Προτάσεις για βιβλία επιστημονικής φαντασίας

Νιλς

Κοινωνός
Παιδιά, καλησπέρα. Είμαι νέο μέλος. Ανοίγω αυτό το topic γιατί μου αρέσει η ανταλλαγή απόψεων σε θέματα βιβλίων επιστημονικής φαντασίας.
Εγώ εδώ και κάποιες μέρες επειδή χρησιμοποιώ πολύ το μετρό, διάβασα και αξιολογώ τα εξής βιβλία :
Α) Άρθουρ Κλαρκ - Οι επικυρίαρχοι. Ότι καλύτερο διάβασα αυτόν τον καιρό. Απλά εκπληκτικό. Τρομερή σύλληψη, απλή γραφή.
Β) Dmitry Glukhovsky - Μετρό 2033. Κλασική σοβιετική γραφή, δηλαδή, πολλήήήή περιγραφή, αλλά πολύ ωραία σύλληψη.
Γ) Dmitry Glukhovsky - Μετρό 2034. Ο συγγραφέας μου έδωσε την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο βιβλίο, απλά, έπρεπε να το γράψει για να οδηγήσει το κοινό στο τρίτο μέρος.
Δ) Dmitry Glukhovsky - Μετρό 2035. Το τέλος της τριλογίας. Αρκετά καλό το τέλος. Σαν βιβλίο όχι τόσο καλό όσο το πρώτο, αλλά σίγουρα πολύ καλύτερο από το δεύτερο.
Ε) Άλντους Χάξλεϋ - Θαυμαστός Νέος Κόσμος. Δυστοπικό αλλά με περισσότερη βάση στο κοινωνικό στοιχείο παρά στο φουτουριστικό. Φεύγει απλά νεράκι.
ΣΤ) Άρθουρ Κλαρκ - Η πόλη και τα άστρα. Ο Κλαρκ αποδεικνύει και πάλι ότι οκ δεν έχει την γραφή του Ντοστογιέφκσι ή του Στάινμπεκ ( που είναι και ο αγαπημένος μου συγγραφέας ), αλλά σε επίπεδο πλοκής είναι άπαιχτος.
Ζ) Ευγένιος Ζαμυάτιν - Εμείς. Εδώ συνέβη το εξής παράδοξο. Μελλοντική μονοκρατορία, ένας έρωτας, μία περιπέτεια και η αντίσταση. Συνταγή για επιτυχία!
Αν κάποιος θέλει πιο λεπτομερή αξιολόγηση για τα ανωτέρω βιβλία, είμαι στη διάθεσή του.
 

Νιλς

Κοινωνός
Στο κεντρικό thread (βλ. εδώ) έγραψα κάποια σχόλια για τον συγγραφέα.
Για το βιβλίο το οποίο συστήνω, αναφέρω τα εξής :
Πολύ προσεγμένη έκδοση, ωραίο πλαστικοποιημένο εξώφυλλο με ανάγλυφο, 456 σελίδες και άλλες δύο για ευχαριστίες πραγματικά πολύ προσωπικά λόγια από τον συγγραφέα. Η μετάφραση αξιοπρεπής. Ο Παγωμένος Κόσμος δεν είναι ούτε Κλαρκ, ούτε Ασίμοφ. Είναι σαν να γράφει ο Νταν Μπράουν ένα βιβλίο λίγο από Αρμαγεδδών, λίγο από Πυρήνα.. Βιβλίο που σε κάνει να θέλεις να διαβάσεις την επόμενη σελίδα και τι γίνεται μετά. Απλή γραφή, διαβάζεται εύκολα και γρήγορα και βγαίνει νερό το βιβλίο. Οι χαρακτήρες χτίζονται σχετικά καλά, αν και είναι δευτερεύοντες στην πλοκή.
Το στόρυ είναι απλό. Ο κόσμος παγώνει, η θερμότητα του ήλιου εξαφανίζεται και ψάχνουμε να βρούμε το γιατί. Οι κάτοικοι των βορειότερων περιοχών μεταφέρονται στην Τυνησία, την Αυστραλία και το Ιράν, ενώ, ταυτόχρονα, οι επιστήμονες αναζητούν την απάντηση για αυτόν το παρατεταμένο χειμώνα. Περισσότερο περιπέτεια, παρά επιστημονική φαντασία. Το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί και μόνο του, προσφέρει closure (όπως θα έλεγαν και στο friends), αλλά μόλις διαβάσω και τα άλλα δύο της τριλογίας θα επανέλθω ως προς αυτό το κομμάτι.
Γενικά, μιλάμε για ένα εύκολο βιβλίο, που δεν προσφέρεται ως food for thought, αλλά περισσότερο για την αγωνία, το σασπένς και την ωραία πλοκή.
Προσωπικά, αν σας καλύπτουν αυτά τα κριτήρια, το συστήνω.
 
Last edited:

Γρίλος

Κοινωνός
Διάβασε το "Το παιχνίδι του Έντερ". Προσωπικά μου είχε αρέσει τότε που το διάβασα.
 

Νιλς

Κοινωνός
Για μένα το βιβλίο είναι καλύτερο και είναι τριλογία.
Κοίτα, προσωπικά είμαι μεγάλος φαν του Κλαρκ. Σαν γραφή, σαν πλοκή, σαν ιδέα. Για αυτό είχα ξετρελαθεί με τους Επικυρίαρχους.
Αυτό το δυστοπικό κοινωνικοφουτουριστικό. Και διάβασα τα περισσότερα βιβλία του αυτές τις ημέρες. Αν έχεις κάτι σχετικό να μου προτείνεις, θα με σώσεις.
Τώρα πάντως ξεκινάω τον άλλο μεγάλο κολοσσό του είδους, τον Ασίμοφ.
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Αγαπητέ Νιλς, ρίξε μια ματιά εδώ:
:)
1 — Αποτελεσματικές παραθέσεις

Όταν απαντούμε σε μια ανάρτηση ακριβώς από κάτω της, δεν θα πρέπει να την παραθέτουμε παρά μόνο αν θέλουμε να απομονώσουμε ένα μικρό, συγκεκριμένο σημείο της.

Ομοίως, όταν απαντούμε σε μια παλιά ανάρτηση περιορίζουμε πάντα το κείμενο που παραθέτουμε στο ελάχιστο που χρειάζεται.
 

Νιλς

Κοινωνός
Στο κεντρικό thread (βλ. εδώ) έγραψα κάποια σχόλια για τον συγγραφέα.
Για το βιβλίο το οποίο συστήνω, αναφέρω τα εξής :
Παλιό βιβλίο, το δέχομαι. Αλλά σίγουρα είναι διαχρονικό.
Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που ένας αστυνομικός γήινος αναγκάζεται να μεταβεί σε έναν πλανήτη (Σολάρια) ώστε να λύσει το μυστήριο ενός φόνου, τον πρώτο εδώ και διακόσια χρόνια. Οι άνθρωποι εξαιρετικά περίεργοι, ίσως πιο περίεργοι από τα ρομπότ που κυκλοφορούν. Προφανώς και η συμπεριφορά των ρομπότ διέπεται από τους 3 νόμους των ρομπότ (τους οποίους επίτηδες δεν αναφέρω, για να αποφευχθούν σπόιλερς).
Βατό βιβλίο, ενδιαφέρον, με μυστήριο, ίντριγκα και φουτουριστικές κοινωνίες.
Μετάφραση κομ-σι κομ-σα αλλά δεν επηρεάζει και πολύ το αποτέλεσμα.
 
Νιλς μιας και σου αρέσουν τα βιβλία ΕΦ για δοκίμασε κάτι από Στάνισλαβ Λεμ - μάλλον το Σολάρις -. Επίσης κλασικά βιβλία είναι και το "Πικνικ στην άκρη του δρόμου" των Αδελφών Στρουγκάτσκι, το ¨"Ο αναρχικός των δύο κόσμων" της ΛεΓκεν και από ποιό πρόσφατα θα σου πρότεινα την συλλογή διηγημάτων του Τεντ Τσιάνγκ.
 

Νιλς

Κοινωνός
Εγώ; Επιστημονική φαντασία; Τι με πρόδωσε; :μιαμ:
Το σολαρις δεν με είχε τρελάνει. Τα υπόλοιπα δεν τα γνωρίζω αλλά θα τα ερευνήσω άμεσα! Σε ευχαριστώ για τις προτάσεις!
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Δοκιμασε να διαβασεις και William Gibson. Εχω την εντυπωση οτι θεωρουταν ψιλοκλασικος τη δεκαετια του 80 αλλα δεν ξερω κατα ποσο εχει αντεξει σημερα. Η γραφη του ειναι δυσκολη και πολυ 80ς αλλα με εχει εντυπωσιασει.
 

Νιλς

Κοινωνός
Αντέρωτα (να μια λέξη που δεν περίμενα ποτέ ότι θα έλεγα), θα τον ψάξω τον κύριο. ευχαριστω πολύ. Τα δύο πάντως του Νικόλα του Κιντ που τα έψαξα φαίνονται σούπερ.
Απλά φοβόμουν ότι μετά από Κλαρκ και Ασίμωφ δεν θα έβρισκα τίποτα. Και είχα ψιλοαπελπιστει. Ωστόσο, υπάρχει από ότι φαίνεται ζωή και μετά από αυτά τα δύο ιερά τέρατα.
 

Λήδα

Κοινωνός
O Άρθουρ Κλαρκ ήταν και παραμένει απο τους αγαπημενους συγραφείς επιστημονικής φαντασίας. Εδω και ενα χρόνο διαβαζω Neal Stephenson. Δεν ειναι εύκολος, αλλα είναι πολύ ενδιαφερων συγραφεας. Τα βιβλια του περιεχουν στοιχεία επιστημονικής φαντασιας, ιστορίας, φιλοσοφίας και cyberpunk.
H Μαrs Trilogy του Kim Stanley Robinson είναι απο τα πιο αγαπημένα μου βιβλία
 

Χανκ Μουντυ

Κοινωνός
Και Νταν Σιμονς προσπαθησε να διαβασεις. Ειδικα τη διλογια επος "Υπεριων" και "Η Πτωση του Υπεριωνα".
 

Νιλς

Κοινωνός
διλογια επος "Υπεριων" και "Η Πτωση του Υπεριωνα".
Χανκ, δεν σου κρύβω ότι την έχω τσεκάρει αυτή τη διλογία. Όπως και τα dune. Ξέρεις τι με φοβίζει και δεν τα έχω τσιμπήσει; Μήπως είναι πολύ φαντασία. Δηλαδή, έχοντας διαβάσει τα στόρυ, δεν μου φαίνεται και πολύ τύπου κλαρκ - επικυρίαρχοι. Πιο πολύ σαν τον άρχοντα των δαχτυλιδιών στο μέλλον..
 

Νιλς

Κοινωνός
Παιδιά, μόλις τελείωσα Το Τέλος Της Αιωνιότητας" ("The End Of Eternity"). Αξιολόγηση εδώ. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ. Βρισκόμαστε κάπου κάποια στιγμή στο μέλλον όπου υπάρχει μία υπηρεσία, η οποία κάνει τροποποιήσεις στο παρελθόν προκειμένου να είναι καλύτερο το μέλλον. Τι ιδέα! Και μιλάμε για το 1955! Τρομερό βιβλίο. Πριν πατήσω pause στον Ασίμωφ, θα διαβάσω τώρα και το "Ακόμα και οι θεοί''.
 

Ιαβερης

Κοινωνός
Κάποτε δοκίμασα κι εγώ να διαβάσω το Υπερίων του Νταν Σίμονς αλλά δεν με ενθουσίασε. Φαντάζομαι ότι απευθύνεται αποκλειστικά σε φαν του συγκεκριμένου είδους. Δεν το υποτιμώ, απλώς δεν μου άρεσε.
 

Νιλς

Κοινωνός
Μα αυτό φοβάμαι και εγώ. Ότι ίσως είναι φαντασίας και όχι επιστημονικη φαντασία.
 

Νιλς

Κοινωνός
Μόλις τελείωσα το Ακόμα και οι θεοί" ("The Gods Themselves") του Ισαάκ Ασίμωφ. Αξιολόγηση εδώ.
Δεν μου άρεσε το βιβλίο. Σε κάποιον άλλο μπορεί να αρέσει. Εγώ πάντως δεν τρελάθηκα. Πολύ βαρύ. Πολλή φυσική και χημική ορολογία, με αδύναμες δευτερεύουσες ιστορίες..
Ασπαζόμενος την πρόταση του Νίκολας δε κιντ, ξεκινώ τον ΄΄αναρχικό των δύο κόσμων'' (Ούρσουλα Λε Γκεν).
 
Last edited:
Top