Ρουθ Ρέντελ (Ruth Rendell): "Τυφλή ετυμηγορία"

Το μυθιστόρημα Τυφλή ετυμηγορίαhttp://en.wikipedia.org/wiki/A_Judgement_In_Stone (A Judgement in Stone) της Ρουθ Ρέντελ (Ruth Rendell) ανήκει στο είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας, συνεχίζοντας την παράδοση της Άγκαθας Κρίστη. Άλλωστε η Ρέντελ θεωρείται από τις σημαντικότερες συνεχίστριες αυτής της παράδοσης. Έχει όμως μία σημαντική ιδιαιτερότητα: αντί να δίνει σημασία στο αίνιγμα «ποιός είναι ο δολοφόνος;» και να το αποκαλύπτει προς το τέλος, μας δίνει τα πάντα από την πρώτη κιόλας πρόταση: «Η Γιούνις Πάρτσμαν σκότωσε την οικογένεια Κόβερντεϊλ επειδή δεν γνώριζε ανάγνωση και γραφή».
Επομένως αυτό που έχει σημασία εδώ δεν είναι κάποιο πλέγμα γεγονότων που θα κρατούν σε αγωνία και άγνοια τον αναγνώστη. Το σημαντικό στην Τυφλή ετυμηγορία είναι η εξερεύνηση του γιατί μια γυναίκα έφτασε να σκοτώσει μια οικογένεια επειδή δεν γνώριζε να γράφει και να διαβάζει. Πρόκειται λοιπόν για μία περίπτωση αστυνομικού μυθιστορήματος που σκιαγραφεί τις κοινωνικές ανισότητες και δίνει έμφαση στις αιτίες που οδηγούν έναν άνθρωπο στο έγκλημα.

Παρ' όλα αυτά η ένταση δεν λείπει, ούτε και η κλιμάκωση - αντιθέτως! Απλώς χτίζεται με διαφορετικό τρόπο. Ξέρεις τί θα συμβεί, αλλά οι λεπτομέρειες που θα οδηγήσουν στο έγκλημα δίνονται σιγά-σιγά. Ξέρουμε επίσης από την αρχή ότι η δολοφόνος θα συλληφθεί δύο εβδομάδες μετά το έγκλημα, αλλά δεν ξέρουμε τί είναι αυτό που θα καθυστερήσει τόσο την σύλληψή της.

Επίσης στο βιβλίο είναι συνεχής η υπενθύμιση ότι επίκειται η καταστροφή (για την εγκληματία) ή ο θάνατος (για τα θύματα). Για παράδειγμα, εκεί όπου μπορεί να αφηγείται μία απλή βόλτα του πρωταγωνιστή στον κήπο του σπιτιού του, η παράγραφος θα τελειώσει λέγοντας ότι «ήταν η τελευταία του βόλτα εκεί, η τελευταία φορά που ατένιζε τα λειβάδια γύρω από το κτήμα του, εφόσον την ίδια ώρα της επόμενης ημέρας θα ήταν ξαπλωμένος στην κουζίνα του σπιτιού του, αιμόφυρτος, νεκρός».
(το «απόσπασμα» αυτό δεν είναι αυθεντικό, εφόσον δεν έχω το βιβλίο μπροστά μου, αλλά είναι στο κλίμα του βιβλίου)

Η περιγραφή των χαρακτήρων και των καταστάσεων είναι εκπληκτική. Το βιβλίο το συνιστώ με ζέση σε όσους έχουν μεγάλη άνεση με τ' Αγγλικά (Χρυσηίδα σπεύσε να το διαβάσεις, θα το απολαύσεις, έχει πολύ ωραία γλώσσα). Προχθές παρήγγειλα και την ελληνική μετάφραση της Έφης Καλλιφατίδη, εκδόσεις Ωκεανίδα: θέλω να δω πόσο καλή δουλειά έχει κάνει, ώστε να είμαι σε θέση να προτείνω το βιβλίο και στα Ελληνικά.
 
Πολύ ωραίο βιβλίο, το διάβασα πριν από λίγες εβδομάδες. Το ύφος της Ρέντελ δεν θα έλεγα ότι μοιάζει τόσο στην Αγκάθα Κρίστι, αλλά μου φαίνεται κάτι μεταξύ Ντοστογιέφσκι και Πόε ( πιο πολύ προς τον πρώτο ). Είναι όμως ατμοσφαιρική όπως η Κρίστι.
Κορυφαία βιβλία της επίσης το "σαν δαίμονας μπροστά μου" και το "ο βιαστής". Τώρα έχω παραγγείλει το "δέντρο με τα χέρια" και το "ο άρχοντας των βάλτων". Έχουν μεταφραστεί ελάχιστα βιβλία της στα ελληνικά και σκέφτομαι γι'αυτό να αρχίσω να διαβάζω τα βιβλία της στα αγγλικά. Το έχω κάνει άπειρες φορές σε τεχνικά βιβλία αλλά ποτέ σε λογοτεχνία. Μου φαίνετα δύσκολο, αλλά θα το δοκιμάσω.
 
Εγώ έχω διαβάσει το Monster in the box (Εμμονή) το οποίο ήταν πολύ...χμμμμ χλιαρό να το πω; ανούσιο να το πω; χωρίς δράση να το πω; κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
 
Πολύ ενδιαφέρον ακούγεται! Γενικά, λατρεύω:γιούπι: αστυνομική λογοτεχνία και εδώ και λίγο καιρό προσπαθώ ν' ανακαλύψω μη κλασσικές εκδοχές! Δεν έχω διαβάσει κατι της συγκεκριμένης συγγραφέως αλλά πιστεύω ότι στην αστυνομική λογοτεχνία παίζει μεγάλο ρόλο η ψυχολογία των χαρακτήρων και η ανάλυση της συγκεκριμένης κοινωνίας(έστω κι έμμεσα)
 
Για όποιον ενδιαφέρεται, το βιβλίο αυτό έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον μαιτρ του ψυχολογικού θρίλλερ Κλωντ Σαμπρόλ με τίτλο "La ceremonie" (συγγνώμη για την παράλειψη, αλλά δεν ξέρω πώς να βάλω τους γαλλικούς τόνους στη λέξη), το 1995. Ο ελληνικός τίτλος είναι "Η τελετή" και πρωταγωνιστούν γνωστοί Γάλλοι ηθοποιοί, μεταξύ των οποίων οι: Sandrine Bonnaire, Isabelle Huppert, Jacqueline Bisset κ.ά..
Το σύμπλεγμα κατωτερότητας λόγω έλλειψης γραμματισμού της κεντρικής ηρωίδας και η επιρροή που της ασκεί η υπάλληλος του τοπικού ταχυδρομείου την ωθούν στο ξεκλήρισμα της εύπορης οικογένειας των εργοδοτών της, σε μια ταινία όπου υποβόσκει το θέμα της πάλης των τάξεων. Και στο θέμα αυτό καμιά από τις δυο πλευρές δεν είναι εντελώς αθώα.
 
Δεν έχει τύχει να διαβάσω βιβλίο της Ρουθ Ρέντελ αλλά έχω δει την πολύ καλή ταινία του Σαμπρόλ. Απ' ότι είδα στην βικιπαίδεια σήμερα πέθανε η συγγραφέας και μέλος της βουλής των λόρδων σε ηλικία 85 ετών
 
Δε συνηθίζω να μιλάω γι' αυτό αλλά ένα βιβλίο της Ρουθ Ρέντελ που είχα διαβάσει εντελώς τυχαία πριν χρόνια, στάθηκε η αφορμή για να γράψω κι εγώ το πρώτο μου βιβλίο!

R.I.P. :λυγμ:
 
Είναι μόλις πέντε λεπτά τώρα που τελείωσα αυτό το βιβλίο και ήθελα αμέσως να γράψω κάτι για να μη χαθεί η στιγμή. Πραγματικά νοιώθω συγκλονισμένη. Το βιβλίο είναι κατά τη γνώμη μου καταπληκτικό, όχι τόσο αστυνομικό όσο θρίλερ. Η αγωνία, παρόλο που ξέρεις τι θα συμβεί και σου υπενθυμίζεται συνεχώς, μεγάλη. Ο τρόπος που έρχεται η κλιμάκωση, όλες οι μικρές , ανούσιες λεπτομέρειες που χτίζουν το πεπρωμένο, εκεί που κάτι απλό όπως το να περάσεις από κάπου τη συγκεκριμένη στιγμή ή να επιδιορθωθεί η τηλεόρασή σου το Σάββατο και όχι μία μέρα πρίν, σε οδηγούν στο αναπόδραστο της μοίρας, τρομερό ! Μου θύμισε σαν ιδέα το 'χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου' . Ακόμη περισσότερο το ' εν ψυχρώ ' για το ακατανόητο φονικό , για τους ευκατάστατους που είναι και συμπαθείς επιπλέον και που πληρώνουν ακριβά την ευτυχία που τους άξιζε. Όμορφοι, καλλιεργημένοι, ευγενείς, με την ευτυχία να είναι μπροστά τους και να κόβεται από δύο παρανοϊκές -κατά τη γνώμη μου. Μπορεί να υπάρχει κάτι από την πάλη των τάξεων, αλλά εν αντιθέσει με τη συνήθειά μου, η κατώτερη τάξη δεν είχε καμμία δικαιολογία σ΄αυτό το βιβλίο, ήταν γεμάτη μικρότητα και κακία ! Ούτε η τιμωρία της είναι ανάλογη, εννοείται!
 
Top