Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

[Νικόλας Δε Κιντ]

Παράλληλα με όλα όσα διαβάζω τελευταίως, είπα να ρίξω και μια ματιά στο Οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους!
'Εχω γεμίσει το κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι μου με μια στίβα βιβλία!!
Σιλμαρίλλιον, ΝΟΒΑ, κλπ κλπ!
Πάντως, του Αλμπάτη φαίνεται πολύ ενδιαφέρον και διαβάζεται πολύ εύκολα. Είναι η ιστορία ενός παιδιού που ανακαλύπτει πως έχει την ικανότητα να επικοινωνεί με τους νεκρούς, και μάλιστα ανακαλύπτει πως αυτό το χάρισμα του είναι κληρονομικό!!Εντάξει, προς ώρας δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας αλλά η υπόθεση προχωράει πολύ καλά.

 

[ΜιΛάμπρος]

Ακους τον Λεοπολδο Μπλουμ;;; Σε καλει φωναχτά!!

Μου έχει κάψει το μυαλό...

 

[Έλλη Μ]

Μην μου απελπιζεσαι...
...

Spoiler

απο τωρα !

Σε ποια σελιδα εισαι; Και σε ποια υποσημείωση;;

 

[ΜιΛάμπρος]

σ. 358. Στις "Πλαγκταί Πέτραι".
Θα τα πούμε όταν τελειώσω για τις υποσημειώσεις.

 

[Έλλη Μ]

Το πας γρήγορα!!

 

[ΜιΛάμπρος]

Το πας γρήγορα!!

Ναι.
Αποφάσισα να το ολοκληρώσω πριν την 21η τρέχοντος που θα έρθει η αγαπημένη μου στο νησί και δεν θα διαβάζω ούτε πινακίδες στο δρόμο γιατί θέλω να το ολοκληρώσω. Έχω βαρεθεί να βλέπω φωτογραφίες/λίστες με "τα βιβλία που προσποιούμαστε ότι έχουμε διαβάσει" στις οποίες φιγουράρει μεταξύ άλλων ο Οδυσσέας.
Προσπαθώ, με πολύ πνευματικό κόστος είν' η αλήθεια, να διαβάζω περίπου 100 σελίδες τη μέρα. Μέχρι στιγμής βγαίνει. Από Τετάρτη, δεν ξέρω, θα δείξει.

 

[Έλλη Μ]

@ΜιΛάμπρος μου αρεσει πολυ ο ευγενης στοχος που εχεις θεσει, εξ ιδιας εμπειρίας, δεν μοιαζει ρεαλιστικος, αλλα μου αρεσει. Αν θυμαμαι σωστα, ειχα ξεκινησει το βιβλίο Μαρτιο με σκοπο να το εχω ολοκληρωσει πριν την Bloomsday. Χωρίς να λεω οτι η δυσκολια του αυξανεται βαθμιαία, θα σου πω οτι τα κεφάλαια που εξοντωσαν εμενα, επονται. Οχι ολα!! Αν θυμαμαι, τα βοδια με κουρασαν αλλα με αποτελειωσε ο Ευμαιος. Σε καθε περιπτωση, διαβαζεις ενα βιβλιο που εχεις ξαναδιαβασει παντου και ειναι ωραια αναμετρηση με τις δυναμεις σου (τα νευρα σου και το φαρμακειο της γειτονιας σου )

 

[Έλλη Μ]

Καταλήγω όμως και προτείνω θερμά τον Κύριο του Φωτός.

Σου επιστρεφω feedback (με την ελπιδα οτι θα ριξεις λιγο φως στον κυριο του φωτος).
Εχει πολυ ενδιαφερουσα ιστορια, δεν ειναι αυτο που εμοιαζε αρχικα, μου εχει λιγο καψει τα κυτταρα γιατι δεν εχω καταλαβει τελειως και μου λειπει συνοχη. Δηλαδη:

Spoiler

Εχω καταλαβει οτι δεν μιλαμε για το απωτατο παρελθον. Ο ενας εχει παραμασχαλα μια καπνοσακουλα και στρίβει τσιγαρα, μηχανες αναβοσβηνουν κι αποσυναρμολογουται (οχι απο μονες τους ), η ενδυση ειναι αλλοπροσαλλη (κατω παντελονι ιππασιας, πανω τουρπανι ), ενας αλλος ψεκαζει με δαιμονοαπωθητικα .

Δεν ειμαστε στη γη.

Η αφηγηση σιγορα δεν ειναι γραμμικη. Ειτε ξεκινησε στο τωρα κι αφηγειται το πριν ειτε ξεκινησε στο πριν και αφηγειται το μετα. Ειμαι καπου μετα την διακοσιοστη εικοστη σελιδα και δεν το έχω ξεκαθαρο ακομη.

Ειναι ανθρωποι που γινανε θεοι; Ειναι ανθρωποι που υποδουλωσαν τεχνολογικα αλλους ανθρωπους και το παιζουνε θεοι; Ειναι αμιγως θεοι vs ανθρωπων;
Ειναι ενας εκπεσων πρωην θεος νυν ανθρωπος (ο Σαμ, Σινταρτα κλπ) ο οποιος μεταφερει το πνευμα και τις δυνατοτηες του απο σωμα σε σωμα ανα τους αιωνςς και τασσεται εναντιον των θεων και υπερ των ανθρωπων;

Κανω προσπαθειες, βλεπεις, για να καταλαβω, αλλα καπου σκαλωνει η σκεψη μου. First world problems, καταλαβαινεις. Niωθω too old for this.

 

[ΜιΛάμπρος]

Ειναι ανθρωποι που υποδουλωσαν τεχνολογικα αλλους ανθρωπους και το παιζουνε θεοι;

Πρώτον και κύριον: ευχαριστώ που με θυμήθηκες.
Ναι, είναι η απάντηση στο παραπάνω.
Δεν μπορώ να πω περισσότερα, γιατί είναι όντως καυσοκυτταρική η ιστορία. Αρκετά μπερδεμένη και λιγουλάκι χαοτική.
Ωστόσο, είναι όμορφο ως βιβλίο. Το βρήκα πολύ γοητευτικό ως αφήγηση, έστω και αν δεν καταλάβαινα πολλά ως προς τη συνοχή και τη γραμμικότητα, την οποία ορθά αναφέρεις ότι δεν υπάρχει.

Υποθέτω ότι σε πήρα στο λαιμό μου και σε έβαλα σε ένα αχρείαστο έξοδο. Ενθουσιάστηκα, παρ΄όλα αυτά με το συγκεκριμένο βιβλίο

Κάνω ένα διάλλειμμα από τον Οδυσσέα. Έπεσα με τα μούτρα στα Αιδοία.
To be continued...

 

[Έλλη Μ]

Δεν με πηρες καθολου στο λαιμο σου και κανενα βιβλιο που αγοραζω δεν θεωρω αχρειαστο εξοδο. Εκτος απο εκεινα που αγοραζω, άθελά μου, για δευτερη φορα.

Ειναι οντως πολύ ωραια ιστορια κυριως γιατι, μεχρι ενα σημειο, διαβαζα καπως αδιαφορα και ξαφνικα καταλαβαινω οτι δεν ειναι βουδιστες_μοναχοι_σαμσαρα_νιρβανα_προσευχη_βουδας_βισνου και καλι κλπ κλπ. Αυτο το τουίστ μ εβγαλε απο την αρχικη νιρβανα με το οποιο το προσεγγιζα.
Ομως, εξακολουθω να μην εχω καταλαβει ολοτελα τι συμβαίνει. Ειναι σκορπια ακομη στο κεφαλι μου

 

[Διχασμένη]

Για κάποιον άγνωστο λόγο, ψήθηκα για τον κύριο του Φωτός! Όχι, Dune δεν διαβάζω με τίποτε: το έχω πάρει με κακό μάτι. Δεν είναι η τριλογία (ή πολυλογία; δεν είμαι σίγουρη της Άμπερ; ) Γιατί δεν πολυθέλω να αφιερωθώ σε σειρά πολλών βιβλίων.

 

[Έλλη Μ]

Δεν είναι η τριλογία (ή πολυλογία; δεν είμαι σίγουρη της Άμπερ; ) Γιατί δεν πολυθέλω να αφιερωθώ σε σειρά πολλών βιβλίων.

Με μπερδεψες λιγο. Ο κύριος του φωτος ειναι ενα και μοναχικο (sic) βιβλιο. Υπάρχει και μια σειρα βιβλιων του Ζελαζνι, Τα χρονικα του Αμπερ, αλλα αυτο ειναι διαφορετικό εργο.

Spoiler

οτι ξαφνικα, η πανασχετη, εχω να κανω και σχολια για τη λογοτεχνια του φανταστικου, αναφορα σε βιβλια, σειρες κλπ ειναι εντυπωσιακο. Τι άλλο θα με βρει, δεν ξεύρω

 

[ΜιΛάμπρος]

Υπάρχει και μια σειρα βιβλιων του Ζελαζνι, Τα χρονικα του Αμπερ, αλλα αυτο ειναι διαφορετικό εργο.

Κανονικά είναι 5 τα βιβλία του Άμπερ. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα δυο πρώτα

Όχι, Dune δεν διαβάζω με τίποτε: το έχω πάρει με κακό μάτι.

@Διχασμένη γιατί?
Βασικά, δεν θα διαφωνήσω επί της αρχής. Ουσιαστικά το Dune είναι τα 5 πρώτα βιβλία. Μετά είναι η προσπάθεια του υιού Herbert να βγάλει πάρα πολλά χρήματα γράφοντας sequel και prequel των prequel. Μπορείς, βέβαια, να διαβάσεις απλά το πρώτο βιβλίο μόνον.

 

[Διχασμένη]

Ευχαριστώ που με ξεμπλέξατε, παιδιά! Δεν ξέρω να σου πω ΜιΛάμπρο μου, γιατί το έχω πάρει με κακό μάτι το Dune. Ίσως γιατί είναι πολύ επιστημονικής φαντασίας: τεράστια ανθρωποφάγα αμμοσκούληκα, κάποιος που έχει τον τίτλο θεός-αυτοκράτορας, μια εξαρτησιογόνος ουσία που για χάρη της γίνονται πόλεμοι... Όλα αυτά είναι πολύ κουφά. Επίσης, δεν πολυθέλω τις σειρές και αυτό είναι σειρά. Τέλος, θα ομολογήσω ότι, ως σχετικά πρόσφατα, ήμουν αρνητικά προκατηλειμμένη με την επιστημονική φαντασία. Με φόβιζε και με μελαγχολούσε, βλέπετε.

 

[ΜιΛάμπρος]

τεράστια ανθρωποφάγα αμμοσκούληκα

Δεν είναι ανθρωποφάγα. Μάλλον, τρώνε και ανθρώπους αν τυχόν βρεθούν στο πεδίο δράσης τους.

• κάποιος που έχει τον τίτλο θεός-αυτοκράτορας
• μια εξαρτησιογόνος ουσία που για χάρη της γίνονται πόλεμοι...

Όλα αυτά είναι πολύ κουφά.

Είναι;

Εντάξει, δεν προσπαθώ να σε μεταπείσω. Ούτε υπερασπιστής του Dune είμαι.
Απλά, για την ΕΦ, είναι ένα πολύ σημαντικό βιβλίο, χωρίς να σημαίνει ότι πρέπει σώνει και καλά να το διαβάσεις.

 

[Διχασμένη]

Ένταξει, όχι, δεν είναι πολύ κουφά αυτά (το ναρκωτικό και ο θεός-αυτοκράτορας). Με την μια ή την άλλη μορφή συμβαίνουν και στην πραγματικότητα.
Αλλά τι τα θες, κολλήματα!

 

[Έλλη Μ]

Στο προχθεσινό τουθικεμπλομ (σικ), νικητης βγήκε το Ομπαμπακόακ του Βάσκου Ατσάγα, μαλλον εξαιτιας του γκεκο που εχει στο εξώφυλλο.

 

[Χρυσόστομος]

Διάβασα μια -θα θελε- βιογραφία του Κολοκοτρώνη του Μιχαηλιδη. Ενα βιβλίο ξεπέτα-αρπαχτη που κυκλοφόρησε με αφορμή τα 200 χρόνια απο την Ελληνική επανάσταση. Ενταξει δεν περιμενεις σε ενα βιβλίο 250 σελίδων να διαβάσεις μια αναλυτική βιογραφια του Κολοκοτρωνη αλλά εδω το βιβλιο δεν προσφερει απολυτως τιποτα στην υπαρχουσα βιβλιογραφια της ελληνικης επαναστασης. Σημαντικοτατα γεγονότα της ζωης του Κολοκοτρωνη τα ξεπεταει σε μια παραγραφο, καμμία πληροφορια για τα παιδικα του χρόνια, απογοητευση απο οπου και να το πιάσεις.

Τώρα διαβάζω το "Αλλα ρυσαι ήμας απο του πονηρου" του Ρονκαλιολο.

 

[Χανκ Μουντυ]

Ξεκινησα το 22/11/63, του Στιβεν Κινγκ.

 

[Κεχριμπάρι]

Ξεκίνησα το "Γεφύρι του Δρίνου" και απο τα τέσσερα πρώτα κεφάλαια έχω ήδη μετρήσει τη λέξη "γεφύρι" δεκάδες φορές... Επίσης διακρίνω μία υπερβολή στη περιγραφή των συναισθημάτων γι αυτό το γεφύρι και μου "μυρίζει" Βαμβουνάκη, κάτι που δεν με ενθουσιάζει καθόλου!