Στίξη και γραπτός λόγος

Καλημέρα!!!!!
Τι κάνετε?
Όλα καλά;!;!
Πάντα καλά!!!!.....

Με αφορμή μία μου αναπάντητη ερώτηση-παρατήρηση, (σε άλλο νήμα που δεν αφορούσε την στίξη) έπιασα αυτό εδώ το θέμα.
Πολλές φορές, γυρίζω πίσω σε δικά μου γραπτά λόγια και διαπιστώνω τα μεγάλα μου κενά, τις παραλήψεις, τα λάθη, τις υπερβολές ή και την άσκοπη χρήση και επανάληψη σημείων στίξης. Δεν είμαι σίγουρος ακόμα και σε αυτά εδώ τα λόγια πού είναι κρυμμένα λάθη στα μάτια μου (αργότερα ίσως τα δω...).

Τα σημεία στίξης δεν είναι περιττά στολίδια, η δυναμική τους είναι τεράστια και η υπερβολική τους χρήση ή παράληψη κάνουν φτηνά τα λόγια μου (τουλάχιστον οπτικά ως πρώτη εικόνα).

Κατά καιρούς έχω ακούσει διάφορες δικαιολογίες: -Το δικό μας ερωτηματικό δεν φαίνεται -είναι μικροσκοπικό- γι' αυτό συνήθισα και το αγγλικό ερωτηματικό [ ? ],
-Εγώ βρίσκω γρηγορότερα το πλήκτρο του αγγλικού (πάνω από το “ctrl” και δίπλα από το “Shift”),
-Εμένα μου αρέσει να μην βάζω καθόλου ή ελάχιστα σημεία στίξης, εξάλλου καλύτερα τίποτα παρά υπερβολικά λάθη...
-Είναι τόσο γλυκούλικα!!!!!!!

Εγώ βρε παιδιά θα πω αυτό που λέω συχνά: -Αγαπώ τα λάθη μου, μέσα από αυτά γίνομαι καλύτερος, δεν ντρέπομαι να ρωτήσω ή ακόμα και να συμβουλευτώ βιβλία, ακόμα και από πιτσιρίκια Δημοτικού.

Η στίξη είναι μέρος του λόγου μας, η αποτύπωση της χαράς μας, της σιωπής μας, της ενέργειάς μας, το προσωπικό μας ύφος, τα πάντα όλα. Δεν είναι άσκοπα ούτε άχρηστα.
Μέσα στα νέα ελληνικά υπάρχουν και κανόνες και ασφαλώς περιορισμοί.
Παράδειγμα το κόμμα [ , ], ένα τεράστιο κεφάλαιο από μόνο του.
Υπάρχουν τα τερματικά, τα εσωτερικά, ο ρόλος τους (ένταση και διάρκεια), ο ρυθμός, μέσα στα λόγια μας, η συμβολική τους δύναμη.
Όσοι κι αν είναι οι τρόποι καθοδήγησης τους, οι τυπογραφικές συμβάσεις, όσοι και οι περιορισμοί, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως δεν αγγίζει στο ελάχιστο την ελευθερία και τον τρόπο που μπορούμε να απογειώσουμε τα γραπτά μας λόγια.

Θα αφήσω την μελλοντική μας κουβέντα να πει τα σημαντικά, εγώ θέλησα να κάνω μία μικρή αρχή, θα πω μόνο ορισμένα, συχνά μας λάθη.

Παράδειγμα: Δεν βάζουμε παρέα ερωτηματικό και θαυμαστικό / δεν κάνουμε υπερβολές με το θαυμαστικό ή το ερωτηματικό (ένα είναι αρκετό και δίνει αξία σε αυτό που θέλω να πω).
Η άνω τελεία [·] τόσο υπέροχη για να πεθάνει άδοξα, στην αφάνεια.
Τα αποσιωπητικά [...] είναι 3, παραπάνω είναι καραμέλες.

Σημ. Κάτι τελευταίο. Πολλές φορές βλέπω στο τέλος κάποιου κειμένου το εγγλέζικο “edit” (μέχρι και “ΕΤΑ” είδα), αυτό σαν επιλογή το βρίσκω άδικο πρώτα για εμάς που το επιλέγουμε και ύστερα για όλους τους υπόλοιπους, κρίμα και για την όμορφη γλώσσα μας που την πετσοκόβουμε ηθελημένα.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Φίλε Στράτη, θίγεις ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Τα σημεία της στίξης είναι χρήσιμα στον γραπτό λόγο, όπως τα λες, γιατί καλύπτουν το κενό που δημιουργεί η έλλειψη της έκφρασης της φωνής. Σημειώνουν τον επιτονισμό και αποσαφινίζουν το νόημα που μπορεί να έχει μια έφκραση αν και ποτέ με απόλυτη επάρκεια. Για παράδειγμα, στον προφορικό λόγο μια ερώτηση μπορεί να είναι ειλικρινής ή ειρωνική, πράγμα που προκύπτει από το ύφος της φωνής, και που στον γραπτό λόγο δεν υπάρχει σημείο στίξης για να αποδόσει μια τόσο σημαντική διαφορά. Τουλάχιστον όχι στην συμβατική στίξη που μας διδάσκει η Γραμματική.

Από εκεί και πέρα, δεν συμμερίζομαι την επιφύλαξή σου για τους συνδυασμούς των σημείων στίξης που βλέπουμε σήμερα στο ίντερνετ. Πιστεύω πως οι συνδυασμοί αυτοί μοναχά εμπλουτίζουν την γραπτή έκφραση καλύπτοντας ένα μέρος του κενού που ανέφερα πιο πάνω, κι έτσι, προσωπικά τους χρησιμοποιώ συνειδητά και κανονικότατα.

Έτσι για παράδειγμα αλλο το:
— Ήρθε στο σπίτι σου;
το οποίο μάλλον εκφράζει απλή περιέργεια, κι άλλο το:
— Ήρθε στο σπίτι σου;!
το οποίο εκφράζει έκπληξη.

Οι αλλαγές δεν είναι όλες καταστροφή και κακό. Συχνά προκύπτουν από την ανάγκη για κάτι καλύτερο.

Στον ηλεκτρονικό γραπτό λόγο έχουμε, μάλιστα, μια επιπλέον διάσταση στην έκφραση: τις φατσούλες. Η χρήση τους προκύπτει ακριβώς από την αδυναμία του γραπτού λόγου να μεταδόσει αυτά που στον προφορικό λόγο ζωγραφίζονται στο πρόσωπο και στην φωνή. Δεν είναι οι φατσούλες ένα νέο μεγάλο κεφάλαιο στον σύγχρονο (διάβαζε ηλεκτρονικό) γραπτό τρόπο έκφρασης;

Κι όσον αφορά το ελληνικό ερωτηματικό, το οποίο προσωπικά το έχω υποστηρίξει πολύ (για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της επιμονής μου, μέχρι και την σχετική φατσούλα απορίας άλλαξα εδώ στην λέσχη: :εεε;: ), μέσα στα χρόνια έχω αρχίσει να πιστεύω πως το ξενόφερτο ερωτηματικό προτιμάται από τον κόσμο διότι είναι όντως πιο χαρακτηριστικο ( ? ) και έχω φτάσει να το βλέπω με αρκετή συμπάθεια πλέον.

Για να κλείσω, το "edit" που λες είναι ένα διαφορετικό θέμα, αφορά την χρήση ξένων λέξεων στην γλώσσα μας, και θα πρέπει να συζητηθεί σε άλλο νήμα. Προσωπικά, κι όσον αφορά το συγκεκριμένο, γράφω χιουμοριστικά "εδίτιο" γιατί το "μετέπειτα προσθήκη" μου πέφτει κάπως βαρύ. Βλέπεις, κι ο δανεισμός, κάποιες φορές, δεν γίνεται δίχως λόγο αλλά καλύπτει κι αυτός την στοιχειώδη ανάγκη για εύκολη έκφραση.
 
Πολύ σημαντικές οι παρατηρήσεις σας αγαπημένοι φίλοι.
Ο σημαντικότερος λόγος που έγραψα όλα τα παραπάνω ήταν για να δω -χωρίς ντροπή- τα δικά μου λάθη πρώτα, και είναι πολλά. Πρόσφατα, βρήκα διαδικτυακά μου αποτυπώματα που δεν μπορούσα να εξαφανίσω (ήμουν τραγικός). Πέρα από αμέτρητα ορθογραφικά διαπίστωσα και μερικά από τα κενά μου, παράδειγμα, μέχρι πριν 1 χρόνο περίπου, αδιαφορούσα για το κενό ανάμεσα στο κόμμα και στην επόμενη πρόταση, αδιαφορούσα για την επιλογή αξίας μιας έκφρασης παρά της στίξης (γιατί να βάλω ερωτηματικό και θαυμαστικό αντί να βρω λύση έκφρασης; ) όπως λέει ο αγαπητός Φαροφύλακας, διαφορετικές εκφράσεις που μας αναγκάζουν να χρησιμοποιούμε μαζί [;!], ο τρόπος είναι σωστός; Όχι, όμως επικράτησε σε μεγάλο βαθμό στην χρήση.
Οι φατσούλες, όμορφα συμπληρώματα αλλά επιλογή ως εικόνα στην έκφραση / προσωπικά προτιμώ για παράδειγμα να πω: -Υποκλίνομαι ή -Μπράβο ή χαίρομαι, γέλασα παρά να βάλω μπαμπουλάκια να χοροπηδάνε. Δεν είμαι υπεράνω της εικόνας είμαι πολύ κάτω στην έκφραση και προσπαθώ να με βελτιώσω (αν φτάσω σε ικανοποιητικό επίπεδο γνώσης γραφής τότε θα έχω και αυτό σαν επιλογή / ακόμα έχω μεγάλα κενά).
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Διαφορα ενδιαφεροντα θεματα!

Θα συμφωνησω με το Φαρο, λεγοντας οτι η διαδικτυακη επικοινωνια δεν ειναι ακριβως "γραπτος" λόγος. Δεν ειναι ουτε Εκθεση ούτε Λογοτεχνία. Ειναι ημι-γραπτος και ημι-προφορικός, και παιζει μεγαλο ρολο ο αυτοσχεδιασμος και ο αυθορμητισμος. Καποια "λαθη" του γραπτου λογου ισως δεν θα επρεπε να θεωρουνται λαθη σε ενα διαδικτυακο διάλογο.

Νομιζω ο συνδυασμος ερωτηματικου και θαυμαστικού (!?!?) ξεκινησε απο τα κομικς, τουλαχιστον εκει τον πρωτοειδα πρωτη φορα. Πραγματι, οταν το βλεπω, φανταζομαι οτι η ερωτηση εγινε με μια ενταση φωνης, και ανυπομονει για απαντηση :) Ακομα και χωρις λογια, το συμβολο ειναι εκφραστικο. Φανταστειτε τον Ντοναλντ με γουρλωμενα ματια, και πανω απο το κεφαλι του δυο κοκκινα χοντρα !? και ειναι αμεσως σαφες πώς νιωθει :)

Το θαυμαστικό (αντί τελείας) κι αυτό μου θυμίζει κόμικς. Για καποιο λόγο στα κόμικς που διάβαζα μικρός, ειχε αντικαταστήσει εντελώς την τελεία, και καθε φραση ή μπαλονάκι τελείωνε σε θαυμαστικό. Δεν ξερω το λόγο. Αλλα νομιζω οτι αν εκφράζει την Σαν Παραμύθι, αν "ακουει" την εσωτερική της φωνή να μιλαει με μια χροια θαυμαστικού, δεν υπαρχει λογος να το καταπολεμησει οταν γραφει στο διαδικτυο.
Θα τη συμβουλευα παντως να βαζει κενο μετα απο καθε τελεία για να μη κολλάει τις λέξεις :ρ

Το λατινικό ερωτηματικό σιγουρα ειναι πιο χαρακτηριστικό και ευανάγνωστο απο το ελληνικό. Καμια φορα οταν βλεπω ελληνικο ερωτηματικό, η τελεια χανεται στο διπλανο γραμμα, και δεν ειμαι σιγουρος αν προκειται για κομμα.

Για την άνω τελεία έχουμε ξαναπεί. Καπου διαβασα οτι αρχισε να εξαφανιζεται, οταν για λογους οικονομιας δεν περιληφθηκε στα πληκτρολογια των υπολογιστων, με συνεπεια να μη γραφεται και να μη τη βλεπουμε στον Τυπο.

Τα αποσιωπητικα οντως ειναι 3, αλλα αν γραψουμε παραπανω, μπορουμε να δηλωσουμε παρατεταμενη σιωπη ή αναμονη. Πιστευω αλλο ενα δανειο απο τα κομικς :)

ΥΓ. Αυτο που λεγε για το "εντιτ" δεν καταλαβα σε τι αναφερεται :χμ:
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Για την άνω τελεία έχουμε ξαναπεί. Καπου διαβασα οτι αρχισε να εξαφανιζεται, οταν για λογους οικονομιας δεν περιληφθηκε στα πληκτρολογια των υπολογιστων, με συνεπεια να μη γραφεται και να μη τη βλεπουμε στον Τυπο.
Παρεμπιπτόντως, η άνω τελεία μπαίνει με Alt-0183. Την χρησιμοποιώ κανονικότατα καθώς και την παύλα (Alt-0151). Το ενωτικό την έχει αντικαθαστίσει παντού (π.χ. ο Στράτης πιο πάνω χρησιμοποιεί ενωτικό αντί για παύλα στον άμεσο λόγο).

ΥΓ. Αυτο που λεγε για το "εντιτ" δεν καταλαβα σε τι αναφερεται :χμ:
όταν συμπληρώνουμε κάτι σε μια ανάρτηση κάνοντας "edit".. διαφορετικό θέμα από αυτό που συζητάμε, πάντως.
 

Καστάλια

Κοινωνός
Παρεμπιπτόντως, η άνω τελεία μπαίνει με Alt-0183. Την χρησιμοποιώ κανονικότατα καθώς και την παύλα (Alt-0151). Το ενωτικό την έχει αντικαθαστίσει παντού (π.χ. ο Στράτης πιο πάνω χρησιμοποιεί ενωτικό αντί για παύλα στον άμεσο λόγο).

Επιτέλους! Σε ευχαριστώ από καρδιάς. Η άνω τελεία είναι από τα αγαπημένα μου σημεία στίξης (όπως υποψιάζομαι και σε πολλούς που μοιράζονται την ελαφρά ροπή μου προς την πολυλογία), και αφού δεν τη βρήκα στο πληκτρολόγιο, δεν έκανα τον κόπο να το ψάξω παραπάνω, ενώ συχνά μου έχει λείψει σε όσα γράφω. Τώρα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην πορεία των γραπτών μου!

Δυστυχώς μου διαφεύγει η διάκριση που κάνεις ανάμεσα στην παύλα και το ενωτικό.

Φατσούλες και εγώ πολύ σπάνια θα χρησιμοποιήσω, ως επί το πλείστον βρίσκω τα λόγια προτιμότερα - εξάλλου είναι λίγο πολύ και ένας φαύλος κύκλος: όσο λιγότερο τις χρησιμοποιείς, τόσο λιγότερο τις γνωρίζεις, οπότε σπάνια θα πάει το μυαλό σου σε μια φατσούλα ταιριαστή με όσα προσπαθείς να εκφράσεις εκείνη την ώρα. Συχνά θαυμάζω την ευστοχία μερικών αναρτήσεων σ' αυτόν τον τομέα, αλλά φεύ, εγώ δεν την κατέχω την τέχνη.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Δυστυχώς μου διαφεύγει η διάκριση που κάνεις ανάμεσα στην παύλα και το ενωτικό.
Νομιζω αναφερεται σε αυτα
http://en.wikipedia.org/wiki/Hyphen
http://en.wikipedia.org/wiki/Dash

Τυπογραφικα ειναι εντελως διαφορετικες οντοτητες, αλλα για ευνοητους λογους δεν γινεται ευκολα διακριση απο εμας, και για να ειμαι ειλικρινης δεν ειμαι σιγουρος για τις διαφορες (ειχα διαβασει καποτε αλλα απεβαλλα ως "αχρηστες ιστορικες πληροφοριες" :ρ)
 
Last edited:

Πολύνιους

Κοινωνός
Πω τέλειο θέμα τα σημεία στίξης :γιούπι:
Η άνω τελεία και ο διαχωρισμός παύλας και ενωτικού μ' αρέσει πολύ όταν τα βλέπω γραμμένα, αλλά την άνω τελεία βαριέμαι να την βάζω, για την ακρίβεια βαριέμαι να το ψάξω (σε κάθε υπολογιστή είναι διαφορετικός ο αριθμός, είμαι σχεδόν σίγουρη) και την παύλα και το ενωτικό δεν είμαι σίγουρη αν μπορώ να ξεχωρίσω ακόμα πού βάζουμε το ένα και πού το άλλο και, κυρίως, πότε χρησιμοποιούμε την παύλα (καμιά φορά φοβάμαι ότι βάζω σε παύλες κάτι που θα μπορούσε να μπει σε παρένθεση), γιατί δεν τα έχω δει αρκετά. Για την ακρίβεια, την παύλα, αν και σίγουρα την είχα δει και πιο παλιά, πρώτη φορά την πρόσεξα στις αναρτήσεις του Φαροφύλακα κ σκέφτηκα ουάο, ναι, έτσι πρέπει να είναι :)))) Αν και ακόμα δεν την χρησιμοποιώ γιατί επίσης βαριέμαι να την ψάξω (και μπερδεύομαι και πού την βάζουμε ακριβώς)
Απ' ό,τι καταλαβαίνω το ενωτικό είναι για π.χ. το "σιγά-σιγά" ή όταν χωρίζεις τις λέξεις, ενώ η παύλα, για να χώσεις μέσα κάτι σαν πρόταση/σχόλιο, και στους διαλόγους.

Ξέχασα (αντί για edit χεχε): τα σημεία στίξης τα αγάπησα νωρίς στο δημοτικό όταν η κολλητή μου έγραψε κάτι ποιηματάκια για το καθένα :))) Ήταν τετράστιχα, αλλά θυμάμαι μόνο τον πρώτον στίχο για το θαυμαστικό "Το θαυμαστικό θαυμάζει!" και για το κόμμα "Το κόμμα ανασαίνει" :))) Το ξέρω ότι ακούγονται βλακειούλες, αλλά ολόκληρα και, τότε, μου είχαν φανεί υπέροχα.
 
Last edited:

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που λέτε :)
Για το θαυμαστικό, θυμήθηκα έναν "κανόνα" που χρησιμοποιούσαμε σε εφημερίδες και περιοδικά. Πρέπει να είναι είτε ένα (για έκπληξη) είτε τρία (για μεγάλη έκπληξη). Ποτέ δύο ή τέσσερα.

Οι φατσούλες είναι μια υπέροχη και πολύ χρήσιμη προσθήκη στη διαδικτυακή μας επικοινωνία. Εγώ τις χρησιμοποιώ ακόμα κι όταν επικοινωνώ με σημειώματα ή κάρτες. Φυσικά, οι διάφορες φατσούλες δημιουργήθηκαν με συνδυασμούς σημείων στίξης και γραμμάτων. Πραγματικά πανέξυπνο. Έχουν μάτια, μύτη, στόμα, γλώσσα, και είναι πραγματικά πολύ εκφραστικές. Π.χ.

:-) χαμόγελο

:-D μεγάλο χαμόγελο

:-P κοροϊδευτικό γελάκι με τη γλώσσα έξω

:( λύπη

:'-( κλάμα

:-Ο έκπληξη (με ανοιχτό το στόμα)

8-Ο πολύ μεγάλη έκπληξη (με γουρλωμένα μάτια και ανοιχτό στόμα)

>-( θυμός

:-/ προβληματισμός

:-| ανέκφραστο πρόσωπο

;-) σου κλείνω το μάτι

:-3 ευχαρίστηση

Δεν μου έρχονται άλλα τώρα! Όμως είναι όλα εκφραστικότατα και πανέξυπνα!
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
την άνω τελεία βαριέμαι να την βάζω, για την ακρίβεια βαριέμαι να το ψάξω (σε κάθε υπολογιστή είναι διαφορετικός ο αριθμός, είμαι σχεδόν σίγουρη)
Οχι αυτοι οι κωδικοι ειναι ανεξαρτητοι απο υπολογιστες και λειτουργικα συστηματα (εκτος ισως αν μιλαμε για καποιο πολυ παλιο ή εξωτικό συστημα οπου δεν μπορω να ξερω τι παιζει). Αλλα σιγουρα υπαρχουν και αλλα συμβολα που μοιαζουν με την ανω τελεια, και φυσικα εχουν αλλο κωδικο :)
 
Last edited:

Πολύνιους

Κοινωνός
Εγώ νόμιζα ότι το ΥΓ μπαίνει μόνο στο τέλος των γραμμάτων κ ειλικρινά σας μιλάω πρώτη φορά συνειδητοποίησα την ετυμολογία της λέξης :ρ
 
αποδειχθηκε πολυ ενδιαφερον το θεμα κ μου ελυσε κ αποριες που ειχα. πχ πριν λιγες μερες εβαλα ενα αγαπημενο αποσπασμα κ αντικατεστησα την ανω τελεια με απλη τελεια καθως δεν ηξερα πως να τη βαλω.
ειναι εξαλλου ενα σημειο στιξης που συμπαθω κ κακως δεν το ηξερα

με αφορμη το νημα παρατηρω δικες μου συνηθειες σε σημεια στιξης κ οχι μονο

δε χρησιμοποιω ποτε θαρρω θαυμαστικο αλλα φυσικα δεν εχω θεμα να το παρακολουθω κ να χρωματιζω αναλογα αυτα που διαβαζω. δε μου βγαινει απλα
χρησιμοποιω μονο ελληνικο ερωτηματικο
για αποσιωπητικα βαζω σχεδον παντα δυο τελειες αντι για τρεις..
επισης μ'αρεσει η οψη του ΥΓ

κ τελος για καποιον λογο δε μου βγαινει καθολου να βαζω τονους σε ''προσωπικες'' ασχολιες. το αντιθετο φυσικα κανω με απολυτη φυσικοτητα οταν προκειται για δουλεια ή πχ καποια παρουσιαση βιβλιου εδω που δε θελω καν να σκεφτω οτι θα δυσκολεψω την αναγνωση καποιου

σεβαστο το παθος του απολλωνα προς υπερασπιση αυτων αλλα να μου επιτραπει απτη μερια μου να θεωρησω υπερβολικη την αποτυπωση αυτης της αποψης σε καποια σημεια
 
Last edited:

Καστάλια

Κοινωνός
Στράτη, ε Στράτη! Τόση απήχηση το νήμα σου, και δεν έχει ούτε μισή ημίγυμνη γυναίκα, ούτε ένα μοιραίο λατίνο εραστή, μα πόσο ανώτερος και άνθρωπος του πνεύματος είσαι! Η παρουσία σου εδώ είναι στολίδι για τη Λέσχη! (Και τρία θαυμαστικά, φαντάσου τον θαυμασμό που ξυπνάς στις μάζες...). Πάντα τέτοια να έχουμε...
 
να σημειωσω πως ειναι ενα απ'τα πιο ενδιαφεροντα νηματα του τελευταιου καιρου

στρατη, ωραιος
 

Πάστα Φλόρα

Όμορφο Νιάτο



Τα σημεία στίξης δεν είναι περιττά στολίδια, η δυναμική τους είναι τεράστια και η υπερβολική τους χρήση ή παράληψη κάνουν φτηνά τα λόγια μου (τουλάχιστον οπτικά ως πρώτη εικόνα).


Στράτη, αν και συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γράφεις, κράτησα τη συγκεκριμένη πρόταση γιατί σε αυτή συμπεριέλαβες τη δική μου "φιλοσοφία" για το γραπτό λόγο.
Είχα, πριν λίγο καιρό, την ίδια συζήτηση με ένα φίλο για την υπερβολική χρήση των σημείων στίξης και ειδικά του θαυμαστικού.
'Αποψή μου είναι ότι περισσότερα από δύο είναι υπερβολή.
Ο γραπτός λόγος σε βοηθάει να καταλάβεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, όταν βλέπω υπερβολές (πχ !!!!!!!!!!!!!!! ) μπορώ να σκιαγραφήσω, με μικρή απόκλιση, την ιδιοσυγκρασία του.
 

Παρωνύμιος

Κοινωνός
Πάστα Φλόρα, αυτό που λες ακούγεται σαν ψηφιακή γραφολογία κι επίσης ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρον... Αν μας διαφώτιζες περαιτέρω με κάποια πρακτικά παραδείγματα, κάποιες μελέτες περιπτώσεων ίσως...
 

Πάστα Φλόρα

Όμορφο Νιάτο
Παρωνύμιε τα "βιώματα" είναι προσωπικά, πρακτικά παραδείγματα δεν μπορώ να καταθέσω αλλά αυτό που μπορώ να κάνω είναι να παραθέσω το δικό μου κείμενο "εμπλουτισμένο" και θα σε αφήσω να βγάλεις εσύ τα συμπεράσματά σου :)


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Στράτη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! αν και συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γράφεις, κράτησα τη συγκεκριμένη πρόταση γιατί σε αυτή συμπεριέλαβες τη δική μου "φιλοσοφία" για το γραπτό λόγο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Είχα, πριν λίγο καιρό, την ίδια συζήτηση (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ) με ένα φίλο για την υπερβολική χρήση των σημείων στίξης και ειδικά του θαυμαστικού.
'Αποψή μου είναι ότι περισσότερα από δύο είναι υπερβολή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ο γραπτός λόγος σε βοηθάει να καταλάβεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, όταν βλέπω υπερβολές (πχ !!!!!!!!!!!!!!! ) μπορώ να σκιαγραφήσω, με μικρή απόκλιση, την ιδιοσυγκρασία του!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


(χρησιμοποίησα ένα από τα σημεία στίξης, θα μπορούσα να το εμπλουτίσω κι άλλο αλλά τα δαχτυλά μου αρνούνται)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ειναι το ιδιο με το να καταλαβαινεις γενικως πραγματα για καποιον ανθρωπο απο τον τροπο που μιλαει, τη φωνη του, τις κινησεις του κλπ :)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
νομίζω πάντως, το ότι 20 θαυμαστικά ειναι υπερβολή δεν σημαίνει απαραίτητα πως υπερβολή είναι και τα τρία...
 
Top