Πότε πραγματικά νιώθετε την ανάγκη να διαβάσετε ένα βιβλίο;

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Μάλλον θα ανοίξω μελαγχολικό νημάτιο… λυπάμαι εκ των προτέρων.

Αλλά στην περίπτωσή μου, τις περισσότερες φορές, διάβαζα ένα (αγαπημένο, κατά προτίμηση βιβλίο) κάθε φορά που ήθελα να ξεφύγω από τον κόσμο γύρω μου!

Υπήρχε βέβαια και η περίπτωση να διαβάζω κάτι καινούργιο που μου άρεσε πολύ, αλλά και πάλι φρόντιζα να το κάνω όποτε πραγματικά ένιωθα πως θα μπορούσα να βυθιστώ απόλυτα σε αυτό και να μην με διακόψει απολύτως τίποτα.

Με τα βιβλία έχω μια παράξενη σχέση! Κατά καιρούς εμφανίζω διαφορετικά ενδιαφέροντα! Την μια στιγμή μπορεί να ενδιαφερθώ για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, και την επόμενη να διαβάσω παραμύθια, ή ποιήματα. Στα ποιήματα δε.. μόνο τα μελαγχολικά με μαγεύουν. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ήμουν πολύ λυπημένη, αλλά δεν έκλαιγα, και όταν διάβαζα ένα ποίημα ή κάτι που με συγκινούσε, δάκρυζα εκεί. Και ενώ δάκρυζα γι’ αυτό που διάβαζα, μου έφευγε και η λύπη μου! Γι’ αυτό και διάλεγα και τα πιο απίθανα μέρη για να κρυφτώ. Πέραν αυτού.. ήθελα να με εμπνέει και το τοπίο βλέπεις! Πολύ απαιτητική ήμουνα.. τώρα που το σκέφτομαι!!

Εντάξει.. φυσικά και διάβαζα και βιβλία που προκαλούσαν γέλιο, αλλά σε διαφορετικές περιστάσεις και σε άλλους χώρους. Και εκεί.. γελώ, και το γέλιο μου, είναι αυθόρμητο!

Και όταν διαβάζω.. ο κόσμος να γκρεμίζεται γύρω μου, δεν θα το καταλάβω! Χαρακτηριστικό το γεγονός να με φωνάζουν και απλά να μην ακούω, έστω και αν ο άλλος είναι ακριβώς δίπλα μου. Και πάντα με ενοχλούσε αφάνταστα να με ενοχλήσει κάποιος από το διάβασμά μου! Τις περισσότερες φορές αυτό σήκωνε καβγά (καημένη μαμά)!

Σαν παιδί είχα άπειρες ευκαιρίες να το κάνω. Περισσότερος ελεύθερος χρόνος!!
Τα τελευταία χρόνια όμως όχι, και με στεναχωρεί πολύ! Όσο κοινωνική και να είμαι (που είμαι), έχω ανάγκη να μείνω μόνη μου και να διαβάσω να ονειρευτώ ή να ακούσω μουσική. Είναι.. κάπως… σαν να βρίσκω ισορροπίες!! Δυστυχώς όμως, στο σήμερα, μειώνεται δραματικά ο ελεύθερος χρόνος, και μου λείπει πραγματικά.

Και είναι πραγματικά πολλές οι στιγμές που θέλω να διαβάσω κάτι! Την τελευταία φορά που το έκανα με ευχαρίστηση ήταν το καλοκαίρι!

Έστω και κάτι που το διάβασα ξανά. Μου αρέσει και αυτή η αίσθηση... να διαβάζω βιβλία που τα διάβασα μικρή. Σε αυτή την περίπτωση, ξυπνούν οι μνήμες, από εκείνα τα χρόνια, και νιώθω σαν να ξαναγίνομαι παιδί! Και οφείλεται στο γεγονός πως μπορώ να θυμηθώ ακόμη και τα συναισθήματα που είχα όταν διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο, και να τα φέρνω στο μυαλό (και στην καρδιά), ακόμη και τώρα που το ξαναδιαβάζω! Και είναι σαν να μην πέρασαν τα χρόνια, και να είμαι ακόμη εκείνο το καριτσάκι που διάβαζε κρυμμμένο πίσω από τις κουρτίνες, και πάνω στα δέντρα..

Ίσως να βρω ευκαιρία στις γιορτές, τώρα που το σκέφτομαι…:μαναι:
 
Πότε νιώθω την ανάγκη να διαβάσω ένα βιβλίο;;;;

Συνέχεια... Πάντα... Οπουδήποτε κι οποτεδήποτε!
Είναι κάτι σαν εσωτερική ανάγκη, φυγή, ξέσπασμα, ένα ταξίδι που δε θέλω να τελειώσει.
Θα μπορούσα να διαβάζω ώρες ατελείωτες. Κρίμα όμως, οι υποχρεώσεις δε μου το επιτρέπουν.
Γι' αυτό εκμεταλλεύομαι κάθε στιγμή, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας - ή της νύχτας - με οποιεσδήποτε συνθήκες.
Και δε με νοιάζει. Ο κόσμος να χαλάει γύρω μου, μ' αρέσει να χάνομαι, να βυθίζομαι, να ξεδιψάω την ανάγκη.
Κι εμένα, Λορένα, το χειρότερό μου είναι να με διακόπτουν. Μου δείχνει τουλάχιστον έλλειψη σεβασμού, ειδικά τώρα πια που ο χρόνος είναι τόσο περιορισμένος. (Και δε θα πω "καημένη μαμά" :) αλλά ήταν κι ένα από τα βάσανα του πρώην ;) γάμου μου)
Το διάβασμα είναι παλιά αγάπη... και παντοτινή... :ντροπή:
 
Συμφωνώ με τη Χίμαιρα.Και εγω δεν έχω καποιες συγκεκριμένες στιγμές που να νιώθω την ανάγκη να διαβάσω.Πραγματικά από πολύ μικρή διάβαζα οτι έπεφτε στα χέρια μου.Αρχικά δεν είχα προτιμήσεις διάβαζα οτιδιποτε όποτε μπορούσα.Το αποτέλεσμα ήταν να με ξεκολάνε με το ζόρι από το βιβλίο να μου κλείνουν το φώς και άλλα τετοια.Με τα χρόνια απέκτησα συγκεκριμένες προτιμήσεις και τελευταία εχω γινει καπως πιο απαιτητική.Ευτυχώς που υπάρχει δανειστική βιβλιοθήκη κοντα στο σπιτι μου γιατί υπάρχουν περιοδοι που διαβάζω και τέσσερα βιβλία την εβδομάδα!Αν αυτό το μεταφράσει κανείς οικονομικά.....
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Οπως εχετε καταλάβει, τα βιβλια που διαβαζω συνηθως ανηκουν σε καποιο συγκεκριμενο κοσμο ή σύμπαν. Θα νιώσω την ανάγκη οταν μου δημιουργηθεί περιέργεια για αυητόν τον κόσμο, ή για κάποιο λόγο μου δημιουργηθεί κάποιο πάθος με αυτόν.
 
Εννοείς λογοτεχνικό ή άλλο;

Παλαιότερα διάβαζα πολύ περισσότερη λογοτεχνία ελληνική και ξένη. Όταν άρχιζα ένα βιβλίο το τελείωνα πάντα, έστω κι αν δεν μου άρεζε ιδιαίτερα. Σήμερα διαβάζω λιγότερη λογοτεχνία και περισσότερα επιστημονικά (λόγω δουλειάς) και ενημερωτικά κείμενα (λόγω του άγχους μου για το τι γίνεται στον κόσμο). Οι ώρες που αφιερώνω στο διάβασμα λογοτεχνικών κειμένων είναι πολύ λιγότερες. Αν δεν μου αρέσει στις πρώτες δέκα σελίδες ένα μυθιστόρημα τότε το αφήνω χωρίς δεύτερη σκέψη (με τις ποιητικές συλλογές και τις συλλογές διηγημάτων είμαι ελαστικότερη) και έχω, δυστυχώς, μια διαρκή αίσθηση ότι τώρα τα πραγματικά καλά τα βρίσκω σπανιότερα.

Όσο για την ανάγκη για διάβασμα... μα αυτή είναι συνεχής!:))
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Πραγματικά από πολύ μικρή διάβαζα οτι έπεφτε στα χέρια μου.Αρχικά δεν είχα προτιμήσεις διάβαζα οτιδιποτε όποτε μπορούσα.Το αποτέλεσμα ήταν να με ξεκολάνε με το ζόρι από το βιβλίο να μου κλείνουν το φώς και άλλα τετοια.
Φίλη Εσκίβελ,
αυτό που λες πως σου κλείναν το φως μού φέρνει στο μυαλό τα δικά μου παιδικά ξενυχτοδιαβάσματα στο κρεβάτι που πραγματικά ήθελα να αφήσω το βιβλίο και δεν μπορούσα και επέμενα: «άλλη μια σελίδα» ή «άλλο ένα κεφάλαιο» με τα μάτια μου πραγματικά να τσούζουν απ' την αγρύπνια!

Θυμάμαι επίσης μια παλιά βιβλιόφιλη φίλη που μου διηγιόταν πως όταν ήταν μικρή οι γονείς της τα βράδια τής κλείναν το φως στο δωμάτιο για να την αποτρέψουν από το διάβασμα ώστε να κοιμηθεί κι αυτή διάβαζε κάτω από την κουβέρτα με έναν φακό! :αργκ:

Τι πράμμα λέω κι αυτό: ο ένας γονιός «Παιδί μου, διάβαζε!» κι ο άλλος «Ε, μα επιτέλους πάψε να διαβάζεις!»

Όπως και να ‘χει δεν ξέρουν πως ο βιβλιόφιλος εύκολα δεν νικιέται! :))))
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Θυμάμαι επίσης μια παλιά βιβλιόφιλη φίλη που μου διηγιόταν πως όταν ήταν μικρή οι γονείς της τα βράδια τής κλείναν το φως στο δωμάτιο για να την αποτρέψουν από το διάβασμα ώστε να κοιμηθεί κι αυτή διάβαζε κάτω από την κουβέρτα με έναν φακό!
Τι μου θύμισες τώρα...

Μικρη, κοβοταν το ηλεκτρικό πολύ συχνά, μια με διακοπές ρεύματος, και μια με κακοκαιρία. Και στην κακοκαιρία ειδικά μας ξεχνούσαν και για μερες.

Τις νύχτες λοιπόν εκεινες με το φως των κεριών, παντα ειχα μια έντονη επιθυμια να διαβάσω! Τι και αν φωναζαν οι δικοί μου, πως θα "χαλασω" τα μάτια μου, δεν τους άκουγα με τιποτα. Βολευόμουν κοντά σε ένα κερι, και χανόμουν στις σελίδες ενός βιβλίου.

Τα έβλεπα όλα πολύ ομορφα τότε. Τις οποιες εικονες ειχε, και κυριως το χαρτι, που ηταν τυπωμενα τα γράμματα, φανταζαν πολύ διαφορετικά κάτω απο το φως των κεριών. Φανταζόμουν πως διάβαζα όπως ακριβώς διάβαζαν οι ήρωες των βιβλίων μου (ειπαμε... μου αρεσει η κλασσικη λογοτεχνία), και αισθανόμουν πως ερχόμουν λίγο πιο κοντά τους τότε.

Κάποιες νύχτες σαν αυτές, ερχόταν απότομα το φως, και τότε ξαφνικά το διάβασμα έχανε την γοητεία του, δεν μπορούσα να το συνεχίσω και το παράταγα, μεχρι να το ξαναπιάσω απο την αρχή πάλι, καποια άλλη στιγμή υπο διαφορετικές συνθήκες
 
Αισθανομαι εντονα την αναγκη να διαβασω ενα βιβλιο οταν ειμαι λυπημενη απο κατι.
Τότε θελω να κρυφτω στις σελιδες του και να χαθώ στον κοσμο του.
Τα βιβλια που διαλεγω τότε συνηθως ειναι άλλης εποχής και πραγματικά "άλλου" κόσμου.

Αλλες φορές οταν περνά καιρος, μου λειπει το διαβασμα και συνηθως θα πεταχτώ μεχρι την βιβλιοθηκη.
 
Τι πράμμα λέω κι αυτό: ο ένας γονιός «Παιδί μου, διάβαζε!» κι ο άλλος «Ε, μα επιτέλους πάψε να διαβάζεις!»

Όπως και να ‘χει δεν ξέρουν πως ο βιβλιόφιλος εύκολα δεν νικιέται! :))))
Η διαφορά που προαναφέρεται , είναι μια τάση των γονιών και του οποιουδηποτε αποτελεί μέρος του περιβάλλοντος ενός ατόμου, να επαναφέρει την ισορροπία με οποιοδήποτε τρόπο. Αν δεν διαβάζεις ο περίγυρος θα προσπαθήσει να σε στρέψει προς το βιβλίο και το αντίστοιχο αν διαβάζεις.
 
Φίλη Εσκίβελ,
αυτό που λες πως σου κλείναν το φως μού φέρνει στο μυαλό τα δικά μου παιδικά ξενυχτοδιαβάσματα στο κρεβάτι που πραγματικά ήθελα να αφήσω το βιβλίο και δεν μπορούσα και επέμενα: «άλλη μια σελίδα» ή «άλλο ένα κεφάλαιο» με τα μάτια μου πραγματικά να τσούζουν απ' την αγρύπνια!

Θυμάμαι επίσης μια παλιά βιβλιόφιλη φίλη που μου διηγιόταν πως όταν ήταν μικρή οι γονείς της τα βράδια τής κλείναν το φως στο δωμάτιο για να την αποτρέψουν από το διάβασμα ώστε να κοιμηθεί κι αυτή διάβαζε κάτω από την κουβέρτα με έναν φακό! :αργκ:

Τι πράμμα λέω κι αυτό: ο ένας γονιός «Παιδί μου, διάβαζε!» κι ο άλλος «Ε, μα επιτέλους πάψε να διαβάζεις!»

Όπως και να ‘χει δεν ξέρουν πως ο βιβλιόφιλος εύκολα δεν νικιέται! :))))
Συγγνώμη που απαντάω μετά από τοσο καιρό.Πραγματικά και εγώ το παρακάνω καμιά φορά και με τη πρόφαση της ''τελευταίας σελίδας'' με παίρνει το πρωί.Ειδικά το καλοκαίρι...ξεπερνάω κάθε όριο!Επίσης και αυτό με το φακό το έκανα και εγώ:χαχα:!
 
Τι πράμμα λέω κι αυτό: ο ένας γονιός «Παιδί μου, διάβαζε!» κι ο άλλος «Ε, μα επιτέλους πάψε να διαβάζεις!»
Αγαπητέ φίλε φάρε όταν ειπα οτι δεν με αφηνουν να διαβάζω εννοουσα πως δεν με αφηνουν στην πραγματικότητα επειδή θεωρούν πως το να διαβάζω μου κάνει κακό και πως τα βιβλία που διαβάζω δεν θα μου χρησιμευσουν σε τιποτα(χρησιμοθηρική γνώση) και επειδη πιστευω σε καποια πραγματα που εκεινοι διαφωνουν!Μαλιστα λένε πως εχω αρχισει να ''τρελαινομαι'' επειδη μου αρεσει να τους απαγγέλω διαφορα ποιηματα.Μου έχουν απαγορευσει να διαβαζω και αν με δουν με βιβλιο στο χερι αυτο θα καταληξει στα σκουπιδια...
Τελικά εχουν καταφέρει να με κανουν να μην εχω όρεξη να διαβασω και να ειμαι ολη μερα κολλημενη στο pc ή να στελνω μηνυματα στο κινητό!λένε πως οι παρέες χαλάνε τα παιδιά αλλά πολλές φορές οι γονείς τα σπρώχνουνε στον ''κακό δρομο'' ,οποτε ρωτάω εγω σαν παιδάκι <<τι ειναι σωστο και τι λάθος?ποιον πρεπει να ακουσω?>>:ανάγνωση:
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Προσωπικά πιστεύω πως τα βιβλία είναι μια πολύ καλή παρέα και πως γενικά ανοίγουν το μυαλό.
 
Σε τραβάει σα φυσική ανάγκη. Πότε; Απροσδιόριστο. Τα συναισθήματα είναι ανάκατα. Χαρά, λύπη, κούραση, ταραχή, ή μη ταραχή, οτιδήποτε! Βγαίνει η ανάγκη να τρέξεις και να απορροφηθείς σ΄αυτό το τόσο αγαπητό, έως και ερωτικό.
 
Πότε; Πάντα!
Πότε όμως ξεκινάω να διαβάσω ένα βιβλίο; Όταν - όπως και με τη μουσική - ικανοποιούνται οι τρεις παρακάτω προϋποθέσεις:
1. να είμαι σε καλή διάθεση χωρίς προβλήματα που με αποσπούν ή με στεναχωρούν
2. να υπάρχει κάποιος ή κάποιοι που θα μοιραστούμε τη δραστηριότητα αυτή πχ οικογένεια, φίλες-οι, λέσχη ανάγνωσης :)
3. να μου περισσεύει χρόνος ή να μπορώ να κάνω να περισσεύει ικανοποιητικός χρόνος!

Σχεδόν πάντα κάτι διαβάζω, αλλά αναπολώ τότε που είχα απίστευτα ελεύθερο χρόνο και μπορούσα να διαβάσω ώρες ή ημέρες...
 
Όταν δεν έχω ελεύθερο χρόνο.. οπότε παραμερίζω κάτι άλλο.
Όταν είμαι πολύ πιεσμένη από οτιδήποτε και θέλω να "ξεσκάσω".
Πριν κοιμηθώ κάθε βράδυ, για να καθυστερήσω τελικά (πολύ) να κοιμηθώ.
 
Συνήθως διαβάζω πριν κοιμηθώ, είτε αυτό είναι το μεσημέρι είτε το βράδυ (δύσκολα μπορώ να βρω κάποια άλλη στιγμή της ημέρας). Με χαλαρώνει, με ταξιδεύει και με κάνει να ξεφεύγω από την πεζή καθημερινότητα και τα προβλήματα της....
 
Top