Σημειώνουμε πάνω στα βιβλία;

Με τρόμαζαν και μένα πάντα τα ατσαλάκωτα βιβλία, από παιδί / όπως μισούσα πάντοτε τις Κυριακές (Σάββατο σχολείο, Κυριακή φάπες και Δευτέρα ξανά η κόλαση απ' την αρχή).
Επίσης, τα πρώτα μου εξωσχολικά βιβλία (με δικά μου λεφτά, δουλεμένα όχι χαρτζιλίκι / κάτσε καλά...) ήταν από παλαιοβιβλιοπωλεία· βιβλία ταλαιπωρημένα που τα έπαιρνα έτσι, στην τύχη, δεν είχα γνώσεις, η επιλογή ήταν: γρήγορο ξεφύλλισμα και αν είχαν σημειώσεις στο περιθώριο, υπογραμμίσεις κ.λπ. / (μία φορά είχα βρει ένα βιβλίο από φοιτητή, ερωτευμένος κάργα, όπου έγραφε διάφορες σκέψεις του για την καλή του / μέσα είχε κι ένα μικρό λουλούδι / αλήθεια λέω ρε παιδιά, ακόμη το έχω).
Με λίγα λόγια. Τα βιβλία τα ξεσκίζω στις σημειώσεις (με μολύβι) και θέλω να γερνάνε μαζί μου, τα δικά μου βιβλία.
 
Last edited by a moderator:
Εγώ μάλλον βρίσκομαι κάπου στη μέση. Αφ' ενός θέλω το βιβλίο μου άθικτο & ατσαλάκωτο, μισώ τις τσακίσεις στις ράχες, ενώ τα φθαρμένα εξώφυλλα με θλίβουν. Μου αρέσει ωστόσο πολύ, να υπογραμμίζω, και σε ορισμένες περιπτώσεις να σημειώνω -Μόνο με μολύβι, Ποτέ με στυλό- οτιδήποτε μέσα στο βιβλίο με 'αγγίξει' προσωπικά. Το βλέπω σαν μία μυστική συνομιλία μου μαζί του, αλλά κυρίως ως εύκολο τρόπο να ανατρέχω και να ξαναδιαβάζω κάθε τόσο τα υπογραμμισμένα 'μηνύματα'. Από την άλλη όμως, δεν μου αρέσει να βλέπω σημειώσεις στα βιβλία της δανειστικής βιβλιοθήκης και δεν καταλαβαίνω το λόγο για τον οποίο κάποιος θα υπογραμμίσει ή θα σημειώσει πάνω σε ένα βιβλίο που θα αναγκαστεί να επιστρέψει (!) Μία ασυνείδητη επιθυμία αθανασίας ίσως ( ;;; ) Στην περίπτωσή μου, όταν -σπανίως!- δανείζω ένα αγαπημένο μου βιβλίο, φρίττω στην ιδέα πως κάποιος άλλος θα διαβάσει τις δικές μου υπογραμμίσεις - σημειώσεις, είναι σαν να του επιτρέπω να παρεισδύσει στο μυαλό μου. Κατά συνέπεια λοιπόν, προτού κάνω κάτι τέτοιο, περνάω το βιβλίο από 'εξονυχιστικό σβήσιμο' & μόλις επιστρέψει σε μένα, επιστρέφουν & οι υπογραμμίσεις! :ρ .
Μου αρεσει τοσο η τοσο προσωπικη σου καταθεση Χηθκλιφακι και το υπεροχο λεξιλογιο με το οποιο την εχεις επενδυσει!!Ναι ,οι σημειωσεις οπως καθε γραπτη εκδηλωση μας διδει μιαν αισθηση οτι ενα μας κομματι θα υπαρχει κ μετα απο μας.Μιαν αισθηση αθανασιας,πραγματι-τι ευστοχη προσεγγιση!!

!Οντως πιστευω οτι οι σημειωσεις καποιου σε ενα του βιβλιο ,οπως κι οι υπογραμμιοσεις ειναι "παραθυρο" σε ενα μερος των μυχιων του αλλου.Διαβαζω με ζωηρο ενδιαφερον κι αγαπη σημειωσεις ανθρωπων απο βιβλια που επιλεγουν να μου δωσουν.
Γι αυτο το λογο εγω δεν αφηνω προσωπικο στιγμα στα βιβλια μου-ακριβως επειδη ειναι κατι προσωπικο αυτου του ειδους ο εσωτερικος διαλογος με ενα βιβλιο..
ΔΕ σημειωνω ποτε σε μυθιστορηματα.Τα αναλυω σε ημερολογιακου τυπου κειμενα η σε αφορμες οπως αυτο εδω το φορουμ που μ εδωσε την ευκαιρια να καταδυθω σε πολυ προσωπικα μου κομματια ως προς τον τροπο που βιωσα ορισμενα βιβλια και τους χαρακτηρες τους.
Μπορει ,ωστοσο να σημειωσω με ωραια γραμματα επιπροσθετες πληροφοριες σε βιογραφιες η βιβλια γνωσεων.

Επισης δε μου αρεσει να καταγραφω αυτουσια χωρια απο ενα βιβλιο.Τοι νιωθω παθητικο.Θελω να αναλυω πως ΕΓΩ τα βιωνω,να συνδιαλεγομαι μαζι τους κ να παρακολουθω τη σκεψη μου να εξελισσεται μεσα απο αυτα.

Σπανια μπορει να κανω καποια σημειωση -παρατηρηση σε ασπρες σελιδες ενος βιβλιου-ποτε μεσα στο κειμενο η στα πλαινα περιθωρια.Εχω μια υστερια με αυτο. .Επισης συχαινομαι τα τσακισματα κ την ιδεα της υπογραμμισης -με παραπεμπει σε διαβασμα για την εξεταστικη.Αυτα.
 
Εγώ υπογραμμίζω με μολύβι τις φράσεις που μου αρέσουν και μάλιστα χρησιμοποιώντας το σελιδοδείκτη ως χάρακα , έτσι δε χαλά καθόλου η εικόνα των βιβλίων . Ίσως γράψω κάποιο πλαγιότιτλο (περισσότερο σε δοκίμια όχι σε λογοτεχνικά) , αλλά σπάνια και όταν συμβεί αυτό γράφω πολύ αργά προσπαθώντας να μιμηθώ τα ολοστρόγγυλα γράμματα του βιβλίου . Με στυλό ή μαρκαδόρο αναγκαστικά υπογραμμίζω και σημειώνω στα βιβλία που πρόκειται να εξεταστώ . Εννοείται πως σιχαίνομαι τις τσακίσεις. Όσον αφορά τα μεταχειρισμένα , λατρεύω το κιτρινο-καφέ χρώμα των σελίδων , με ενοχλεί λίγο η μυρωδιά και μου αρέσει όταν υπάρχουν διακριτικές σημειώσεις κάποιου άλλου (αν δεν είναι διακριτικές λχ μαρκαδόροι παντού, δεν το παίρνω) , αισθάνομαι ότι μπορώ για λίγο να παρεισφρήσω στο νου , στην ψυχοσύνθεση του άλλου και να συνδιαλεχτούμε Τέλος επιδιώκω να αποκτώ σύγγραμματα για τη σχολή μεταχειρισμένα , για τις σημειώσεις που μπορεί να μου φανούν χρήσιμες, αλλά κυρίως επειδή συλλέγω πόντους τους οποίους εξαργυρώνω παίρνοντας δωρεάν κάποιο σύγγραμμα που σε άλλη περίπτωση θα πλήρωνα . Αν υπάρχουν στη λέσχη φοιτητές ή αποφοιτήσαντες πρόσφατα ίσως γνωρίζουν για το Eudoxus+
 
Σε λογοτεχνικα βιβλια δεν εχω σημειωσει τιποτα και ποτε,αν τυχει και διαβασω κατι μεσα στο βιβλιο που θα μου κανει μια ιδιαιτερη εντυπωση,μπορει να το αντιγραψω σε ενα σημειωματαριο,αυτο ολο κι ολο
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Δεν τσακίζω ποτέ, δεν κόβω με το δάχτυλο τα άκοπα φύλλα, αλλά με ένα ωραίο λεπτό μολύβι υπογραμμίζω χωρίς χάρακα φράσεις που με αγγίζουν την ώρα που διαβάζω...στο πλάι μπορεί να γράψω την σκέψη μου εκείνης της ώρας, για να ενθυμούμαι στο φινάλε...Αλλά όλα αυτά όχι πάντα...ή πάγια...πρέπει να είναι κάτι πολύ μα πολύ δικό μου αυτό που θα διαβάσω...να το αισθανθώ μέχρι το μεδούλι...δεν υπογραμμίζω για να αποστηθίσω ή κάτι σχετικό...

Χαρτοκόπτης και σελιδοδείκτης είναι εργαλεία αναπόσπαστα της ανάγνωσής μου...το μολυβάκι επίσης με γόμα στο πίσω του μέρος...και την προπαίδεια σ’ όλο του το μήκος...άρα μολυβάκι των παιδικών μου χρόνων...και τα μηχανικά ενίοτε με πολύ λεπτή μύτη...αλλά αυτά με φειδώ...γιατί τα θέλω για σοβαρότερη δουλειά...
 
Στο σχολείο σημείωνα στα βιβλία (και κυρίως ζωγράφιζα :))) ).Στης σχολής δεν σημείωνα επειδή ηταν ωραία γυαλιστερά και τα λυπόμουν.Σε λογοτεχνικά βιβλία δεν σημειώνω ποτέ.
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Λεξιθήρ, ο χαρτοκόπτης είναι ένα ειδικό μαχαίρι για χρήση σε χαρτί (ως το όνομά του ορίζει).

Μ’ αρέσει αυτή η κάμα γιατί είναι λεπτή κι αιχμηρή στη μύτη όσο χρειάζεται για να μην τραυματίζονται τα φύλλα προς τη ράχη, που είναι σε πυκνή διάταξη μεταξύ τους...με χαρτοκόπτη επίσης κόβουμε ένα φύλλο χαρτί στα δυό, αφού το διπλώσουμε ή ανοίγουμε την αλληλογραφία μας...πολύ χρήσιμο εργαλείο!



Κάτι ακόμα. Ο χαρτοκόπτης δεν κόβει, αλλά διατείνει το χαρτί στο δίπλωμά του και προκαλεί ένα ελεγχόμενο σκίσιμο...Ο βιβλιοδέτης διπλώνει τα τυπωμένα φύλλα με συγκεκριμένο τρόπο σε προκαθορισμένο σχήμα. Σύγχρονη πρακτική είναι τα φύλλα να κόβονται...Παλαιότερη πρακτική δεν τα έκοβε...Μια ενδιάμεση κατάσταση είναι το λεγόμενο περφορέ, το διακεκομένο κόψιμο δηλαδή των ακμών των διπλωμένων τετραδίων...δεν κόβονται δηλαδή, αλλά διατρώνται για να είναι έτοιμα να κοπούν μετά απ’ τον κάθε αναγνώστη με ευκολία...
 
Last edited:
Συνήθως δεν σημειώνω πάνω στα βιβλία , αλλά εαν θεωρήσω μια φράση σημαντική τότε απαλά με μολύβι την υπογραμμίζω .
 
Υπογραμμιζω, σημειώνω, τσακίζω, διπλώνω, γράφω, βαζω υπενθυμισεις, περνάω τις σελίδες με φωσφοριζέ μαρκαδόρο.
Αυτός ειναι ο κανόνας, στις εξαιρεσεις γινομαι πολυ ψυχαναγκαστιή ως προς τη μεταχειριση του βιβλιου.
 
Ειμαι αρκετα κτητική. Αυτός ειναι ενας τρόπος έκφρασής της. (ετσι μου λέει ο γιατρός μου, τουλάχιστον :ρ)

ετσι συμπεριφέρομαι στα δικά μου τα βιβλια, οποταν, αν μου δανεισεις ποτέ κάποιο, μη φοβου! θα στο επιστρέψω, όπως το παρέλαβα, ισως με μια εσάνς απο την κρεμα χεριών μου:)
 
Last edited:
Δεν σημειωνω ποτε πανω στα βιβλία ουτε καν στις λευκες σελίδες. Ουτε τσακιζω τις σελιδες χρησιμοποιώ παντα σελιδοδείκτη και γενικά προσπαθώ να τα κρατώ σε καλή κατάσταση.
 
Υπογραμμιζω, σημειώνω, τσακίζω, διπλώνω, γράφω, βαζω υπενθυμισεις, περνάω τις σελίδες με φωσφοριζέ μαρκαδόρο.
Αυτός ειναι ο κανόνας, στις εξαιρεσεις γινομαι πολυ ψυχαναγκαστιή ως προς τη μεταχειριση του βιβλιου.
Μετά τα περνάς και από καταστροφέα εγγράφων να φανταστώ;;;:χαχα::ρ:πανικός:
 
Μμμμμ.... κρυάδες!
Καποτε, προσπαθουσα να μην τσακισει ούτε η ραχη, μεχρι που καταλαβα οτι καταπιεζόμουν αφόρητα. Ηθελα να σημειωσω διπλα σε καποια προταση, αλλά δεν τολμουσα. Μεχρι που συνειδητοποίησα οτι ειναι δικά μου!!! και μπορω να συμπεριφέρομαι στις σελίδες όπως θελω. Καποιοι μιλανε στα φυτα, εγω ανοιγω διαλογο με το βιβλίο.
 
Καποτε, προσπαθουσα να μην τσακισει ούτε η ραχη, μεχρι που καταλαβα οτι καταπιεζόμουν αφόρητα. Ηθελα να σημειωσω διπλα σε καποια προταση, αλλά δεν τολμουσα.
Τελικά πέρασες στην άλλη άκρη και είπες να πάρεις το αίμα σου πίσω!!! :)))) (κι άλλες κρυάδες :θρρ:)

Η αλήθεια είναι πως κι εγώ σημειώνω με μολυβάκι. Υπογραμμίζω, βάζω πλαγιότιτλους, αστερίσκους και τα ρέστα...,

Όμως ρε συ Έλλη φωσφοριζέ μαρκαδόρο;;; Μα μαρκαδόρο;;; :αργκ:
 
Top