Ποιο βιβλίο τελείωσες σήμερα;

Έλλη Μ

Συντονιστής
Σας έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, δηλαδή να δώσετε ένα βιβλίο και μετά να το μετανιώσετε;
Ναι αμε. Το σπιτι του υπνου και τη Σαββατογεννημενη. Η τελευταια επανεκδοθηκε, οποτε μικρο το κακο. Ο παραλήπτης μετακομισε σε καποια χωρα της Ανατολης που επιμελουταν ενα μουσικο εργο για κάποιους Ολυμπιακους ή καποια αθλητικη διοργανωση, τελος παντων, και τα βιβλια ξέμειναν.
Το αρωμα του ονειρου και τον Τρυποκάρυδο. Για το υστερο, σκασιλα μου, αλλα αμφότερα ηταν οι αρχικές εκδοσεις, οι στενες, με το ιλουστρασιον χαρτι. Περισσοτερο μετάνιωσα που δεν ειπα ναι, οταν μετα απο χρονια, σε τυχαία συναντηση, μου προταθηκε. Με πιασαν τα συναισθηματικα μου, ενω στην πραγματικοτητα τα ηθελα πιεω, εχοντας ακυρωσει προ πολλού το ατομο στο οποιο υα ειχα δανεισει.
Για κανα δυο τρία βιβλια που χάρισα σε βιβιοπωλεια με μεταχειρισμενα. Πχ ο ανηθοκολογος
Γλυκουλα.
 
Ωχ, καλό κουράγιο βρε Λάμπρο με το μέταμπουκ. Άρα, να αγχωθώ κι εγώ ποy βρίσκομαι Ιστιαία και δεν έχουμε BOX Now...
Όχι. Να μην αγχωθείς. Απλά, εφόσον επιλέγεις να αγοράζεις από το μεταμπούκ, κοιτάς ο πωλητής να στέλνει με ΕΛΤΑ ή άλλον τρόπο.

Σας έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, δηλαδή να δώσετε ένα βιβλίο και μετά να το μετανιώσετε;
Έδωσα αρχές Σεπτεμβρίου ένα βιβλίο με ποιήματα του Ταγκόρ (που το διαβάζω τώρα) σε συνάδελφο, εντελώς αυθόρμητα (καλά, καλά, μ'αρέσει) και κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό. Ευτυχώς μου το επέστρεψε.
Γενικά, δεν δίνω ΠΟΤΕ βιβλία. Τα ξανα-αγοράζω και τα χαρίζω (το'χω κάνει πολλές φορές)
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
@ΜιΛάμπρος εγω το κανω απο την αναποδη. Αν θελβ να χαρισω βιβλιο σε ανθρώπους που μπορει να μην τα χρειαζονται καν, το κανω αυθωρει. Μετα, αν μου ερθει ορεξη να το ξαναποκτήσω γιατι πρεπει σωποδηποτεε να το ξαναδιαβασω, θα το αναζητησω.Π.χ. σε ανθρώπο που ειναι μακρια, εχω χαρισει βιβλια κι οποτε ρωτω αν διαβασε το ταδε ή το δεινα, μου απαντα, "Ελλιτσα, οχι ακομη αλλα τωρα που φευγω γι αμερικη, Αγγλια κλπ, τι χρειαζεσαι να σου φερω;!'
Αδεια παραμονης.
@Διχασμένη ειμαι δυστροπη με τα βιβλια και τις κρισεις μου. Κι αυστηρη. Ο Νικολας, οπου να' ναι, θα παρει Ζαναξ .
τα ταβορ ενδεινκυνται καλυτερα
 
Last edited:

Έλλη Μ

Συντονιστής
Το 1. τιποτε, απλως ειμαι λιγο ανοιχτοχερα.
Το 2. αγαπημενος ανθρωπος πολυ.
Εχεις τυχει μετα απο χωρισμο να μοιραζετε πραγματα και ανθρωπους; Ε, μετα απο γαμο, εγω κερδισα τον αλλον. :σαςευχαριστώ:
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
@Έλλη Μ η χαρά του μαυραγορίτη είσαι! :))))
Οχι όχι!! Το μεγαλυτερο ποσο που εχω δωσει ειναι 25 ευρω για τη Βαβελ του Στάινερ, που τόσο εκανε κι όταν κυκλοφορούσε. Ασε, που ήταν πραγματι ολοκαινουριο. Νομιζω και τόσα για τον Ματοβαμμενο Μεσημβρινο, προτου επανακυκλοφορησει.
Ουτε για βιβλιο του Αρανιτση δεν θα εδινα παραπάνω, που πια εχω όλα του τα παλια βιβλια του Ακμωνα (κι α; τα χει αποκυρηξει αυτός) πλην ενος
Δεν ενδίδω. Το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλα μονοπάτια.
Παντως, πες ποια ψαχνεις, εχουμε ολοι τις ακρες μας.
 
Οχι όχι!! Το μεγαλυτερο ποσο που εχω δωσει ειναι 25 ευρω για τη Βαβελ του Στάινερ,
Οκ αν και εγώ το εννοούσα ότι είσαι η χαρά τους όχι σαν πελάτης αλλά στο ότι τους στέλνεις πελάτες με τα εξαντλημένα που αναφέρεις.
 
Τελείωσα χθες το βαλς που δεν τελείωσε της Κλεμάν.
Αναρωτήθηκα πολλές φορές γιατί διαβάζω το συγκεκριμένο βιβλίο (μια ρομαντική ιστορία της αυτοκράτειρας Σίσυς με κάποιον νεαρούλη), αλλά για κάποιο λόγο δεν μπόρεσα να το αφήσω: είχε κάποιο ιστορικό ενδιαφέρον αφού αναφέρεται σε πολλά ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα.
 
Τελείωσα το Wendigo του Blackwood, από τις προτάσεις του @Νικόλας Δε Κιντ. Το επέλεξα λογω της εξης φράσης "His most vulnerable points, moreover, are said to be the feet and the eyes; the feet, you see, for the lust of wandering, and the eyes for the lust of beauty." Το διάβασα στο πρωτότυπο μιας και ήταν μικρό σε έκταση και free. Εκτός από μια παλιότερα προσπάθεια να διαβάσω τα βουνά της τρελας δεν είχα διαβάσει ποτέ λογοτεχνία τρόμου. Πολύ αριστοτεχνικες κάποιες λεπτομέρειες έχοντας το καθένα το δικό του νόημα. Καθώς το διάβαζα ήμουν κάπως έτσι :διάβασμα7:. Καθώς το αναζητούσα στο διαδίκτυο έπεσα πάλι πάνω στον Μαχεν που τον έμαθα από εδώ. Έφτασε η στιγμή να διαβάσω το "ο λόφος των ονείρων ". Ωστόσο επειδή το βρήκα στα αγγλικά αναρωτιεμαι αν πρέπει να το προσπαθήσω ή να βρω ελληνική μετάφραση. Υπάρχει κάποιος που το διάβασε στα αγγλικά;
 
Τελείωσα το Wendigo του Blackwood, από τις προτάσεις του @Νικόλας Δε Κιντ. Το επέλεξα λογω της εξης φράσης "His most vulnerable points, moreover, are said to be the feet and the eyes; the feet, you see, for the lust of wandering, and the eyes for the lust of beauty." Το διάβασα στο πρωτότυπο μιας και ήταν μικρό σε έκταση και free. Εκτός από μια παλιότερα προσπάθεια να διαβάσω τα βουνά της τρελας δεν είχα διαβάσει ποτέ λογοτεχνία τρόμου. Πολύ αριστοτεχνικες κάποιες λεπτομέρειες έχοντας το καθένα το δικό του νόημα. Καθώς το διάβαζα ήμουν κάπως έτσι :διάβασμα7:. Καθώς το αναζητούσα στο διαδίκτυο έπεσα πάλι πάνω στον Μαχεν που τον έμαθα από εδώ. Έφτασε η στιγμή να διαβάσω το "ο λόφος των ονείρων ". Ωστόσο επειδή το βρήκα στα αγγλικά αναρωτιεμαι αν πρέπει να το προσπαθήσω ή να βρω ελληνική μετάφραση. Υπάρχει κάποιος που το διάβασε στα αγγλικά;
Το έχω διαβάσει το "ο λόφος των ονείρων" στα αγγλικά. Πολύ ωραίο βιβλίο, ονειρικό. Δεν μου φάνηκε δύσκολο, να σου πω. Κατά τη γνώμη μου, αν έχεις από πολύ καλή γνώση αγγλικών και πάνω, αξίζει να το προσπαθήσεις. Εξάλλου, η ελληνική μετάφραση δεν νομίζω να βρίσκεται εύκολα.
 
@Εστελλ αν μπορέσεις να βρεις την ελληνική μετάφραση σε λογική τιμή, έχει καλώς. Προσωπικά, πιστεύω ότι καλό θα ήταν να το διαβάσεις στο πρωτότυπο. Είναι πολύ ωραίο βιβλίο με εξίσου πολύ ωραίες εικόνες.
 
Καθώς το αναζητούσα στο διαδίκτυο έπεσα πάλι πάνω στον Μαχεν που τον έμαθα από εδώ. Έφτασε η στιγμή να διαβάσω το "ο λόφος των ονείρων ". Ωστόσο επειδή το βρήκα στα αγγλικά αναρωτιέμαι αν πρέπει να το προσπαθήσω ή να βρω ελληνική μετάφραση. Υπάρχει κάποιος που το διάβασε στα αγγλικά;
Πολύ χάρηκα που σου άρεσε ο Μπλάκγουντ!

Σχετικά με τον Λόφο των Ονείρων τώρα.
Είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία και παραδόξως τίποτε άλλο που έχω διαβάσει από τον Μάχεν δε με ενθουσίασε τόσο πολύ.
Ίσως, γιατί δεν είναι κλασική ιστορία τρόμου, αλλά ένα "υπαρξιακό δράμα".
Στα αγγλικά έχω διαβάσει διάφορα αποσπάσματα και η γλώσσα ήταν εξαιρετική, ίσως σε κάποια σημεία λίγο απαιτητική αλλά όχι κάτι δύσκολο.
Περιμένω να το διαβάσεις και να γράψεις τις εντυπώσεις σου!
 
Top