Εντάξει, η ομορφιά απερίγραπτη. Κι αυτό άκουσμα από τα φοιτητικά μου χρόνια.
Μεγάλο ταξίδι στον χωροχρόνο, αλλά μιας και είδα το όνομα του Piazzolla δεν μπορούσα να αντισταθώ:
Astor Piazzolla - Oblivion
Όταν ήμουν παιδί, μου έκανε μεγάλη εντύπωση το "I've Seen That Face Before" της Γκρέις Τζόουνς. Ήμουν παιδί, άντε μέχρι Γυμνάσιο, κι όμως, μου φαινόταν παράξενο το εξής: έβλεπα την απόλυτη ομορφιά του κομματιού, που φαινόταν πως είχε κάποια βαθιά μουσικά θεμέλια (σίγουρα θα το εξέφραζα κάπως αλλιώς, τότε), ενώ η Γκρέις Τζόουνς μου έμοιαζε περισσότερο με έναν, ας πούμε, διάττοντα αστέρα. Μεγάλος έπεσα πάνω στην πληροφορία πως ήταν διασκευή σε έργο του Πιατζόλα (που παιδί ούτε τον ήξερα), κι έτσι λύθηκε άλλος ένας γρίφος.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά, να αναρωτιέμαι πώς γίνεται η Γκρέις Τζόουνς να έχει ένα τόσο όμορφο τραγούδι.