Έλλη Μ
Συντονιστής
Ναι αμε. Το σπιτι του υπνου και τη Σαββατογεννημενη. Η τελευταια επανεκδοθηκε, οποτε μικρο το κακο. Ο παραλήπτης μετακομισε σε καποια χωρα της Ανατολης που επιμελουταν ενα μουσικο εργο για κάποιους Ολυμπιακους ή καποια αθλητικη διοργανωση, τελος παντων, και τα βιβλια ξέμειναν.Σας έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, δηλαδή να δώσετε ένα βιβλίο και μετά να το μετανιώσετε;
Το αρωμα του ονειρου και τον Τρυποκάρυδο. Για το υστερο, σκασιλα μου, αλλα αμφότερα ηταν οι αρχικές εκδοσεις, οι στενες, με το ιλουστρασιον χαρτι. Περισσοτερο μετάνιωσα που δεν ειπα ναι, οταν μετα απο χρονια, σε τυχαία συναντηση, μου προταθηκε. Με πιασαν τα συναισθηματικα μου, ενω στην πραγματικοτητα τα ηθελα πιεω, εχοντας ακυρωσει προ πολλού το ατομο στο οποιο υα ειχα δανεισει.
Για κανα δυο τρία βιβλια που χάρισα σε βιβιοπωλεια με μεταχειρισμενα. Πχ ο ανηθοκολογος
Γλυκουλα.



Αλλά υπερβάλλεις, νομίζω!

. Καθώς το αναζητούσα στο διαδίκτυο έπεσα πάλι πάνω στον Μαχεν που τον έμαθα από εδώ. Έφτασε η στιγμή να διαβάσω το "ο λόφος των ονείρων ". Ωστόσο επειδή το βρήκα στα αγγλικά αναρωτιεμαι αν πρέπει να το προσπαθήσω ή να βρω ελληνική μετάφραση. Υπάρχει κάποιος που το διάβασε στα αγγλικά;