Συνανάγνωση: " Η Νυχτερίδα" του Γιου Νέσμπο

Σημερα, 3 Δεκεμβριου, ξεκιναει επισημα η συναναγνωση της " Νυχτεριδας" του Γιου Νεσμπο! :))

Το βιβλιο ειναι χωρισμενο σε 3 μερη και αποτελειται απο 23 κεφαλαια.
Καθε βδομαδα θα αντιστοχει σε ενα απο τα τρια μερη του βιβλιου, οποτε μεχρι τις 20 Δεκεμβριου θα εχουμε τελειωσει.

1η εβδομαδα
1ο μερος: Γουαλα, κεφαλαια 1 εως 5, σελιδες 11 εως 107. Σχολιασμος: Κυριακη, 6 Δεκεμβριου

2 εβδομαδα
2ο μερος: Μουρα, κεφαλαια 6 εως 13, σελιδες 111 εως 279. Σχολιασμος: Κυριακη, 13 Δεκεμβριου.

3ο μερος: Μπουμπουρ, κεφαλαια 14 εως 23, σελιδες 283 εως 425. Σχολιασμος: Κυριακη, 20 Δεκεμβριου.

Μας ευχομαι καλη αναγνωση! Ελπιζω ο διαχωρισμος των σελιδων να σας βολεψει ολους. Εαν δεν προλαβαινετε, δεν πειραζει, μπορουμε να το επεκτεινουμε κι αλλο. Παντως μη σας τρομαζει ο αριθμος των σελιδων, το βιβλιο διαβαζεται γρηγορα, προσωπικα μπηκα ηδη στο δευτερο μερος, αλλα θα πατησω φρενο για να με προλαβετε κι οι υπολοιποι, για να σχολιασουμε μαζι. :)
 
Last edited:
Δεν μπορούμε να γράψουμε τίποτα μέχρι την Κυριακή; ούτε καμιά χαζομάρα που μας τράβηξε την προσοχή;
 
Καλη αρχή, ωραίο φαίνεται! @Αμνημων, απο τη στιγμή που δε θα είναι σποιλερ, δε νομιζω να πειράζει να το πεις πριν την Κυριακή.
 
Έχει κάτι χαριτωμένες περιγραφές, πχ κάπου λέει <<γκριζομάλληδες Έλληνες με αετίσιες μύτες>> είναι χαρακτηριστικό του λαού μας η αετίσια μύτη, αυτή την εντύπωση έχουν για μας οι Νορβηγοί;
Επίσης ένας δευτερεύων χαρακτήρας ονομάζεται Ότο Ρεχτνάγκελ που δε μπορεί παρά να μου θυμίσει τον Otto Rehhagel.
 
Απο αποψη πλοκης δεν υπαρχει τιποτα ιδιαιτερο να σχολιαατει. Παντως εχω ηδη μια αμυδρη υποψια για την ταυτοτητα του δολοφονου και θα σας εκθεσω τους λογους της υποψιας αυτης την Κυριακη. Οσον αφορα τον τροπο γραφης του Νεσμπο, νομιζω οτι φαινεται πως εδω ειναι πρωταρης ακομα ο συγγραφεας και οτι υπαρχουν περιθωρια βελτιωσης. Ας πουμε δεν ειναι σαν τους Αμερικανους συναδελφους του που σε αρπαζουν απο την πρωτη σελιδα και δε σ' αφηνουν μεχρι να τελειωσεις το βιβλιο, βλπ Τομας Χαρις. :)
 
καλά είμαι στην αρχή ακόμα... αλλά κάποιες φράσεις : «Τα γκαρσόνια εδώ είναι σαν τον πλανήτη Πλούτωνα» είπε ο Άντριου εκνευρισμένος. «Κινούνται σε τροχιά στην περιφέρεια, εμφανίζονται κάθε είκοσι χρόνια και ακόμα και τότε είναι αδύνατο να τους διακρίνεις με γυμνό μάτι». :μουάχαχα:
 
Last edited:
Ναι ιαβερη πρωταρης οχι με ωριμη γραφη καλα τα λες!!32 ετων εδω ετσι νεαρουλης, νεαρουλης ο χολε και οχι αλκοολικος, η νυκτεριδα στο εξωφυλλο συμβολιζει τον θανατο το λεει μεσα! Δε την πρωτη πρωτη σελιδα την προσεξατε που χει ενα αποφθεγμα , ποιημα.
 
Last edited:
Τελείωσα τα πρώτα κεφάλαια μόλις!
Θα σχολιάσω αναλυτικότερα τους χαρακτήρες αύριο!
Από τα πρώτα κεφάλαια δεν νομίζω πως μπορείς να βγάλεις πολλά συμπεράσματα ή να οδηγηθείς στον δολοφόνο πέρα ας πούμε από τον "βασικό ύποπτο" που σχεδόν παντού είναι ο σύντροφος του θύματος.
Πάντως δεν θυμίζει -έγκλημα πάθους- και επειδή υπάρχει και βιασμός στο μυαλό υ βγαίνει εκτός υπόπτων ο Εβανς. Αναλυτικότερα αύριο όμως!

Όντως κυλάει εύκολα και άνετα βγαίνει σε 3 μέρες για μένα! Θα συγκρατηθώ όμως!
Αυτός ο Άντριου πολύ τυπάς! :))))

Νομίζω ότι καταλάβαμε τον τίτλο του βιβλίου και προσωπικά έχω την εντύπωση πως θα έχουμε κι άλλο φόνο. Θα δείξει!
 
Υψωθηκε στον αερα με ολανοικτες φιγουρες, υστερα επεσε και οι φτερουγες εγιναν μια καπα που παλλονταν τυλιγμενη σφικτα γυρω απο το κορμι ενος ανδρα
Φρανκ μιλερ
Μην βιαζεστε με τον νεσμπο ποτε δεν ξερεις μεχρι το τελευταιο φυλλο ειναι μετρ της ανατροπης
 
Λοιπον, να μαζευομαστε σιγα σιγα και να σχολιασουμε τον κυριο Νεσμπο και τη Νυχτεριδα του. :)
Γενικα μου αρεσει η ιστορια μεχρι στιγμης, ξεκιναει βεβαια καπως μουντα, δεν εχει καταιγιστικη δραση οπως θα περιμεναμε σε ενα αστυνομικο μυθιστορημα, αλλα ισως στη πορεια ανεβουν οι ρυθμοι.
Το σκηνικο μ' αρεσει, γνωριζω την Αυστραλια και καποιες αγνωστες πτυχες τις ιστοριας της, τη ζωη των ανθρωπων εκει, γενικα εχει το ενδιαφερον του απο πολιτισμικη αποψη.
Τωρα παμε στους ηρωες του βιβλιου. Την παρασταση κλεβει ο Αντριου κι οχι ο Χολε. Μου ειναι πολυ συμπαθης, κυριως λογω των γνωσεων του για την χωρα του, αλλα και το εξαιρετικο χιουμορ του. Αση, με τη φραση του για τους σερβιτορους κι εγω γελασα πολυ! :)))
Ο Χολε δυστυχως μου ειναι ακομη λιγο αδιαφορος, καπως μονοδιαστατος. Βεβαια ισως δεν υπαρχουν ακομα οι καταλληλες περιστασεις που θα ξεδιπλωσουν τον χαρακτηρα του. Μ' αρεσει και η κοπελιτσα, Μπριγκιτα τη λεγανε νομιζω, αλλα για καθαρα μη λογοτεχνικους λογους. :ρ
Τωρα για την ταυτοτητα του δολοφονου εχω την υποψια, αν και ειναι σχετικα νωρις για υποθεσεις, οτι ειναι ο..... συμπαθεστατος Αντριου. :) Φαινεται οτι οι δολοφονιες ειναι μερος καποιας ιεροτελεστιας, ολες αυτες οι αναφορες στους μυθους των ιθαγενων πρεπει να παιζουν καποιο ρολο κι οχι μονο να γεμιζουν σελιδες, κι ο Αντριου ειναι γνωστης της παραδοσης της Αυστραλιας, ισως συνδεονται καπως αυτα. Εχει και το συν οτι ειναι αστυνομικος ο ιδιος, οποτε θα μπορει να παρακολουθει τις ερευνες και να τις καθοδηγει προς αλλη κατευθυνση. Καλα, τον γκομενο της δολοφονημενης κοπελας τον εχω αποκλεισει γιατι εκ πειρας απο αστυνομικες σειρες και βιβλια ξερω οτι βασικος υποπτος ειναι και ο πιο αθωος της υποθεσης.
Αυτα.:)
 
Γεια σας!

Ας γράψω κι εγώ την άποψή μου! (ωχ!όχι! Πάλι εσύ; Σταμάτα να μιλάς!!:)))).)

Λοιπόν για αρχή να πω ότι το βιβλίο όντως δεν έχει καταιγιστική δράση (μέχρι τώρα τουλάχιστον) αλλά διαβάζεται αρκετά εύκολα! Συμφωνώ με τον Ιαβέρη πως η περιγραφή της ζωής στην Αυστραλία αλλά και η ιστορία της που περιγράφεται δεν με κουράζει ίσα ίσα με συναρπάζει!

Ο φόνος: Νεαρή ξανθιά γυναίκα βρίσκεται νεκρή. Συγκεκριμένα από το βιβλίο:
Μισόγυμνη, με μώλωπες που μαρτυρούν πως πρώτα βιάστηκε και στη συνέχεια στραγγαλίστηκε, ωστόσο δεν βρέθηκαν ίχνη σπέρματος. Έπειτα το πτώμα μεταφέρθηκε στο πάρκο μέσα στο σκοτάδι και από εκεί πετάχτηκε στα απότομα βράχια
Για τους Χαρακτήρες:
Χάρι Χόλε. Αρκετά ''χλιαρός'' προς το παρόν, δεν μου έχει παρακινήσει το ενδιαφέρον σαν προσωπικότητα, φαίνεται λίγο ντροπαλός (από τον τρόπο που πλησιάζει την Μπριγκίτα).
Άντριου. Τυπάς! Τυπάς με τα όλα του! Έχει χιούμορ, ζωηράδα, ένα αρκετά ενδιαφέρον παρελθόν αφού ήταν μποξέρ κι ακόμα πιο ενδιαφέρουσες φιλίες, με έναν μποξέρ, έναν ηθοποιό του τσίρκου και φαντάζομαι θα μας γνωρίσει και κανέναν άλλο! :ρ
Μπριγκίτα. Μπαργούμαν, συνάδελφος με το θύμα αλλά όχι πολύ δεμένη.
Έβανς Γουάιτ. Έμπορος και χρήστης ναρκωτικών. Πρώην φίλος του θύματος. Ακόμα νομίζω δεν μας ξεκαθάρισε αν είχε άλλοθι τη νύχτα του φόνου (δεν θυμάμαι καλά αυτό το σημείο) και δεν νομίζω πως χρειάζεται.

Προβλέψεις: Υποψιάστηκα κι εγώ τον Άντριου όταν έμαθα για τον στραγγαλισμό, κάπου νομίζω αναφέρθηκε πως δεν βρέθηκαν σημεία πάλης που σημαίνει πως το θύμα δεν πρόλαβε να αντιδράσει και το ότι ο Άντριου ήταν πρώην επαγγελματίας μποξέρ, κάτι τέτοιο τον βάζει στους ύποπτους. Αλλά μετά σκέφτομαι, αν είναι όντως έτσι γιατί να γνωρίσει στον Χάρι κομμάτι από τον εαυτό του; Δεν ''έτυχε'' να συναντηθεί με τον Τουγούμπα κάπου τυχαία όπου θα ήταν μπροστά κι ο Χάρι, μόνος του τον πήγε εκεί, κι έπειτα γιατί να την βιάσει; Και σταματάνε εδώ -προς το παρόν πάντα!- οι υποψίες μου για τον Άντριου.

Και μετά θυμήθηκα τον Άλεξ (ή Μίστερ Μπίν!), υπεύθυνο του μπαρ που εργαζόταν η Ίνγκερ. Από το γράμμα της Ίνγκερ μαθαίνουμε πως την φλέρταρε και της ζητήσου να βγουν μέχρι που έμαθε για τον Έβανς, παρόλα αυτά συνέχιζε να την κοιτάζει. Αυτός ναι ίσως, την γούσταρε, εκείνη τον απόφευγε εκείνος μπορεί να θύμωνε από την απόρριψη, μια μέρα θόλωσε, την βιάσε κτλ., κτλ. .. Έπειτα το να μοιάζει με τον Ρόουαν Άτκινσον αλλά να μην έχει το ταλέντο του ε! Είναι κάπως!

Τώρα όσον αφορά τις ιεροτελεστίες που αναφέρθηκαν δεν έχει αποδειχθεί κάτι τέτοιο. Υπάρχει ένα παρόμοιο σκηνικό ναι, αλλά δεν ξέρω, όταν φαντάζομαι ιεροτελεστίες φαντάζομαι κάποια αντικείμενα ή συγκεκριμένες μέρες ή κάποια σημάδια στο σώμα του θύματος, κάτι τέλος πάντων.

Νομίζω γενικά πως είναι νωρίς ακόμα κι έχω αρκετή όρεξη να συνεχίσω το διάβασμα! Η αλήθεια είναι πως δεν έχω πολύ αγωνία για το τέλος γιατί πολύ απλά ο συγγραφέας δεν μας ''φόρτωσε/μπρίζωσε/πώρωσε'' κτλ. οπότε ήρεμα κι απλά συνεχίζουμε! :)))

Η μητέρα του Έβανς για τον ίδιο
Ο Έβανς έρχεται όσο συχνότερα μπορεί. Έχει ανάγκη από τη γαλήνη που βρίσκει εδώ.
Δουλεύει τόσο σκληρά ο καημένος. Δοκιμάσατε κανένα από τα βότανα που πουλάει; Κάθε
τόσο φέρνει μερικά και τα χρησιμοποιώ στον καφέ και το τσάι
»
Λέτε ο Έβανς να μαστουρώνει την μαμά του; Χιχιχι! :χαχα::))):χαχα:
 
Καλησπέρα! Τι κιόλας σχολιάζουμε; Νομιζα οτι ήταν για την άλλη Κυριακή! Είμαι ακόμα στην αρχή! Πολύ ενδιαφέροντα τα σχόλια σας, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι και μένα το ύφος του Νέσμπο μου φαίνεται σαν να ειναι πρωτάρης ακόμα, μεγάλες περιγραφές, πολλά επίθετα...μαρέσει όμως το περιβάλλον που διαδραματίζεται, θα μάθω πολλά για την Αυστραλία που δεν ήξερα!
 
Έχω και εγώ λίγο ακόμη για να τελειώσω το πρωτο μέρος γιατί λογω κάποιων καταστάσεων δε διαβασα πολυ. Θα σχολιασω αύριο που θα το τελειώσω λογικά, απλως να πω ότι το σημείο που λέει η Πωλίνα για τον Αλεξ, μου θυμίζει πολυ μια υπόθεση απο αστυνομική σειρα ( cold case, order & law ήταν; Θα σας γελασω). Λέτε να είχε δει τίποτα παρόμοιο ο Νεσμπο και να μας πλασαρει αυτον τελικά; ) :ρ
 
Ώρα να σχολιάσω το κατιτίς μου κι εγώ. Μου αρέσει μέχρι στιγμης όλο το βιβλίο σα σύνολο και σαν υπόθεση δηλαδή και σα γραφή κι ας είναι πρωτάρης όπως λέτε. Ωραίες περιγραφές και με τους διαλόγους είναι ξεκούραστη η ανάγνωση του. Επειδή όντως δεν έχει πολλά να σχολιάσεις μέχρι στιγμής θα μείνω σε ένα-δυο πραγματάκια. Διαβάζοντας σας, πάντως, είδα τον Άντριου με άλλο μάτι (βρε λες όντως να είναι αυτός; ). Παρεπιπτόντως, το ενδεχόμενο να είναι γυναίκα το αποκλείουμε; Γιατί ναι μεν λένε ότι βιάστηκε αλλά συνέχεια αναφέρουν ότι δεν βρέθηκαν ίχνη σπέρματος και πόσο καθαρές δουλειές κάνει ο βιαστής. Αν όμως είναι γυναίκα, για παράδειγμα η Μπριγκίτα, που κάτι δε μου κολλάει σε αυτή; Μπορεί να μισεί τις γυναίκες!! :ρ Όσο αφορά τις ιεροτελεστίες υποψιάζομαι πως κάποια σχέση έχουν γιατί σκοτώνουν θύματα με πάρα πολύ ξανθά μαλλιά σχεδόν άσπρα σωστα; Στην ιστορία με το κιτρινοκαφέ φίδι, η κοπέλα που παρακίνησε να σκοτώσει ο Γουάλα το φίδι λέει χαρακτηριστικά, "Δεν το έχετε δει ποτέ αλλά εγώ το είδα μια φορά όταν ήμουν νέα και τα μαλλιά μου άσπρισαν εκείνη τη μέρα.", δε νομίζω ότι είναι τυχαίο αυτό το σημείο.
 
Last edited:
Να πω κι εγώ την άποψή μου, παρόλο που δεν έχω προχωρήσει ιδιαίτερα. Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα βιβλία που εκτός από το να έχουν μια ενδιαφέρουσα ιστορία μπορούν να μου μάθουν και δυο πράγματα. Ή να με βάλουν να αναζητήσω πληροφορίες, για τόπους, φυλές, έθιμα, γεγονότα, ανθρώπους... κι αυτό το βιβλίο το έχει αυτό. Το επισημάνατε κι εσείς.
Επίσης μου αρέσουν τα αργά αστυνομικά βιβλία. Εκείνα τα καταιγιστικά όπου χιλιάδες ονόματα στροβιλίζονται στο κεφάλι μου, πέφτουν νεκροί ο ένας πίσω από τον άλλο, το αίμα κυλάει ανεξέλεγκτα και με διάφορους περίεργους και απροσδόκητους τρόπους δεν με ενθουσιάζουν τις περισσότερες φορές. Ίσως γι' αυτό ο γιος, που είναι πιο "γλυκό" βιβλίο, να ήταν το πιο αγαπημένο μου από τα τρία που έχω διαβάσει του Νέσμπο.
Μέχρι στιγμής όσο έχω διαβάσει από το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι ίσως ο γνωστός Νέσμπο... αλλά είναι ένας Νέσμπο που εμένα μου αρέσει.
 
Βάγγυ είχα τις ίδιες υποψίες για την Μπριγκιτα κι εγώ αλλά μετά λέω να μην είμαι καχύποπτη με όλους!
Ειδικά στην αρχή που ο Χάρι δεν είναι σίγουρος αν είναι γυναίκα! :ρ Αφήστε το μυαλό μου τρέχει πολύ! Σιγά σιγά! :)))
 
Top