Ποιο βιβλίο διαβάζεις τώρα;

Τέλειωσα το "Ταχυδρομείο" του Μπουκόφσκι, που ήταν υπέροχο. Αθυρόστομο, εξωφρενικό, αστείο, συγκινητικό, με πρωταγωνιστή τον αξιαγάπητο Χένρι - το alter ego του ίδιου του συγγραφέα. Ο Μπουκόφσκι που γουστάρω δηλαδή (γιατί προηγουμένως είχα διαβάσει μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Υπεραστικό Μεθύσι" που δεν με εντυπωσίασε καθόλου). Ευχαριστώ τον Χρήστο που μου το βρήκε. Είναι ένα εξαντλημένο και δυσεύρετο βιβλιαράκι. Αν το πετύχετε πουθενά μην το αφήσετε :)
@Ίζι, καλησπέρα.
Συμφωνάω κι ενοχλάω με τον Χρήστο, πρέπει να κάνεις παρουσίαση κάποιο βιβλίο του Μπουκόφσκι (είσαι μία υπέροχη θεία του '80, άντε '90...). «Το ταχυδρομείο», δεν είναι ακατόρθωτο να βρεθεί (μέχρι και πριν 1, 2 μήνες το είδα και στην Πολιτεία / κακώς που το λέω), εκδόσεις Οδυσσέας.

Με πλήγωσες με «Το υπεραστικό μεθύσι». Ήταν ιδιαίτερο βιβλίο για μένα, ακόμα δεν το είχα διαβάσει και το λάτρευα :)))) ,το ΄87 παρακαλώ, εκδόσεις Απόπειρα.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Αχ μωρέ Στράτη μου, δεν είπα ότι δεν μου άρεσε :) Τα ποιήματα ήταν πολύ καλά. Απλώς δεν με ξετρέλαναν οι ιστοριούλες :) Αν δεις πουθενά και τον "Άνθρωπο για όλες τις δουλειές" να μου πεις.
 
πριτς προυτς που θα σου πω.

(η αλήθεια είναι σκληρή, δεν είμαι καλός στο να βρίσκω το οτιδήποτε / θυμάσαι πριν λίγους μήνες με το βιβλίο του Γκράχαμ Μάστερτον «Οι δαίμονες της Νορμανδίας»; το είχε βουνά το βιβλιοπωλείο και σε μένα απαντούσαν: εξαντλημένο). Παρ' όλα αυτά, αν τώρα σταθώ κωλόφαρδος θα σου πω.
 
Αφού έμαθα "Τα Σκοτεινά Μυστικά του Βατικανού" όπως μας τα παρουσίασε με την λεπτομερή του έρευνα ο Πολ Τζέφερς, (υπήρχαν όντως πολλές άγνωστες κι ενδιαφέρουσες ιστορίες σκανδάλων) συνεχίζω με "Το Θαύμα της Άννι Σάλλιβαν" του Ουίλλιαμ Γκίμπσον βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Έλεν Κέλλερ. Το θεατρικό αυτό έργο είναι πολύ φημισμένο, ελπίζω να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μου!!!
 
Last edited:
Μεταλλαγμένη τον συμπάθησα απο την πρώτη στιγμή και είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο κατα τη γνώμη μου,ελπίζω να σ΄αρέσει.
 
Τελείωσα το Συννεφιάζει του Λουντέμη που μου άρεσε ελάχιστα και πάω για πιο θερμά μέρη με το Μια σημαία στο νησί του Β.Σ. Νάιπολ
 
Τελείωσα το Μια σημαία στο νησί του Νάιπολ. Το βιβλίο μικρό (130 σελίδες) συμπεριλαμβάνει την ομώνυμη νουβέλα 107 σελίδων μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα, έχει να κάνει με την επιστροφή σαν τουρίστα σε ένα νησί της Καραϊβικής μερικά χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίησή του από την Βρετανία ενός Αμερικανού ο οποίος είχε υπηρετήσει στο νησί αυτό πριν από την ανεξαρτητοποίησή του. Η νουβέλα νοσταλγική αλλά και με κριτικό μάτι διαπνέεται από το όλα αλλάζουν, αλλά κατά βάθος τίποτα δεν αλλάζει. Τις υπόλοιπες 23 σελίδες όμως καταλαμβάνουν 3 αρκετά σύντομα διηγήματα από τα οποία το πρώτο (και μεγαλύτερο) αναφέρεται σε έναν μαθητή που καθώς αφενός λόγω τον προβλημάτων υγείας του (είναι καρδιακός) και λόγω της αδεξιότητας του στα αθλήματα αποτελεί αντικείμενο κακομεταχείρισης από τους συμμαθητές του. Όταν θα αποκτήσει ένα κουτάβι θα τα κακομεταχειριστεί και αυτός με την σειρά του. Αν και μόλις 11 σελίδες με άφησε με μια πολύ πικρή γεύση στο τέλος. Τα άλλα δυο διηγήματα μου φάνηκαν εντελώς αδιάφορα, ρίχνοντας την γενικά πολύ καλή εικόνα του πρώτου αφηγήματος.

Συνεχίζω με το Η ναζιστική λογοτεχνία στην Αμερική του Ρομπέρτο Μπολάνιο
 
Last edited:
Σήμερα, λέω να ξεκινήσω επιτέλους το Κουρδιστό Πορτοκάλι του Μπέρτζες. Παράλληλα, για βραδινό ανάγνωσμα τρόμου έχω τους Δαίμονες του Χιλ Χάουζ, της Σίρλει Τζάκσον. Το διαβάζω υπό το φως των κεριών. Φτιάχνει ατμόσφαιρα, αλλά με βλέπω να γκαβώνομαι :μαναι:


A μπράβο, πες καμιά γνώμη όταν το τελειώσεις. Το έχω στα επόμενα :)
Ιζι, η Πόλη ήταν καλό βιβλίο τελικά. Εχει αγωνία, μυστήριο και οι σελίδες περνούν πολύ γρήγορα. Το λες άνετα pageturner. Το τέλος με εξέπληξε, δεν μου είχε πάει στο μυαλό ότι τελικά αυτή είναι η εξήγηση όλων όσων συμβαίνουν στο Pines.
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Τώρα με ψήνεις να το ξεκινήσω άμεσα. Έμαθα όμως ότι είναι τριλογία και ότι το τρίτο δεν έχει βγει ακόμα. Είμαι αναποφάσιστη. :χμχμ:

Τέλειωσα τον "Βρώμικο Κόσμο" του Μπουκόφσκι που είχε κάποιους πολύ δυνατούς διαλόγους. Αγαπώ το γράψιμό του! Παράλληλα, τελειώνω το "Όχι πια σεξ μόνο φίλοι" της Κατερίνας Τσεμπερλίδου (@Αντέρωτα, θυμάσαι τη διαφήμιση; :ρ ) που δεν μου πολυαρέσει αλλά έχει τις στιγμές του και είμαι στα μισά των "Φαντασμάτων του 20ου αιώνα" του Joe Hill, γιου του King. Αυτό μ' αρέσει πολύ, έχει ορισμένα εξαιρετικά διηγήματα, συμπεριλαμβανομένης και μιας ιστορίας που θυμίζει τη Μεταμόρφωση του Κάφκα και την ταινία Μύγα (ξεκινά με τη φράση: "Ο Φράνσις Κέι ξύπνησε από όνειρα που δεν ήταν δυσάρεστα, αλλά ευφρόσυνα, και βρέθηκε μεταμορφωμένος σε έντομο."). Γενικά με έχει πιάσει όρεξη για διηγήματα και σύντομες νουβέλες φέτος. Έχω διαβάσει πολλά τέτοια απ' την αρχή του χρόνου.
 
Last edited:
Τελείωσα χθες το Γράμμα σε ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ της Oriana Fallaci.
Συνεχίζω με Το Αββαείο του Νορθάνγκνερ από Jane Austen, βιβλίο που μου πρότινε ο Οδυσσέυς στο "διάβασε το αγαπημένο μου βιβλίο".
 
Πριν απο λιγο τελειωσα το Τιγκανα. Τι να πω τωρα. Καταπληκτικο βιβλιο, γεματο συναισθημα. Η ιστορια πολυ καλη και καλα δομημενη μεχρι την τελικη κορυφωση. Η οποια κορυφωση, οπως ειπαν και καποια παιδια πιο πανω, ειναι πραγματικα φοβερη. Πολυ και καλη και η γραφη του Kay, καταφερνει να μου μεταδωσει πολλα συναισθηματα χωρις να με κουρασει καθολου.

Συνεχιζω με κατι πιο κλασσικο, Ο Τελευταιος Πειρασμος (Τομος Α), του Νικου Καζαντζακη.
 
Ξεκίνησα χθες το Η κλέφτρα των βιβλίων του M. Zusak. Έχω δει βέβαια την ταινία πρώτα αλλά άλλο το ένα κι άλλο το άλλο. Και στην τελική αν δεν την έβλεπα δε θα το ήξερα καν το βιβλίο. Και θα ήταν κρίμα γιατί μέχρι στιγμής είναι πολύ ωραίο. :)))
 
Top