Προτάσεις για ταινίες

Αφου υπαρχει η κινηματογραφικη λεσχη, γιατι τα γραφουμε εδω?
Τελος παντων...

Kill Bill (2003), η αγαπημενη μου ταινια. :αγαπώ:

 
Last edited:
Μπιατριξ καλώς ήρθες κι εδώ. :) Οπως θα διαπιστώσεις στην πορεία, η ΛτΒ έχει πολύ περισσότερα μέλη απ' ότι η ΚΛ. Όπως και ότι πολλά μέλη δεν είναι και στις δύο λέσχες, κάποια είναι μόνο σε εκείνη, κάποια μόνο σε αυτή.
 
Ειδα το Δανεζικο θριλερ "Ο ενοχος". Προκειται για ενα εξαιρετικο θριλερ αγωνιας που πραγματικα με καθηλωσε. Δεν σε αφηνει να παρεις ανάσα. Εξ ολοκληρου γυρισμενο μαλιστα σε ενα δωματιο και με εναν βασικά ηθοποιο μας δειχνει πως με πολυ απλα υλικά μπορει να φτιαχτει μια μεγαλη ταινία.
 
Είδα το 'Blackkklansman' . Kατά το πολλές φορές προσφιλές μου, δεν είχα διαβάσει ούτε ακούσει τίποτε για την ταινία . Αφηγείται την ιστορία δύο αστυνομικών ενός μαύρου και ενός εβραίου, και την διείσδυσή τους στην τοπική οργάνωση της Κου Κλουξ Κλάν . Είχε χιούμορ, αγωνία και πολλά να πει. Μου άρεσε πάρα πολύ . Όταν τελείωσε , ανακάλυψα στους τίτλους τέλους ότι είναι του Σπάικ Λή , και βασίζεται σε αληθινά γεγονότα .
 
Ειδα το The Favourite του Λανθιμου την προηγουμενη εβδομαδα. Σκηνοθετικα ηταν εντυπωσιακο, φοβερα πλανα, ωραια φωτογραφια, κοστουμια, σκηνικα ωραια... Σεναριακα ομως με αφησε αδιαφορη και δεν καταλαβα το νοημα της ταινιας. Οι ερμηνειες ηταν καλες αλλα οχι κατι το ιδιαιτερο. :ουχ:

Επισης, ειδα και το Repulsion (1965) του Πολανσκι. Αυτο μου αρεσε πολυ περισσοτερο. Πολυ καλη η ερμηνεια της Ντενεβ, "παρανοικο" σεναριο, καταπληκτικη σκηνοθεσια.. σεναριακα μου θυμισε καπως τον "Ενοικο" (του Πολανσκι παλι) και προσεξα καποιες ομοιοτητες. Εν ολιγοις, μου εκανε (θετικη) εντυπωση. :μαναι:
 
Last edited:
Είδα την Μαίρη Σέλλεϋ πολύ καλό θα έδινα άνετα Όσκαρ στην ερμηνεία της πρωταγωνίστριας, στην Ελένφανινγκ , 20 χρόνων κορίτσι και έδωσε ρέστα.
 
Είδα το βασισμένο σε αληθινή ιστορία Pride. Μια μικρή ομάδα ομοφυλόφιλων ακτιβιστών από το Λονδίνο αποφασίζει να συγκεντρώσει χρήματα για να στηρίξει τις απεργιακές κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων την περίοδο 1984-85 στο Ηνωμένο Βασίλειο ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης Θάτσερ να βάλει λουκέτο σε αρκετά ορυχεία. Μια ταινία για την αλληλεγγύη, την ανθρωπιά και την συσπείρωση απέναντι σε έναν κοινό εχθρό που ξεπερνά τις προκαταλήψεις και τις όποιες διαφορές. Ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση και σε αφήνει με ένα παρατεταμένο χαμόγελο στο τέλος. Συστήνεται ανεπιφύλακτα!

https://www.theguardian.com/film/2014/aug/31/pride-film-gay-activists-miners-strike-interview
 
'American animals' . Μια ταινία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, για τέσσερις σπουδαστές και την προσπάθειά τους να κλέψουν μερικά σπάνια βιβλία μεγάλης αξίας. Ωραία σκηνοθεσία , ενίοτε με ύφος ντοκυμαντέρ καθώς εμβόλιμα εμφανίζονται με σχόλια οι αληθινοί πρωταγωνιστές, πολύ καλές ερμηνείες και αγωνία. Μου άρεσε πολύ.
 
Σας προτείνω το Ninth gate (1999) του Πολάνσκι (είναι και βιβλίο του Περέζ) και μία όχι ιδιαίτερα γνωστή αλλά εξαιρετική στο είδος της (ψυχολογικό crime thriller,) το Memories of murder (2003).
 
Ειδα την Καπερναουμ. Μια ταινια που ηταν υποψηφια για το οσκαρ καλυτερης ξενης ταινίας και διχασε κοινό και κριτικους. Οι κριτικοι της επιφυλαξαν μετρια υποδοχή με μέτριες κριτικές ενω το κοινό την αποθέωσε. Λοιπον την είδα και συντασσομαι ξεκάθαρα με το κοινό. Η ταινία είναι αριστουργημα. Στην αθεατη πλευρά του Λιβανου, στις παραγκουπολεις, στους δρομους, στην απολυτη εξαθλιωση και ανέχεια μικρα παιδια και προσφυγες πασχιζουν να επιβιωσουν. Ενα δωδεκαχρονο παιδι κατηγορειται για φόνο και αρχιζει να ξετυλιγεται η ιστορία του. Μια ιστορία που σε συγκλονιζει, σε συγκινεί, σε προβληματίζει. Σκληρες ρεαλιστικές εικόνες απο τις φτωχογειτονιές του Λιβανου με μικρα παιδιά παρατημενα στην τύχη τους να προσπαθουν να επιβιωσουν. Μια ταινια που δυσκολα θα φυγει απο το μυαλό μου. Η σκηνοθετης της ταινιας Ναντιν Λαμπακι κατηγορηθηκε οτι προσπάθει να εκβιάσει το συναισθημα. Εγω θα διαφωνησω και θα πω οτι η ταινία ειναι βαθια ανθρωπινη και ρεαλιστικη και η πραγματικοτητα δυστυχως καποιες φορες ειναι σκληρη και πρεπει να δοθει ωμή για να αφυπνισει, να ταρακουνήσει. Τελος εκπληκτικος ο δωδεκαχρονος στον πρωταγωνιστικο ρόλο, ο οποιος ηταν στην πραγματικότητα ενα χαμινι του δρόμου και απο εκει τον βρηκαν οι συντελεστες της ταινίας.
 
Ετοιμαζόμουν να κάνω εγώ την ανάρτηση για αυτή την καταπληκτική ταινία, με απάλλαξες γι' αυτό ένα φχαριστώ θα το πω...χθες την είδα :))
 
Ένατη πύλη; Χμ, κάτι μου θυμίζει; Με τον Τζόνι Ντεπ είναι; Αν ναι, είναι από τις ταινίες που απορώ πώς κάθισα και την είδα ολόκληρη.
 
Είδα την The professor and the madman
[video=youtube;ESYU-bkmxuI]https://www.youtube.com/watch?v=ESYU-bkmxuI[/video]

Καταπληκτική ταινία. Η ιστορία της ταινίας έχει να κάνει με το πως γράφτηκε το μεγαλύτερο λεξικό της Οξφόρδης. Δυο άτομα θα γίνουν η αιτία να συγκεντρουθούν πάνω απο 10,000 λήμματα. Και ο ένας εκ των οποίον είναι βαριά άρρωστος και κλεισμένος σε άσυλο για φρενοβλαβών εγκλημάτιων.

Η ταινία είναι παρμένη απο το βιβλίο The Surgeon of Crowthorne https://en.wikipedia.org/wiki/The_Surgeon_of_Crowthorne
Και απ'οτι είδα δεν είναι μεταφρασμένο στα ελληνικά.
 
Αν κάποιος θελήσει να την δεί, να μην το επιχειρήσει απο το pop corn καθώς η μετάφραση είναι χειρότερη και απο το translate.
 
Βασιλισσα χθες είδα το τρειλερ και διαβαζα για την ταινια και μου φανηκε τρομερά ενδιαφέρον. Επισης παρατηρησα για πολλοστή φορά τεραστια διασταση αποψεων μεταξυ κοινου και κριτικων με το κοινο να την εξυμνει και τους κριτικούς να την ψιλοθαβουν. Το οτι δεν αρεσε στους κριτικούς για μένα αποτελει εναν επιπλέον λόγο να την δω. :) Δεν αφοριζω τους κριτικους, αρκετες φορές συμφωνω μαζι τους αλλα υπαρχουν και φορές που υπαρχει τοσο μεγαλο χασμα που αναρρωτιεσαι αν ειδαν καν την ταινία. Βγαζουν μια εντονη εμπαθεια με ορισμενους δημιουργους ή ηθοποιους.
 
Χρυσόστομε κριτικός δεν είμαι και μάλιστα δεν μπορώ να σου πω οτι έχω σφαιρική άποψη για τις ταινίες... μπορώ να σου πώ όμως οτι αξίζει να την δείς. Όσο μπορεί να το κατανοήσει το μυαλό μου, πρόκειται για μια φοβερή ταινία... και για μας που είμαστε βιβλιόφιλοι είναι κάτι παραπάνω από φοβερή. Ίσως οι κριτικοί την αμφισβητούν σύμφωνα με τα ιστορικά γεγονότα... όπως και να έχει περιμένω εντυπώσεις. :)
 
Είχα δει πριν κάτι μέρες το À mon âge je me cache encore pour fumer (2016). Πάρα πολύ όμορφη παραγωγή που καταφέρνει σε ένα χώρο, σε μία μόνο σχεδόν ταινία να παραθέσει πολλά πράγματα, πολλά κοινωνικά ζητήματα με τον πιο απλό όμορφο τρόπο. Και σε κάποια σημεία είναι τόσο ποιητικός ο λόγος όσο χρειάζεται.
 

Έλλη Μ

Συντονιστής
Ειδα τα Παρασιτα του Μπονγκ Τζουν-χο. Δε θελω να γραψω κατι για την ταινια, περα απο το οτι τη βρηκα αρτια, την απολαυσα οσο καιρο εχω να απολαυσω ταινια με τοσες εναλλαγες σε υφη και στυλ, με εξαιρετικα καλοδουλεμενο και πλουσιο σεναριο (ταινια με σεναριο, ρε παιδι μου, απο την αρχη μεχρι το τελος) και με αποστασεις απο λαϊκισμους, αναιτια βια ή επικληση στο συναισθημα (η θεματικη της "σηκωνει" και τα τρια, ευτυχως, ομως δεν κατεφυγε σ'αυτα ο σκηνοθετης).

Θα τη θυμαμαι για καιρο και θα την εβλεπα ξανα. :ναι:
 
Ελλη το είδα και εγω μου αρεσε και μένα παρα πολυ, απολαυστικη ταινία! Συμφωνω σε όλα όσα λες θα σταθω λιγο σε αυτο που λες για τις εναλλαγες στο υφος και στυλ. Πραγματικα δεν ξέρεις που να την κατατάξεις. Κωμωδία; δράμα; θριλερ; μάλλον εχει λίγο απο όλα μέσα, στις σώστες δοσεις το καθενα.
Επισης ειδα και το The professor and the madman που συζηταγαμε με την Βασιλισσα προ καιρου. Ενδιαφερουσα ταινία, αρκετα καλη (οχι σαν τα παρασιτα) με ωραια ανασυσταση εποχής. Το μονο που δεν ξερω γιατι αλλά νομιζω έχανε λιγο την συνοχη του, στο δευτερο μισό κυρίως, σαν να είχανε κοπεί σκηνες; να ήταν θέμα μοντάζ; δεν ξέρω. Παντως ειναι μια αξιοσημειωτη ταινία αξιζει να την δει κανείς.
Τελος ειδα και το Τζοκερ το οποίο πραγματικά με καθηλωσε. Με καρφωσε στην θεση μου και δεν με αφησε να πάρω ανάσα. Δεν περιμενα να μου αρέσει τόσο πολύ αλλά η ταινια πραγματικά είναι τεράστια! Απιστευτη μουσική, καλά η ερμηνεια του Χοακιν ειναι συγκλονιστική, απο τις καλυτερες που εχω δει, μια αψογη σε όλα της ταινία, μια πραγματικά μοναδική εμπειρία η θεαση της! Η μονη μου ενσταση ειναι η τελευταια τελευταια σκηνη της ταινίας 1-2 λεπτα, την οποια σκηνη την βρηκα περιττη και αχρείαστη.
 
Top