Ποιo βιβλίο αγόρασες σήμερα;

Έλλη Μ

Συντονιστής
Πήρα το "Άτλαντας επούλωσης" @Έλλη Μ κι όταν έρθει η ώρα του θέλω να ανακαλύψω πιο είναι αυτό το αόρατο δέσιμο των ανόμοιων ιστοριών του.
όταν το ξεκινήσεις, πες μου να του ριξω κλεφτες ματιές κι εγώ ξανα...

Μετα από πάρα πολύ καιρό, αγόρασα μια παιδικη θεατρικη διασκευη του κυκλου με την κιμωλία και το 3ο μέρος της τριλογίας Εμείς οι ασταμάτητοι, του Χαραρί, βιβλία που συστήνω ανεπιφύλακτα σε παιδάκια που αγαπούν την ιστορία, θελουν να γινουν παλαιοντολόγοι :αγαπώ: κλπ.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Κατρακυλούσε πάντα στην παιδική μου βιβλιοθήκη αυτό το βιβλιο, ο Κύκλος με την Κιμωλία, με το πολύ χαρακτηριστικό του μαύρο εξώφυλλο. Το είχα διαβάσει, βέβαια. Ξεκίνησα την καριέρα μου στο διάβασμα διαβάζοντας βαριά λογοτεχνία, ως παιδί, διότι... αυτή βρήκα στην βιβλιοθήκη μου. Οι γονείς μου είχαν τα βιβλία τους στην βιβλιοθήκη στο παιδικό μου δωμάτιο (η άλλη στο καθιστικό ήταν κατειλημμένη από εγκυκλοπαίδεια. Πόσο τυχερός υπήρξα!)

Όμως άλλο θέλω να γράψω εδώ. Πόσο αρχετυπικός και πανέμορφος ο τίτλος, και μαζί η αναπόφευκτη μινιμαλιστική εικόνα: Ο Κύκλος με την Κιμωλία

Μπράβο Μπρεχτ, παλιόπαιδο. :αγαπώ:
 
Last edited:
Μόλις πήρα τον Βιβλιοπώλη της Γάζας, του Rachid Bezine. Νιώθω ότι θα είναι από αυτά τα βιβλία που θα με πονέσουν αλλά πρέπει να αξίζει ..
 
Εγω παρήγειλλα δύο βιβλία από το μέταμπουκ την προηγούμενη εβδομάδα. Το ένα, Επιθυμίες και πολιτική, μιλάει για την απεικόνιση της ομοφυλοφιλίας στον ελληνικό κινηματογράφο. Αυτό μόλις ανέβηκε στο μέταμπουκ το χτύπησα ανελέητα! (Ναι, ξέρω, είμαι καμένη, ευχαριστώ πολύ! :ρ:τρέλα::ευχαριστώ::σαςευχαριστώ: ) Αυτό ήδη ήρθε, προς μεγάλη μου χαρά, και έχω ξεκινήσει να το διαβάζω. Το πρώτο κεφάλαιο ήταν αρκετά κουραστικό, διότι εκεί ανέλυε την queer θεωρία και τις θεωρίες φύλου, με βάση τις οποίες έγινε η ανάλυση των ταινιών.
Όμως, όταν ξεκινάει με την ανάλυση των ταινιών είναι πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα, αν και φορές-φορές το τραβάει απ' τα μαλλιά, όπως για παράδειγμα στην ανάλυση του Δράκου (άσχετο, μήπως ξέρετε πού μπορώ να δω αυτήν την ταινία; Νόμιμα, εννοώ! και των ταινιών του Οικονομίδη (Σπιρτόκουτο και η ψυχή στο στόμα). Η ανάλυση των ταινιών περιλαμβάνει κάθε καρυδιάς καρύδι: φαρσοκωμωδίες και μελοδράματα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, ταινίες "καταγγελίας", γνωστές εμπορικές ταινίες αλλά και άγνωστες είτε κάλτ μπιμούβιες είτε καλλιτεχνικές, ταινίες του νέου κύματος. Άλλο που δυσκολεύει λίγο την ανάγνωση είναι ότι η δομή των κεφαλαίων δεν είναι μόνο χρονολογική, αλλά και θεματική, οπότε ο συγγραφέας κάνει μπρος-πίσω στον χρόνο για να αναφέρει και ταινίες μεταγενέστερες, οι οποίες μοιάζουν ή αντιπαρατίθενται ως προς την αντιμετώπισή τους στην κυρίως ταινία ή τρόπο αντιμετώπισης που αναλύει στο εν λόγω κεφάλαιο.
Το άλλο ήταν ένα αρχαιόμυθο της Ρενώ, "Η αυλή των τυρράνων", το οποίο το πήρα γιατί ήταν το μόνο δικό της που δεν είχα ή δεν είχα διαβάσει. Αυτό δυστυχώς δεν έχει έρθει ακόμη, διότι έγινε ένα μπέρδεμα στο ταχυδρομείο
 
@Διχασμένη οι ταινίες του Οικονομίδη υπάρχουν όλες στο Cinobo

Παρεμπιπτόντως πριν λίγες μέρες πέτυχα στο Public στην μισή τιμή το "Μια ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου" και το τσίμπησα.
Ευχαριστώ για την απάντηση. Εγώ για την παλιά ταινία ρωτούσα, τον Δράκο του Κούνδουρου, με πρωταγωνιστή τον Ηλιόπουλο σε ρόλο τραγικού ήρωα. Τις ταινίες του Οικονομίδη δεν θέλω να τις δω. Όλη ετούτη η βωμολοχία με απωθεί και με φρικάρει.
Α, ναι: σήμερα ήρθε και της Ρενώ το βιβλίο!:)
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Πολυ μου ειχε αρεσει η ερημος, @ΜιΛάμπρος μου και ποτε δεν καταλαβα γιατι ο Εβερετ δεν εγινε τοτε γνωστος με τα πρωτα του βιβλια, αλλα επρεπε να ασχοληθει με το φυλετικο (απο την ορθοδοξη πλευρά, αφηνοντας την ανορθοδοξη με την οποια καταπιάστηκε και στο σβησιμο)
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Αγόρασα εναν Russell Banks που ηθελα να δοκιμάσω κι είπα να ξεκινησω με το Γλυκό Πεπρωμένο. (Υποπτευομαι να με πιάνει κατάθλιψη. Και ρισκο ο συγγραφεας, για τα γουστα μου)
Αγόρασα εναν Παπαγιωργη που είχα καιρό να διαβασω κι ειπα να στραφώ στο Έλληνες Συγγραφείς - Τα βιβλία των άλλων Ι. (Εκ του ασφαλούς επιλογή ο Παπαγιώργης αφού, ακομη και μετριο να ειναι σε συγκριση με τα υπολοιπα εργα του -που δεν θα είναι, παλι εξαιρετικος θα ειναι, σε σχεση με τους υποδελοιπους ελληνοσυγγραφεις.
Αγόρασα τη Νουθεσία ημιόνου του Αστερή, γιατι κι αυτός εχει γλωσσα που μου ταιριαζει και δεν ταιριαζει στον μ.ο. των παραπάνω.
Αγόρασα τους Συνυπάρχοντες του Αριστοτέλη Νικολαϊδη.
Αγόρασα ενα βιβλιο του Auerbach, σχετικά με τον Βικο,
Αγόρασα το Maniac το οποιο μαλλον θα ειναι Pageturner.
Αγόρασα τη σκληροδετη της Αινειάδας γιατι νομιζω οτι θα το καταφέρω, μιας και καταφερα τον Οβιδιο (σχεδον, μενει το τελευταίο κεφάλαιο).

Και καποια ακομη, που τα διάβασα ήδη
 
Last edited:
Βρέθηκα για δυο μερόνυχτα στην πρωτεύουσα και επωφελήθηκα από την προσφορά της Πολιτείας, στο υπόγειο της οποίας με έπιασε μια ελαφριά παράκρουση ώστε εμπόδιζα διαρκώς μια γλυκυτάτη υπάλληλο του καταστήματος να κάνει τη δουλειά της αφού ήμουν σκαρφαλωμένος, πρηνής και κολλημένος σχεδόν στις βιβλιοθήκες, καταλαμβάνοντας με τον όγκο μου τα σκαμνάκια που χρησιμοποιεί ο κόσμος, κάνοντας κάθε πιθανή ακροβατική κίνηση επιτρέπει η όμοια με πατάτας φυσική μου κατάσταση για να χαζέψω κλαίγοντας τους τίτλους των βιβλίων, διαπιστώνοντας ότι πολλοί τίτλοι που στη σελίδα φαίνονται εξαντλημένοι τελικά δεν είναι. Πήρα τέλος πάντων τον πότη του Φαλάντα, που το ήθελα πολύ καιρό, τσίμπησα κι ένα του Ντύλαν Τόμας που τον εκτιμώ ιδιαίτερα, (άσχετο: αυτές οι εκδόσεις Κοβάλτιο, μα τι ωραία πραγματάκια έχουν!!!), ενώ δεν έχασα την ευκαιρία να πάρω ακόμα έναν Φαλάντα.

Όντας βέβαια στην πρωτεύουσα, και μετά από επικό παπουτσόδρομο στο λόφο Στρέφη (μα τι όμορφα!) και τα Εξάρχεια, όλως τυχαίως και χωρίς καμία, μα απολύτως καμία πρόθεση, έπεσα πάνω στο αγαπημένο μου περίπτερο στην Ακαδημίας, απ'το οποίο ψωνίζω σε κάθε ευκαιρία και σε κάθε επίσκεψη από το 2018 και για να μην χαλάσω το έθιμο πήρα έναν ακόμα Μπγιέρνεμπο, που μου τον έμαθε η κυρά @Έλλη Μ, ετούτο εδώ και αυτό, γιατί είναι της Άγρας και είμαι Αγρο-τζάνκι.
 
Από ότι έχω καταλάβει μπαίνεις μέσα Χριστούγεννα και βγαίνεις Δεκαπενταύγουστο!! :))))
Όχι, όχι. Με πετάνε πολύ πιο σύντομα έξω.

Γενικά δεν είμαι να'ρχομαι σε επαφή με διάφορα πράγματα :μαναι:
 
Χθες πήγα σε μια πολύ όμορφη παρουσίαση βιβλίου!
Ο μεταφραστής και συγγραφέας Γιώργος Θάνος, παρουσίασε τις 2 ανθολογίες του, Ο άλιωτος και άλλες ιστορίες με βρυκόλακες και Η χτυπημένη και άλλες ιστορίες.
Πρόκειται για δύο ανθολογίες διηγημάτων από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα σχεδόν του 20ου.
Οι περισσότεροι συγγραφείς ίσως είναι άγνωστοι στο ευρύ κοινό, ανάμεσά τους όμως υπάρχουν πολύ γνωστά ονόματα λογοτεχνών μας όπως ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο εξάδελφός του Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, ο Ιάκωβος Πολυλάς, ο Ιωάννης Κονδυλάκης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, ο Ναπολέοντας Λαπαθιώτης και ο Κωνσταντίνος Καβάφης!

Ο μύθος του βρικόλακα ξεκίνησε από την Ελλάδα, αλλά μας τον πήραν οι δυτικοί που έφτιαξαν τον δικό τους τύπο βαμπίρ. Το γοητευτηκά, το ερωτικό βαμπίρ που δεν είχε καμία σχέση με τον καταραμένο βρικόλακα της ελληνικής (και βαλκανικής) παράδοσης. Οι δικοί μας βέβαια, μετά την τουρκοκρατία, θέλαν να αποτινάξουν τέτοιους μύθους από την κουλτούρα μας, κι έτσι αντί ο Μπράμ Στόκερ να τοποθετήσει το φανταστικό κάστρο του Κόμη Δράκουλα στην Ελλάδα το δημιούργησε στα Καρπάθια Όρη της Τρανσυλβανίας.

Εγώ αγόρασα τους βρικόλακες που γράφτηκαν βρΥκόλακες αν και είναι λάθος το ύψιλον, αλλα΄διατηρήθηκε ως φόρος τιμής στην παράδοση των αιμοδιψών αυτών πλασμάτων της παράδοσής μας. Καταλάβατε; 🤦‍♂️🤦‍♂️
 
Ο μύθος του βρικόλακα ξεκίνησε από την Ελλάδα, αλλά μας τον πήραν οι δυτικοί που έφτιαξαν τον δικό τους τύπο βαμπίρ.
Από τον 4ο αι. μ.Χ. αναφέρονται οι λυκάνθρωποι στην ελληνική γραμματεία. Αν δεν κάνω λάθος ο Ψελλός μιλάει για λυκανθρώπους που εγκαταβιούν σε νεκροταφεία. Στην πραγματικότητα (και αν δεν απατώμαι) η λυκανθρωπίαση ήταν ασθένεια, που συνδεόταν με κακή διατροφή και συνθήκες υγιεινής κάνοντας τους ανθρώπους εξαιρετικά χλωμούς.
 
Top