρεσε αρκετά. Ειναι ρομαντικό και άτακτο με δόσεις κυνισμού, όπως ακριβώς και ο τίτλος του.
Αυτο, που με κερδισε περισσοτερο, ήταν η μαεστρία με την οποια ο Γκαμπριελ εδινε στον 90χρονο πρωταγωνιστη τον αερα ενός γοητευτικού εφήβου, που σε μαγευε με τις ανασφάλειες παρά το θράσος του και με την αθωότητα παρά τον έκφυλο βίο του. Καθολη την αναγνωση ξεχνουσα πως προκειται για εναν γεράκο και είχα την ψευδαίσθηση πως ειναι ένας ακμαιος νεαρός, που διψά για ζωή και έρωτα. Δε θα τον ξεχασω ποτέ αυτόν τον τύπο.

 

[Στιλλ ιλλ]

@Ειφφελ έχω να πώ ότι είσαι πολύ καλός στο multitasking. Το έχω στα προσεχώς καθώς είχα πέσει σε μια κριτική για το συγκεκριμένο βιβλίο και το πήρα σχεδόν χωρίς δεύτερη σκέψη. Μετά και την δική σου πολύ δελεαστική τοποθέτηση ειλικρινά θα πάρει άμεσα σειρά καθώς με προβλημάτισε οτι είναι κάπως δύσκολο ως βιβλίο απο συναισθηματικής άποψης.

 

[Έλλη Μ]

Θα του άξιζε μία παρουσίαση αλλά και αυτά που γράφω, τα γράφω κουνώντας το καροτσάκι του μωρού να μην κλαίει οπότε.. Συμπαθάτε με

Τα συνοψισες εξαιρετικα στα του βιβλιου και συμφωνω οτι ειναι πολυ καλογραμμενο. Εμενα, δεν καταφερε να με κανει να συναισθανθω καθολου, σε αντιθεση με την τελευταια σου προταση. Κουραγιο.
Αν το κοιμιζεις και κατω απο τον απορροφητηρα, εχεις την αμεριστη συμπαράστασή μου.

 

[Ειφφελ]

@Στιλλ ιλλ. Εντυπώσεις θέλω όταν το διαβάσεις. Θίγει ένα σωρό θέματα και θα ήθελα να δω πως σου φάνηκε. @Έλλη Μ αν θέλεις να κάνεις κάποια παρατήρηση να κάνεις για το βιβλίο θα χαρώ να την διαβάσω

 

[ΚρίτωνΓ]

@Ειφφελ έχω να πώ ότι είσαι πολύ καλός στο multitasking.

Multitasking σοβαρό δεν είναι να κουνάς το καροτσάκι και να γράφεις στη ΛτΒ ταυτόχρονα. Είναι να κουνάς το καροτσάκι και να σιδερώνεις με καυτό σίδερο ή να κόβεις γύρο με ηλεκτρικό τροχό ταυτόχρονα ή να κάνεις τα μαλλιά σου με εκείνο το καφτό που φτιάχνει μπούκλες (πως λέγεται - κορίτσια τη βοήθειά σας)! Άμα τα κάνεις αυτά @Ειφφελ τότε θα σε παραδεχτώ!

 

[Ειφφελ]

Δεν είναι ώρα ακόμα. Λένε ότι στο πρώτο παιδί αποστειρώνεις μέχρι και τις ρόδες του καροτσιού και το τρίτο το χρησιμοποιείς για να σφουγγαρίζεις τις γωνίες.. Στα επόμενα με το καλό

 

[Τσίου]

@Στιλλ ιλλ, μπορει να μας χωριζουν δυο χρονια (ΣΟΥΣ! Μη μη μη μη μιλησεις!), αλλα μηπως μπερδευεις το ποταμι (ή το ψαρακι της γυαλας του Χακκα) με το λαθος;

 

[Στιλλ ιλλ]

Είναι μια πολύ σοβαρή πιθανότητα αυτή αγαπητή, σχεδόν συνομίληκη. Νομίζω μας πίστεψαν όλοι. Το πούλησα καλά πιστεύω

Και μάλλον πρόκειται για το ποτάμι τώρα που το σκέφτομαι και προσπαθώ να ανασύρω από την μνήμη μου περισσότερες λεπτομέρειες.

Από multitasking πρόσφατο, έφτιαχνα κρέπες και πετούσα με το πόδι το παιχνίδι στο σκυλί.

@Ειφφελ θα επιτρέψω σίγουρα με εντυπώσεις και ίσως και κριτική, αν με εντυπωσιάσει ή με γοητεύσει.

 

[Αντίβαρο]

Όντως ήταν το ποτάμι. Προσυπογράφω και εγώ η επίσης συνομήλικη. Πόσο μας έχει στιγματίσει η ιστορία αυτή εεε..;;

Διαβάζω που λέει η Στιλλ για το λάθος ότι το είχαμε διδαχθεί, και έπαθα ένα μικρό ταρακουλο.