Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Διαβάζω το τελευταίο βιβλίο της σειράς Αρτέμης Φάουλ (Artemis Fowl and the Last Guardian) του Όουεν Κόλφερ, και ξεκίνησα επίσης τους Πειρατές της Καμινάδας του Ευγένιου Τριβιζά! :))))
 
Το πρώτο βιβλίο του 2015 δεν θα μπορούσε να μην είναι του Βασιλιά . Έχω ενα μηνα να διαβασω Κινγκ και με έπιασε σύνδρομο στέρησης . Έχω πολλά δικά του αδιάβαστα και ομολογώ πως είχα μπερδευτεί γιατί ήθελα να τα αρχίσω όλα τώρα . Έτσι περίμενα αυτό το "κάλεσμα¨που μου κάνει σχεδόν πάντα το βιβλίο που είναι να διαβάσω .Ήμουν ανάμεσα στην Ονειροπαγίδα και τη Μέθοδο αναπνοών όταν ξαφνικά το μάτι μου έπεσε στον Κουτζο και αυτό ήταν . Το ξεκίνησα πριν λίγο :τρέλα::διάβασμα3:
 
Καλή χρονιά σε όλους!!! Εγώ εδώ και καιρό, και μετά από διάλειμμα 1 μήνα, διαβάζω ακόμα τον Πύργο του Κάφκα.. Δεν περνάνε οι σελίδες.. Ταυτόχρονα διάβασα και τη Φάρμα των Ζώων του Όργουελ και κάποια διηγήματα του Πόε. Αλλά αυτός ο Πύργος.. Δεν μου κάθεται καλά να τον αφήσω και στη μέση..:ωιμέ:
 
Καλή Χρονιά και απο εμένα σε όλα τα μέλη..Μαργαρίτα και εγώ το Κούτζο διαβάζω τώρα και είναι και ο πρώτος Κινγκ που διαβάζω...Μ αρέσει μπορώ να πω,αν και είμαι σχετικά στην αρχή..:)
 
Τελειωσα το πολυ ωραιο Ματωμενο Φεγγαρι, του Σομτοου και συνεχιζω με το Ο Αρχοντας των Μυγων, του Γουιλιαμ Γκολντινγκ.
 
Διαβάζω συγχρόνως την Ματίλντα (Ρόαλντ Νταλ, την Επιστροφή του Μερλιν (Deepak Chopra) και τους 10 μικρούς Νέγρους (Άγκαθα Κρίστι)!
 
Καλή χρονια σε ολους!!!! Μολις τελειωσα το πορτραιτο του ντοριαν γκρει :ανέκφραστος::ανέκφραστος::ανέκφραστος: και νομιζωωω θα ξεκινησω το κουρδιστο πουλι-Μουρακαμι.
 
Σέρνοντας ακόμα τον Επίκουρο (κάποτε θα ντραπώ, δεν μπορεί :) ), διαβάζω τώρα Ο τελευταίος καβαλιστής της Λισαβόνας του Ρίτσαρντ Ζίμλερ
 
Καλη χρονια με υγεια και απο μενα...!
Χρονια πολλα στους σημερινους εορταζοντες...!
Χθες τελειωσα το "Για ποιον χτυπα η καμπανα"...ο Χεμινγουει δινει μεσα απο αυτο το εργο του,τις εμπειριες του απο τον Ισπανικο εμφυλιο· κατι που το καταφερνει απολυτα, κατα την γνωμη μου..μονο βρηκα αρκετα κομματια πολυ κουραστικα οσον αφορα καποιες διηγησεις του, και με τον τροπο που ειναι τοσο διεξοδικος...
Συμπερασματικα ομως θεωρω οτι ειναι ενα σπουδαιο βιβλιο...
Τωρα συνεχιζω με το "Εκατο χρονια μοναξια" του Μαρκες...
 
Ξεκίνησα την πείνα του Χαμσουν Κνουτ και από τις πρώτες σελίδες μου έχει δώσει την αίσθηση οτι πρόκειται για εξαιρετικό βιβλίο.
Το μόνο αρνητικό νομίζω πως είναι η μετάφραση που δυστυχώς μάλλον* είναι κακή.


*μάλλον: Δεν έχω διαβάσει κείμενο από άλλο εκδότη για να ξέρω αν υπάρχει κάτι καλύτερο ούτε ξέρω νορβηγικά :ρ αλλά ο μεταφραστής χρησιμοποιεί αρκετούς ιδιωματισμούς/ελληνικές εκφράσεις κάτι που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες φορές να μην αποδίδεται σωστά το πρωτότυπο κείμενο.
 
Ξεκίνησα την πείνα του Χαμσουν Κνουτ και από τις πρώτες σελίδες μου έχει δώσει την αίσθηση οτι πρόκειται για εξαιρετικό βιβλίο.
Το μόνο αρνητικό νομίζω πως είναι η μετάφραση που δυστυχώς μάλλον* είναι κακή.


*μάλλον: Δεν έχω διαβάσει κείμενο από άλλο εκδότη για να ξέρω αν υπάρχει κάτι καλύτερο ούτε ξέρω νορβηγικά :ρ αλλά ο μεταφραστής χρησιμοποιεί αρκετούς ιδιωματισμούς/ελληνικές εκφράσεις κάτι που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες φορές να μην αποδίδεται σωστά το πρωτότυπο κείμενο.
Καλημέρα φίλε Ιπποπόταμε, καλή χρονιά με υγεία.
Λες για το βιβλίο από Μεταίχμιο, σε μετάφραση Δ. Παπαγρηγοράκη; Πιστεύω πως έγινε όμορφη δουλειά και προσωπικά το απόλαυσα. [Σε άλλο βιβλίο παλιότερης έκδοσης όντως υπήρχαν μεταφραστικά φάουλ (κομμένες λέξεις στη σειρά), / κι εδώ στη Λέσχη σε αντίστοιχο νήμα, αν θυμάμαι καλά, το αναφέρει ένα μέλος που έκανε σύγκριση μεταφράσεων (ελληνικά-ελληνικά και αγγλικά)]. / Γενικά, είναι υπέροχο βιβλίο με έντονες επιρροές από Ντοστογιέφσκι, όμως με μοναδική μαεστρία. Θα το απολαύσεις, είμαι σίγουρος.
 
Ξεκίνησα την πείνα του Χαμσουν Κνουτ και από τις πρώτες σελίδες μου έχει δώσει την αίσθηση οτι πρόκειται για εξαιρετικό βιβλίο.
Το μόνο αρνητικό νομίζω πως είναι η μετάφραση που δυστυχώς μάλλον* είναι κακή.


*μάλλον: Δεν έχω διαβάσει κείμενο από άλλο εκδότη για να ξέρω αν υπάρχει κάτι καλύτερο ούτε ξέρω νορβηγικά :ρ αλλά ο μεταφραστής χρησιμοποιεί αρκετούς ιδιωματισμούς/ελληνικές εκφράσεις κάτι που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες φορές να μην αποδίδεται σωστά το πρωτότυπο κείμενο.
οντως, πολυ καλο βιβλιο αλλα με κακιστη μεταφραση. (Εκδοσεις Οικονομου)
 
ξεκινάω το Η ιστορία του χειρούργου του JP Dixon (μόλις 62σελίδες).
Θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου γι' αυτό.. Εμένα μου φάνηκε πολύ δυνατό με υπέροχα ζοφερή ατμόσφαιρα μέχρι ένα σημείο
έως και την τελευταία της παράσταση
μετά όμως έγινε απλώς καταθλιπτικό πέρα από τραγελαφικά απίθανο. Στο τέλος κάπως βελτιώνεται αλλά γενικότερα μου άφησε την εντύπωση μιας χαμένης δυνατότητας.
 
Ξέρω ότι έχω πολύ καιρό να γράψω. Πάντως, παρόλη την πίεση της δουλειάς, τελείωσα τις "Χίλιες και μία νύχτες", το "Ο Άνθρωπος του Τείχους" του Κώστα Βαξεβάνη, ένα σωρό Άρλεκιν και Βίπερ Νόρα. Προσπαθώ να συνεχίσω τα "Πολιτικά" του Μάριου Πλωρίτη, το οποίο από την κούραση το βάζω στην άκρη, παρότι μου αρέσει.
 
Θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου γι' αυτό.. Εμένα μου φάνηκε πολύ δυνατό με υπέροχα ζοφερή ατμόσφαιρα μέχρι ένα σημείο
έως και την τελευταία της παράσταση
μετά όμως έγινε απλώς καταθλιπτικό πέρα από τραγελαφικά απίθανο. Στο τέλος κάπως βελτιώνεται αλλά γενικότερα μου άφησε την εντύπωση μιας χαμένης δυνατότητας.

Το διάβασα χθες βράδυ μονορούφι. Μου άρεσε και αισθάνθηκα από την αρχή κιόλας να βρίσκομαι στο σκοτεινό ατμοσφαιρικό Λονδίνο την εποχή που όλοι αυτοί οι θίασοι με τα περίεργα θεάματα ήκμαζαν. Νομίζω ότι από την αρχή κιόλας σε προετοιμάζει για το τι θα διαβάσεις με το εξής:
«Έχετε ποτέ αναρωτηθεί εάν η προσωπική μας ταυτότητα είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένη με την ολότητα του σώματος μας; Πόσο μεγάλο μέρος του σώματος μας μπορούμε να απολέσουμε, χωρίς παράλληλα να απολέσουμε και την ακεραιότητα της ταυτότητας μας;»
Το οποίο όντως είναι συγκλονιστικό να το ακολουθείς όπως και τη σχέση των δυο (που περιλαμβάνει θαυμασμό για την ανθρώπινη φύση και τα όρια της, έρωτα, επιστημονικό-επαγγελματικό ενδιαφέρον, μυστήριο) αλλά όπως είπες έως κάποιο σημείο. Στις τελευταίες σελίδες με έχασε, κάπως απότομα θα έλεγα και δε μπόρεσα να ακολουθήσω όλη αυτή την υπερβολή, ούτε θεωρώ ότι το έσωσε εν τέλει έτσι όπως πήγε με το κάπως αναμενόμενο κλείσιμο.
 
Last edited:
Σε ευχαριστώ για την απάντηση Ζενίτ, συμφωνώ με όσα γράφεις, το "με έχασε απότομα" αποδίδει εύστοχα και τη δική μου εμπειρία.

Το απόσπασμα που παραθέτεις το ξεχώρισα κι εγώ και το έχω υπογραμμισμένο. Η παράξενη σχέση τους μου άρεσε πολύ αρχικά, αλλά στο τέλος έγινε απότομα αδιάφορη κι αυτή (και κατά τη γνώμη μου κάπως 'χρηστική').. σαν ο συγγραφέας να κουράστηκε ξαφνικά με την ιστορία του και τους ήρωες του και τους εγκατέλειψε.

Το κλείσιμο ήταν πράγματι αναμενόμενο, ούτε σε εμένα άρεσε, απλώς με απομάκρυνε από την αμιγώς καταθλιπτική ατμόσφαιρα των τελευταίων σελίδων που είχε γίνει πνιγηρή και προσπάθησε - όχι όμως επιτυχώς - να επαναφέρει το μυστήριο.
 
Τελείωσα (επιτέλους) το "Πέρα απ' το ποτάμι" του Χέμινγουεϊ. Το βιβλίο μου άρεσε πολύ αλλά με κούρασε, επίσης πολύ. Γενικά έχω παρατηρήσει πως ο τρόπος που γράφει ο Χέμινγουεϊ με κουράζει. Πάντως θα διαβάσω και τα δύο πιο γνωστά του ("Αποχαιρετισμός στα όπλα","Για ποιόν χτυπά η καμπάνα").
Με πιάνει ένας μαζοχισμός με τα βιβλία, το έχω παρατηρήσει...

Τώρα θα διαβάσω τις "Περιπέτειες του Μπουραττίνο" (ενός άλλου Πινόκιο) του Αλεξέι Τολστόι.
 
Last edited:
Τελείωσα (επιτέλους) το "Πέρα απ' το ποτάμι" του Χέμινγουεϊ. Το βιβλίο μου άρεσε πολύ αλλά με κούρασε επίσης πολύ. Γενικά έχω παρατηρήσει πως ο τρόπος που γράφει ο Χέμινγουεϊ με κουράζει. Πάντως θα διαβάσω και τα δύο πιο γνωστά του ("Αποχαιρετισμός στα όπλα","Για ποιόν χτυπά η καμπάνα").
Με πιάνει ένας μαζοχισμός με τα βιβλία, το έχω παρατηρήσει...

Τώρα θα διαβάσω τις "Περιπέτειες του Μπουραττίνο" (ενός άλλου Πινόκιο) του Αλεξέι Τολστόι.
Και σε μενα την ιδια αισθηση αφησε η πρωτη αναγνωση Χεμινγουει· στο "Για ποιον χτυπα η καμπανα"..
Ναι μεν μου αρεσε, αλλα σε καποια κομματια η υπερβολικη διεξοδικοτητα του με κουρασε..
Ομως θα δοκιμασω και αλλα εργα του με την πρωτη ευκαιρια..
 
Top