Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

"Η ζωή του χειρουργού" μου άρεσε. 'Ηταν αρκετά κατατοπιστικό και ενδιαφέρον, σε κάποια σημεία μέχρι και συγκλονιστικό. Δεν θα ξεχάσω μια χειρουργική περίπτωση/μέθοδο όπου περιέγραφε πως έπρεπε να βάλει το χέρι του σχεδόν μέχρι τον ώμο μέσα στο σώμα του ασθενή για να φτάσει σε ένα σημείο στο θώρακα και να κάνει τυφλά, με την αφή, με τα δάχτυλά του τη χειρουργική πράξη να ξεκολλήσει κάποιο όργανο από εκεί μέσα, από μια τομή μακριά από τον θώρακα για να μην κάνει πολλές τομές σε διάφορα σημεία του σώματος. Τέλος πάντων, δεν περιγράφεται με λίγα λόγια. Το προτείνω.


Ξεκίνησα ήδη σήμερα το "Η κρυφή γοητεία του εντέρου: Στα άδυτα του πιο παρεξηγημένου οργάνου του ανθρώπινου σώματος" και μπορώ να πω ότι ήδη, από τις πρώτες σελίδες, το βιβλίο θα πάρει 5 αστέρια. Πάρα πολύ ενδιαφέρον, πολύ εύκολη και απόλυτα κατανοητή γραφή και ήδη έμαθα πράγματα που δεν φανταζόμουν καν.

Οπισθόφυλλο:

Για παρά πολλά χρόνια το έντερο ήταν το πιο αγνοημένο και υποτιμημένο όργανο του σώματος. Αποδεικνύεται όμως ότι δεν περιορίζεται μόνο στο να κάνει τη βρόμικη δουλειά: το έντερο βρίσκεται στον πυρήνα της ύπαρξής μας. Η "Κρυφή γοητεία του εντέρου", ήδη παγκόσμιο μπεστ σέλερ, στρέφει τους προβολείς στον πραγματικά αδικημένο πεπτικό μας σωλήνα. Με ιδιόρρυθμη χάρη η Giulia Enders εξηγεί τη μαγεία του εντέρου απαντώντας σε ερωτήματα όπως: Ποια τα αίτια της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης; Τι κρύβεται πίσω από τη δυσανεξία στη γλουτένη και στη λακτόζη: Πώς επηρεάζει το έντερο την παχυσαρκία και τη διάθεση: Η επικοινωνία μεταξύ εντέρου και εγκεφάλου αποτελεί έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τομείς της ιατρικής έρευνας - μαζί με εκείνον για τα βλαστοκύτταρα. Μαθαίνουμε ότι οι αντιδράσεις του εντέρου έχουν άμεση σχέση με τη σωματική και πνευματική ευεξία μας.
Το συναρπαστικό μανιφέστο της Enders θα σας κάνει να δώσετε επιτέλους την αρμόζουσα προσοχή στα φτερουγίσματα που νιώθετε στο στομάχι: προσπαθούν να σας πουν κάτι σημαντικό.

754
 
το έχεις ρίξει στα ιατρό-βιολογικά τελευταία!

χε χε ναι, μου αρέσουν πολύ αυτού του είδους τα βιβλία, έχω διαβάσει αρκετά τέτοια. Για μένα, είναι, πολλές φορές πιο συναρπαστικά από τα μυθιστορήματα. Αρκεί να είναι κατανοητά και να μην απευθύνονται μόνο σε επιστήμονες. Αν ξέρεις κανένα καλό βιβλίο τέτοιου είδους πες μου!
 
1. Θα ξεκινήσω με του Dawkins το Εγωιστικό γονίδιο, το οποίο έχει ξεπεραστεί καθώς και δεχθεί αρκετή κριτική, αλλά δεν πάυει να είναι ακρογωνιαίος λίθος στη σοσιο-βιολογία. Πολύ ενδιαφέρον και ευανάγνωστο βιβλίο (αν δεν το έχεις διαβάσει, στο συστήνω). Εάν το διαβάσεις και σου αρέσει μπορούμε να συζητήσουμε παρόμοια αναγνώσματα και δοκίμια- κριτικής / αντίθεσης.
Υποψιάζομαι ότι η νέα ανανεωμένη έκδοση - επετειακή έχει πολλά που οι πρώτες (μία από τις οποίες διάβασα εγώ) δεν είχαν , καθώς και νέα δεδομένα και επιχειρήματα.
760

2. Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο σχετικά με την έρευνα και τη θεωρία της εξελικτικής βιολογίας είναι του νομπελίστα Φρανσουά Ζακόμπ Το ποντίκι, η μύγα και ο άνθρωπος - όχι τόσο εκλαίκευμένο αλλά αρκετά άνετο στην ανάγνωσή του.

759

3. Αν σου αρέσουν βιογραφίες - ιστορικά γύρω από ιατρική/ βιολογία, αρκετό ενδιαφέρον έχει να διαβάσεις το Χολέρα και Πανούκλα του Πατρίκ Ντεβίλ
761

Θα μπορούσα να σου πω και άλλα, αλλά σταματώ εδώ και άν σε ενδιαφέρει, επανερχόμαστε και με άλλες προτάσεις.
 
Σε μια συζήτηση φίλων άκουσα για 1η φορά την σύνδεση σεροτονίνης και εντέρου. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά 🤯

Αυτός που μου έχει τραβήξει την προσοχή είναι ο Ρόμπερτ Σαπόλσκυ. Από τα λίγα που ξέρω για τη δουλειά του, τον έχω αγαπήσει και θέλω πολύ να διαβάσω βιβλίο του.
 
Υποψιάζομαι ότι η νέα ανανεωμένη έκδοση - επετειακή έχει πολλά που οι πρώτες (μία από τις οποίες διάβασα εγώ) δεν είχαν , καθώς και νέα δεδομένα και επιχειρήματα.
Αυτή την έκδοση έχω και την έχω διαβάσει. Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε. Δεν θυμάμαι πλέον πολλά πράγματα παρόλο που έκατσα και διάβασα όοοοολα τα ατελείωτα σχόλια στις πίσω σελίδες γιατί εκεί έγραφε πού είχε κάνει λάθος την προηγούμενη έκδοσή του ή πού είχε αναθεωρήσει. Επίσης, έχω και το διάβασα κι αυτό πριν από πολλά χρόνια το "Ο τυφλός ωρολογοποιός" του ιδίου. Αυτό ήταν πιο κουραστικό για μένα και στις τελευταίες σελίδες το άφησα. 'Εχει μια μανία με την Αθεϊα γενικότερα και τα βιβλία του συνήθως περιστρέφονται γύρω από αυτό το θέμα σε σημείο κάπως φανατικό θα έλεγα. Κι εγώ δεν πιστεύω σε Θεούς και θρησκείες αλλά αν ήμουν στη θέση του - λέμε τώρα - θα το θεωρούσα αυτό ως δεδομένο και δεν θα καθόμουν να τσακώνομαι με αυτούς που πιστεύουν το αντίθετο. Θα ασχολούμουν με την επιστήμη μου χωρίς τέτοιους περισπασμούς.

Ευχαριστώ και για τις άλλες προτάσεις. Δεν τα έχω διαβάσει. Στα υπόψιν.
 
@Λένκοβιτς ρίξε μια ματιά και στο "Αυτό θα πονέσει". Πιο ελαφρύ από τα παραπάνω, χιουμοριστικό και συγκινητικό, αρκετά αξιόλογο. Είναι οι προσωπικές κωμικοτραγικες εμπειρίες ενός μαιευτηρα-γυναικολογου.
 


"Η Περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ" του Λάβκραφτ μάλλον θα κλείσει τον μαραθώνιο τρόμου που ξεκίνησα αυτό το καλοκαίρι. Γιατί ήταν τόσο ευχάριστη η ατμόσφαιρα του φετινού καλοκαιριού που λίγος τρόμος χρειαζόταν.
 
Αφού τελείωσα τα βιβλία Alice και ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Όβ, που τελικά μου άρεσε (αν και δε θα μπει στα αγαπημένα μου) ξεκίνησα το Κατσαρίδες (Βιβλίο 2 της σειράς Χάρι Χόλε) του Γιου Νέσμπο σε audiobook. Μέχρι στιγμής μου αρέσει πολύ περισσότερο από τη Νυχτερίδα.
Επίσης, :κατάρα::κατάρα::κατάρα: ξεκίνησα το Αγώνες Πείνας (Βιβλίο 1 της ομώνυμης σειράς), γιατί με έσκασε ο κολλητός μου να το διαβάσω. και είπα να του κάνω το χατίρι.
Και ακόμα παλεύω τον Άνθρωπο στον Άρη.... σε κανένα 6μηνο θα το τελειώσω.
 
Τέλειωσα το «Ο Κάφκα στην ακτή» , το πιο σουρεαλιστικό βιβλίο του Μουρακάμι απ´όσα έχω διαβάσει.
υπερ: μου κρατούσε συνέχεια το ενδιαφέρον για το τί θα γίνει παρακάτω.
κατά: δεν καταλάβαινα τίποτα.
Συνεχίζω με τον «Συλλέκτη» του Τζων Φώουλς
 
Είναι σαν τις ταινίες του Λυντς. Αν δεν μπορείς να τις προσεγγίσεις, τουλάχιστον βυθίσου στο ταξίδι που σου προσφέρει ο κόσμος που έχει φτιάξει. Έχω κάποιες θεωρίες για τον αγαπητό Κάφκα αλλά θα σε πρήξω από κοντά ♥🌸
 
Συνεχίζω τον Κλαύδιο
θαρρώ έκαμα καλή επιλογή βιβλίου,αν παραβλέψει κανείς τον πανικό από ονόματα χαρακτήρων και γενεαλογικών δέντρων
καθώς και το ότι σε πολλά σημεία η περιγραφή γίνεται τόσο λεπτομερής και είναι λες και διαβάζεις εφημερίδα,ο Ρομπερτος ρίχνει
μια διεισδυτική ματιά στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία,
το βιβλίο άπτεται πολλών θεμάτων όπως οικογενειακοί δεσμοί,διαπαιδαγώγηση,φιλία,διακυβέρνηση και μεταξύ άλλων λίγη γεωγραφία της εποχής.
Ανυπομονώ να κάνει την είσοδό της η Μεσσαλίνα
 
Όντως έχει κάτι από Λυντς, ειδικά στο τελευταίο που διάβασα. Στον Μουρακαμι, προσωπικά, με βοήθησαν οι ιστορίες Ζεν που είχα διαβάσει στο παρελθόν.
 
Καθώς ο Χίτλερ επιχειρούσε να κατακτήσει το δυτικό κόσμο, οι στρατιές του λεηλατούσαν μεθοδικά τα κορυφαία έργα τέχνης στην Ευρώπη, από αριστουργήματα του Μιχαήλ Άγγελου και του Ντα Βίντσι μέχρι έργα του Βαν Άικ και του Βερμέερ, τα οποία κλάπηκαν για λογαριασμό του Φίρερ.
Τα μέλη της ομάδας Μνημείων Άνδρες είχαν εντολές από τον πρόεδρο Ρούσβελτ και την υποστήριξη του στρατηγού Αϊζενχάουερ, όμως δε διέθεταν οχήματα, καύσιμα, γραφομηχανές ή εξουσία. Επιδόθηκαν με σθένος σε έναν αγώνα δρόμου με αντίπαλο το χρόνο, με στόχο τη διάσωση των μεγαλύτερων πολιτιστικών θησαυρών του κόσμου από την καταστροφή στα χέρια φανατικών Ναζί. Αυτοί οι απρόσμενοι ήρωες άφησαν πίσω τους επιτυχημένες σταδιοδρομίες και κατευθύνθηκαν στο επίκεντρο του πολέμου, διακινδυνεύοντας --και σε ορισμένες περιπτώσεις χάνοντας- τις ζωές τους.
Αυτή είναι η ιστορία τους.

771
 
Διάβασα τον πρώτο τόμο του 1Q84 του Χαρούκι Μουρακάμι. Πολύ ωραίο, αν και αλλόκοτο. Μου θυμίζει αρκετά αστυνομικό, καθώς αρχίζει να ξετυλίγεται το μυστήριο του τι γίνεται μέσα στο πολιτικό κόμμα που μεταβλήθηκε σε θρησκευτική αίρεση. Είναι και επίκαιρο, καθώς ένα πολύ σημαντικό θέμα που θίγει είναι η βία από τους άντρες προς τις γυναίκες. Το μόνο κακό είναι ότι έμεινα σε σημείο κλειδί, και τώρα θέλω και τους υπόλοιπους τόμους γκννια.
Διάβασα επίσης την βαλκανική τριλογία της Ολίβια Μάνινγκ. Μου άρεσε περισσότερο το τμήμα που διαδραματίζεται στη Ρουμανία, στην Ελλάδα ήταν πιο κλειστοφοβικό και μελαγχολικό, με νευρίασε και λίγο γιατί σκεφτόμουν "εσείς θα φύγετε, οι Έλληνες τι να πουνε που θα περάσουν κατοχή".
Τώρα διαβάζω κάτι παιδικά βιβλία που έχω της σειράς "Ο Μικρός βρικόλακας".
 
Top