@Νικόλας Δε Κιντ με vpn; μόλις άκουσα για τον νόμο γέλασα, μιας και τοσα και τοσα δεν εφαρμόζονται,αλλά μετά το σκέφτηκα καλύτερα. Όμως δεν έχω ασχοληθεί να ψάξω τι ισχύει τελικά. Σπάνια βλέπω πλέον ταινίες και αν δω θα είναι μια από τις 100 που έχω κατεβάσει εδώ και χρόνια. Σέβομαι τα πνευματικά δικαιώματα των εν ζωή καλλιτεχνών (οσο μου το επιτρέπει η τσέπη μου) άλλα για τα έργα των υπόλοιπων θα προτιμήσω την πειρατεία.
Προτάσεις για ταινίες
- Thread starter Φαροφύλακας
- Start date
Χωρίς VPN...
Αν είναι να φάω πρόστιμο για streaming τότε σημαίνει πως έχει χτυπηθεί καθολικά η πειρατεία. Κοινώς σημαίνει πως εφαρμόστηκε ο νόμος καθολικά, κάτι το οποίο στην Ελλάδα μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να λογισθεί, αν σκεφτείς πως ούτε ο αντικαπνιστικός δεν κατάφερε να εφαρμοστεί καθολικά.
Σχετικά με την πειρατεία τώρα.
Συμφωνω εν μέρει πως πρέπει να σεβόμαστε την δημιουργία, αλλά κι αυτό είναι υπό συζήτηση.
Ας πούμε πως οι ταινίες των τελευταίων 20 ετών πρέπει να προφυλάσσονται αλλά εμένα που μου αρέσουν οι πιο παλιές (60s και πίσω) τι γίνεται;
Πρέπει να πληρώνω 5 διαφορετικές πλατφόρμες και πάλι δεν μπορώ να τις βρω. Οπότε, καταφεύγω σε streaming ή torrent...
Αν είναι να φάω πρόστιμο για streaming τότε σημαίνει πως έχει χτυπηθεί καθολικά η πειρατεία. Κοινώς σημαίνει πως εφαρμόστηκε ο νόμος καθολικά, κάτι το οποίο στην Ελλάδα μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να λογισθεί, αν σκεφτείς πως ούτε ο αντικαπνιστικός δεν κατάφερε να εφαρμοστεί καθολικά.
Εγώ έχω κάπου 500!!
Σχετικά με την πειρατεία τώρα.
Συμφωνω εν μέρει πως πρέπει να σεβόμαστε την δημιουργία, αλλά κι αυτό είναι υπό συζήτηση.
Ας πούμε πως οι ταινίες των τελευταίων 20 ετών πρέπει να προφυλάσσονται αλλά εμένα που μου αρέσουν οι πιο παλιές (60s και πίσω) τι γίνεται;
Πρέπει να πληρώνω 5 διαφορετικές πλατφόρμες και πάλι δεν μπορώ να τις βρω. Οπότε, καταφεύγω σε streaming ή torrent...
Έλλη Μ
Συντονιστής
Δεν θα σας αποκαλέσω κακοποια στοιχεία, ξερετε τι ειστε!!
Να τα βλεπουν αυτα οι κυριοι του ΕΣΡ (what?) και της διωξης οικονομικου εγκληματος και της διωξης λαθρεμποριου και της διωξης γενικώς.
Εχω κι εγω να προτεινω ταινια. Απευθυνεται αυστηρα σε οποιον δεν του φτανει η καταθλιψη της Μεγαλοπεμπτηςπαρασκευης και θελει να την τονώσει λιγο ακόμη.
Θα πρότεινα να σκεφτειτε καλά την παρεα που θα επιλέξετε για να την δειτε.
Αν τη δειτε δηλαδή.
Να τα βλεπουν αυτα οι κυριοι του ΕΣΡ (what?) και της διωξης οικονομικου εγκληματος και της διωξης λαθρεμποριου και της διωξης γενικώς.Εχω κι εγω να προτεινω ταινια. Απευθυνεται αυστηρα σε οποιον δεν του φτανει η καταθλιψη της Μεγαλοπεμπτηςπαρασκευης και θελει να την τονώσει λιγο ακόμη.
Θα πρότεινα να σκεφτειτε καλά την παρεα που θα επιλέξετε για να την δειτε.
Αν τη δειτε δηλαδή.
Ετσι στεγνά;
Εγω θα είμαι στα Μετέωρα και τις δυο ΜΠ. Η ταινία φαίνεται πολύ ωραία ατμοσφαιρικά
στα υπόψιν.Τα κενά των νόμων... Μπορούν να πουν και την βλακεια ότι διατίθενται δωρεάν, ναι αρκετές αλλά σε κακή ανάλυση. Λογικά τιμωρείται η καθαυτή διαδικασία επίσκεψης και κατεβάσματος από παράνομα σαιτ καθώς και το έργο, υποθέτω δηλαδή.
Ειδα το Οπενχαιμερ που ανέβηκε σε πλατφορμα και ηθελα να το δω απο όταν παιζοταν στους κινηματογραφους και απογοητευτηκα τελειως. Μου έδωσε την αίσθηση οτι ο Νολαν ασχολιοταν περισσότερο με το να μας κάνει επιδειξη των ικανοτήτων του και του ταλέντου του, παρά με τον ηρωα του και την ιστορία που αφηγούνταν. Συνεχόμενα και ασταμάτητα φλας μπακ σε σημειο που να μην ξερεις που βρισκεσαι, ενα μονταζ γρηγορο και κουραστικό, πολλές αχρειαστες πληροφορίες και ανεξηγητα μεγαλη διαρκεια που ευκολα μπορούσε να κοψει τουλαχιστον μια ώρα. Αληθεια τι είναι αυτό που έχει πιασει τελευταια τους πρωτοκλασατους σκηνοθετες με τις ταινιες 3- 3,5 ωρων; Τελος πάντων κατα την γνωμη μου υπερεκτιμημενη η ταινία, κουράστηκα και βαρεθηκα βλεποντας την.
Με αφορμή αυτό που γράφεις, να πω με κίνδυνο να φάω κανα τούβλο, πως ενώ το Memento μου φάνηκε αριστούργημα, και το προηγούμενο, το The Following, πολύ καλό, από εκεί και πέρα οι τεράστιες παραγωγές του δεν μου μίλησαν προσωπικά καθόλου.
Μάλιστα, το Inception, δεν το βρίσκω καθόλου ονειρικό. Δεν είναι έτσι τα όνειρα. Την πραγματική αίσθηση του ονείρου την πιάνει π.χ. επακριβώς εκείνη η σκηνή που ο πάτερ Καρράς, στον Εξορκιστή, ονειρεύεται την μάνα του από μακριά. Ή κάποια στιγμή στον Αντίχριστο του Λαρς φον Τρίερ. Και φυσικά το απόλυτο Mulholland Drive, του Λυντς, που μας τον φάγανε τα τσιγάρα. Αν δεν κάπνιζε ο μακαρίτης, θα μας άφηνε καναδυο αριστουργήματα ακόμα, αλλά πού να βγάλει σκηνοθετικό μόχθο με το εμφύσημα.
Μάλιστα, το Inception, δεν το βρίσκω καθόλου ονειρικό. Δεν είναι έτσι τα όνειρα. Την πραγματική αίσθηση του ονείρου την πιάνει π.χ. επακριβώς εκείνη η σκηνή που ο πάτερ Καρράς, στον Εξορκιστή, ονειρεύεται την μάνα του από μακριά. Ή κάποια στιγμή στον Αντίχριστο του Λαρς φον Τρίερ. Και φυσικά το απόλυτο Mulholland Drive, του Λυντς, που μας τον φάγανε τα τσιγάρα. Αν δεν κάπνιζε ο μακαρίτης, θα μας άφηνε καναδυο αριστουργήματα ακόμα, αλλά πού να βγάλει σκηνοθετικό μόχθο με το εμφύσημα.
Φάρε, κι εγώ την ίδια γνώμη έχω για τον Νόλαν.
Πέρα από το Μemento δεν μου έκανε εντύπωση καμία άλλη δημιουργία του.
Και σε μένα το Inception δεν μου είπε πολλά. Ούτε μου φάνηκε πως οι πρωταγωνιστές βυθίζονται σε όνειρα. Για μένα η αίσθηση του ονείρου υπάρχει στην αριστουργηματική ταινία του Πίτερ Γουίαρ, Picnic at Hanging Rock ή ακόμα και στην Persona του Μπέργκμαν.
Σε γενικές γραμμές, θεωρώ πως ο Νόλαν έχει καλές ιδέες απλά δεν του βγαίνουν στο τέλος όπως θα ήθελε.
Πχ με το Interstelar πήγε για Κιούμπρικ και του βγήκε Σπίλμπεργκ!!
Χρυσένια
Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Παρακολούθησα εχθές στη συνδρομητική το "Μητρικό Ένστικτο" με την Anne Hathaway. Είδα εκ των υστέρων πως οι κριτικοί έδιναν από ένα ως δύο αστέρια- ίσως λόγω του αμφιλεγόμενου τέλους.Εμένα μου άρεσε αρκετά. Διαρκούσε μιάμιση ώρα και μέχρι τη μέση της ταινίας ημουν καθηλωμένη, σχεδόν υπνωτισμενη. Στη μέση έκανε μια μικρή κοιλιά και μετά με εγκρα πήρε πάλι τον ανήφορο. Ιδιαίτερη ταινία που δίνει σε κομμάτια την ψυχολογία μιας μητέρας, που έρχεται αντιμετωπη με την απώλεια, και μιας άλλης, που φοβάται να μη χάσει ο,τι δίνει αξία στη ζωή της. Φυσικά όλα αυτά στην υπερβολή τους.Μια ταινία που είτε αρέσει είτε όχι,σου εντυπώνεται.
Το "28 Days Later" με είχε κατενθουσιάσει όταν βγήκε. Το είχα δει και στο σινεμά. Έπειτα πήρα και το σιντί (τότε) με το πολύ καλό ποστ-ροκ κομμάτι του τέλους. Τί ταινιάρα.
Το "28 Months Later" έπασχε από φωτογραφία, αλλά το είδα πολύ ευχάριστα. Μου άρεσε.
Έριξα να δω το "28 Years Later" και δεν μπόρεσα να δω πάνω από 21 λεπτά. Τί οικτρή απογοήτευση. Ειδικά όταν έχει καθυστερήσει τόσο χρόνια περιμένεις να δεις κάτι καλούτσικο. Ωιμέ.
Το "28 Months Later" έπασχε από φωτογραφία, αλλά το είδα πολύ ευχάριστα. Μου άρεσε.
Έριξα να δω το "28 Years Later" και δεν μπόρεσα να δω πάνω από 21 λεπτά. Τί οικτρή απογοήτευση. Ειδικά όταν έχει καθυστερήσει τόσο χρόνια περιμένεις να δεις κάτι καλούτσικο. Ωιμέ.
Είχα στο stand-by το Sex, Lies, and Videotape (1989). Τί όμορφη ταινία. Απλή και θεατρική, που πατάει κυρίως πάνω στους διαλόγους, με την αγαπημένη αισθητική του '80, με όμορφη φωτογραφία, αγαπημένα χρώματα και κόκκο στο φιλμ, και μια μουσική σύνθι να βαραίνει τον χώρο.
Last edited:
Ξανάδα το "Midnight in Paris" (2011) μόλις. Αγαπημένη ταινία κι από τα πιο όμορφα παραμύθια για μένα. Στην παλιά φόρμα κι ίσως με τα κλασικά στοιχεία (π.χ το να σημάνει 12 αρχίζει την μαγεία, όπως στην Σταχτοπούτα την σταματά.)
Μου αρέσουν όλα τα αστεία και γελάω με φωνή. Έπιασα τον εαυτό μου να χτυπάω τα πόδια μου κάτω, σε κάποια αστεία σκηνή.
Ο Όουεν Γουίλσον είναι ο καλύτερος Γούντι Άλλεν, μετά τον Γούντι Άλλεν.
Μαγεία.
Μου αρέσουν όλα τα αστεία και γελάω με φωνή. Έπιασα τον εαυτό μου να χτυπάω τα πόδια μου κάτω, σε κάποια αστεία σκηνή.
Ο Όουεν Γουίλσον είναι ο καλύτερος Γούντι Άλλεν, μετά τον Γούντι Άλλεν.
Μαγεία.
π.χ. ο ήρωας κάθεται με τον Νταλί, τον Man Ray και τον Μπουνιουέλ, θέλει να πει σε κάποιον την φάση του, και τους το εμπιστεύεται πως "εντάξει, μπορεί να νομίσετε πως είμαι μεθυσμένος αλλά είμαι από άλλη εποχή, από το μέλλον..." και ο Man Ray του λέει "μα πολύ σωστά! Ζεις σε δύο κόσμους. Μέχρι εδώ δεν βλέπω κάτι παράξενο" κι ο ήρωας λέει "μα ναι, εσείς είστε υπερραλιστές!" (και κάτι τέτοιο σας φαίνεται νορμάλ, αλλά για εμένα που δεν είμαι...)
Ή η σκηνή που ο ήρωας εξηγεί τον πίνακα "La Baigneuse" του Πικάσο, υποτιθέμενα βασισμένο στην Αντριάνα, που μόλις έτυχε να μιλήσει γι' αυτόν πρώτο χέρι μέσα στο παραμύθι και όλοι τον κοιτάνε τύπου "τί έχεις πιει;"
Ή όταν ο τύπος ενημερώνει τον πεθερό πως ο ντεντέκτιβ εξαφανίστηκε, που τον βλέπουμε στην αυλή του βασιλιά, σαστισμένο (wtf) να τον κυνηγάνε να τον πιάσουν.
Είναι διανθισμένο με χιούμορ, που μάλλον γέρνει εξορισμού στο ιντελεκτουέλ, αλλά ενίοτε και στην φαρσοκωμωδία (π.χ. η σκηνή με τα σκουλαρίκια).
Ή η σκηνή που ο ήρωας εξηγεί τον πίνακα "La Baigneuse" του Πικάσο, υποτιθέμενα βασισμένο στην Αντριάνα, που μόλις έτυχε να μιλήσει γι' αυτόν πρώτο χέρι μέσα στο παραμύθι και όλοι τον κοιτάνε τύπου "τί έχεις πιει;"
Ή όταν ο τύπος ενημερώνει τον πεθερό πως ο ντεντέκτιβ εξαφανίστηκε, που τον βλέπουμε στην αυλή του βασιλιά, σαστισμένο (wtf) να τον κυνηγάνε να τον πιάσουν.
Είναι διανθισμένο με χιούμορ, που μάλλον γέρνει εξορισμού στο ιντελεκτουέλ, αλλά ενίοτε και στην φαρσοκωμωδία (π.χ. η σκηνή με τα σκουλαρίκια).
Last edited: