Πράττειν άλογα ή άλλογα;

Παραμυθού

Όμορφο Νιάτο
Στη σημερινή "Καθημερινή", στο άρθρο για τη βουβωνική πανώλη, υπάρχει η λέξη άλλογα (παράλογα). Την έχω ξανασυναντήσει με διπλό λ και με μπερδεύει, σε συνάρτηση με την ύπαρξη ενός μόνο λ, σε λέξεις όπως παραλογίζομαι, διάλογος κ.λ.π.
Την έκφραση "Πράσσειν άλογα" η "πράττειν άλλογα" θεωρούμε σωστή; Έχοντας υπ' όψιν ότι το τελικό ν του "συν", μετατρέπεται, ακολουθώντας το πρώτο γράμμα της επόμενης λέξης όπως συν-λόγος=σύλλογος, τότε και το στερητικό α (που παίρνει και ευφωνικό ν) μπορεί να μετατρέπει αυτό το ν...
Ουφ! Μπέρδεμα!
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
τότε και το στερητικό α (που παίρνει και ευφωνικό ν) μπορεί να μετατρέπει αυτό το ν...
Μαλλον εννοεις "μετατρεπει αυτο το λ".

Κι εγω κατι τέτοιο σκεφτηκα, οτι αντί για στερητικό α- είχαμε (για καποιο λογο) στερητικό αν-. Ισως προκειται για καποια συγκεκριμενη διαλεκτο που προβλεπει αυτο.

Ισως εχει σχεση με αλλο ενα παραξενο με το στερητικό α-, στις περιπτώσεις που έχουμε άνυδρο αλλά άυπνο (και όχι άνυπνο)
 
Την έκφραση "Πράσσειν άλογα" η "πράττειν άλλογα" θεωρούμε σωστή;
Πιθανότατα όχι, και το ζήτημα το έχει πραγματευτεί διεξοδικά ο πάντοτε απολαυστικός Νίκος Σαραντάκος στο ιστολόγιό του.

τότε και το στερητικό α (που παίρνει και ευφωνικό ν) μπορεί να μετατρέπει αυτό το ν...
Κι όμως, Παραμυθού, συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο: το -ν- αυτό δεν είναι ευφωνικό, αλλά τμήμα του προθέματος. Το πότε αφαιρείται είναι κάπως περίπλοκο. Αν σ' ενδιαφέρει, δες το πολύ καλό σχόλιο του Μπαμπινιώτη στο λεξικό του, στο λήμμα αν-/α-.
 
Top