Συνανάγνωση: "Ο Ένοικος" του Ρολάν Τοπόρ



Μπέιζιλ στην θέση δεν θα έπινα σοκολάτα, δεν θα κάπνιζα Gauloises και κυρίως θα έκρυβα τα γυναικεία ρούχα από το σπίτι!!!:χαχαχα:

Και μακριά από παράθυρα!!!
Κάπνιζα Gauloises και Gitanes άφιλτρα, όταν υπήρχαν στην Ελλάδα...η σοκολάτα δεν είναι άσχημη...

Τώρα το κατάλαβα!!! Είστε όλοι στο κόλπο εδώ μέσα! :τρέλα:
 
Η τουαλέτα σου που έχει θέα;;:αράχνη:
Στη Φιλοσοφική Αθηνών! Δεν κάνω πλάκα. Δίπλα μένουμε.
Κάθε μέρα βλέπω φοιτήτριες και φοιτητές να στέκονται και να μην κάνουν τίποτα! :χαχαχα:

Στο τέλος θα μας κατηγορήσεις και για την πτώση της Ρώμης. :))))
Συ είπας. :ρ
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Μπειζιλ, εμενα και τους απανταχου φιλοσοφικαριους μας προσβλυνεις αυτη τη στιγμη ανεπανορθωτα :χαχαχα:
 
Ω, αγαπητέ/ή (?) Στιλλ ιλλ! Υπηρέτησα κι εγώ στους φιλοσοφικάριους (κατά το «πεζικάριος») των Σλαβικών σπουδών (αποφοίτησα τον Απρίλιο του ΄15) και γνωρίζω εκ των έσω τι λέω! Είμαι βέβαιος ότι αποτελείς φωτεινή εξαίρεση στο εκεί μπάχαλο! Πιο εύκολα μετράει κανείς τ΄ άστρα, παρά τη λέξη «βαριέμαι» στα θρανία των αιθουσών και των αμφιθεάτρων! Σε ποιο τμήμα είσαι;

Όμως επιτρέψτε μου, αγαπητοί, θα ζεσταθεί η κρύα σοκολάτα μου!

Έλλη, σοβαρά τώρα. Δεν βρίσκω πουθενά την Triple Karmelite και μ΄ αυτά δεν είναι να παίζει κανείς! Έχεις καμιά σίγουρη πηγή;
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Ειμαι γενους θηλυκου Μπειζιλ και φυσικα καταλαβαινω τι λες. Υπαρχουν φωτεινες εξαιρεσεις και σε αυτη τη σχολη (ευτυχως) που γενικα επικρατει το χαος και καμποσοι καθηγητες που διδασκουν χωρις μερακι αλλα με μπολικες νευρωσεις. Βρισκομαι στο τριτο ετος του τιμημενου και αδικημενου ΦΠΨ (φιλοσοφια,παιδαγωγικη, ψυχολογια).
 
Last edited:

Έλλη Μ

Κοινωνός
Δοκίμασε εδώ κι εκεί.

Eπίσης, το beer factory, στο Χαλάνδρι ισως να την έχει. Την έχω βρει σε πολύ μεγάλο ΑΒ. Να φανταστείς, ούτε ενημερωμένες μπυραρίες την έχουν, δηλαδή αίσχος, Αίσχος και ντροπή! Στη Λευκωσία έφτασε η χάρη μου για να πιω κανα δυο τρεις τεσσερις (τι απόγευμα κι αυτό!)
 
Υπαρχουν φωτεινες εξαιρεσεις και σε αυτη τη σχολη (ευτυχως) που γενικα επικρατει το χαος και καμποσοι καθηγητες που διδασκουν χωρις μερακι αλλα με μπολικες νευρωσεις. Βρισκομαι σοτ τριτο ετος του τιμημενου και αδικημενου ΦΠΨ (φιλοσοφια,παιδαγωγικη, ψυχολογια).
Έτσι είναι. Μπαίνω στον πειρασμό τώρα να ρωτήσω γιατί «αδικημένο» το ΦΠΨ, όμως τα αποφεύγω, πριν οι ...Ένοικοι του παρόντος νήματος με επιπλήξουν, και με το δίκιο τους, για αλλαγή θέματος!
Καλή ξεκούραση από την πρόσφατη εξεταστική και καλή δύναμη για τη συνέχεια!
 
Last edited:
Δοκίμασε εδώ κι εκεί.

Eπίσης, το beer factory, στο Χαλάνδρι ισως να την έχει. Την έχω βρει σε πολύ μεγάλο ΑΒ. Να φανταστείς, ούτε ενημερωμένες μπυραρίες την έχουν, δηλαδή αίσχος, Αίσχος και ντροπή! Στη Λευκωσία έφτασε η χάρη μου για να πιω κανα δυο τρεις τεσσερις (τι απόγευμα κι αυτό!)
Τη βρήκα!!! :γιούπι: Στο Beershop στα Ιλίσια, το οποίο είναι και στο δρόμο της επιστροφής από το γραφείο στο σπίτι! Στην υγειά της Έλλης μετα των οικείων αυτής!!

Θα πάρω πέντε έξι εφτά για να ΄χω απόθεμα. Οι εφεδρίες κερδίζουν τον πόλεμο!
 

Σαώρη

Θεραπεύτρια Μαγικών Πλασμάτων
Προσωπικό λέσχης
ολίγον off topic:
Συνήθως το φπψ δεν είναι από τις πρώτες επιλογές. Ορισμένες φορές αποτελεί επιλογή όσων λόγω μορίων δεν πέρασαν στο φιλολογικό. Ενώ έχει πληθώρα μαθημάτων διαφορετικών "κατευθύσεων" (3) βγαίνεις (νομίζω) μόνο φιλόλογος. Μέχρι τώρα δηλαδή αν θυμάμαι καλά τα παιδιά δεν έχουν επαγγελματικά δικαιώματα ως ψυχολόγοι παρ' όλο που υπάρχει η κατεύθυνση.
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Ακριβως Σαωρη. Η αληθεια ειναι πως περασα και απο το Ιστορικο/Αρχαιολογικο της Θεσσαλονικης για ενα χρονο αλλα ηταν ιδιαιτερα απαιτητικο οσο και ενδιαφερον και ετσι εκανα μηχανογραφικο βαζονταςως πρωτη επιλογη την συγκεκριμενη σχολη λογω της ποικιλιας των αντικειμενων (δεν ηθελα ποτε αλλωστε φιλολογια). Το θλιβερο ειναι οτι ποτε δε θα ειμαστε επαρκεις σε κανενα απο τα τρια αντικειμενα, μονο ως φιλολογοι (και εκει παλι θα προτιμησουν τον οριτζιναλ). Σκεφτειτε εγω που εχω παρει την κατευθυνση της ψυχολογιας σε τι θεση βρισκομαι. Στερνη μου γνωση να σε ειχα πρωτα αλλα εχω κι αλλες επιλογες κατα νου.
 
Τελειώνοντας την συνανάγνωση...:)

Προσωπικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ και βέβαια εκτίμησα για ακόμη μια φορά το σκηνοθετικό ταλέντο του Πολάνσκι, που μετέφερε με μεγάλη μαεστρία στον κινηματογράφο αυτό το σκοτεινό διήγημα!

Μου άρεσε πάρα πολύ η ατμόσφαιρα του βιβλίου. Κάτι μεταξύ σουρεαλισμού και υπερφυσικού τρόμου... Και μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Τρλκόφσκι, ένας σχεδόν καφκικός χαρακτήρας που κατατρέχεται από τις ανησυχίες του, τις ανασφάλειες του και τους περίεργους (σχεδόν διαβολικούς) γειτονές του...

Μέσα από τον προσωπικό εφιάλτη του πρωταγωνιστή, διακρίνω μια αιχμηρή αλληγορία για τον κοινωνικό ρατσισμό... Ο Τρελκόφκσι είναι ένας φτωχός μικροαστός, ο οποίος δεν μπορεί να αφομοιωθεί από το σύνολο των "μεγαλοαστών" της πολυκατοικίας που βρίσκεται το καινούργιο του διαμέρισμα...

Κατά τα άλλα ο Τοπόρ φτιάχνει μια εφιαλτική ατμόσφαιρα και το τέλος είναι απόλυτο ταιριαστό με αυτή... Είναι ανατριχιαστικό, αναπάντεχο, σουρεαλιστικό... Σχεδόν στοιχειώνει τον αναγνώστη, ειδικά αν συνδυαστεί και με την κινηματογραφική του μεταφορά! Ο Τρελκόφσκι χάνει σιγά σιγά τον εαυτό του και μέσα από παραισθήσεις, φοβίες και εφιάλτες έρχεται μια αιματοβαμμένη κορύφωση...

Θα έβαζα 4,5 αστέρια αλλά θα βάλω 5/5 γιατί ήταν μια συνανάγνωση με καλούς βιβλιόφιλους της Λέσχης μας!!!
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Και αφου φτασαμε στο τελος να πω οτι μου αρεσε πολυ και μενα, σ'ευχαριστω Νικολα και παλι για αυτη την θαυμασια επιλογη. Μου αρεσε ιδιαιτερα το γεγονος οτι ισορροπει τοσο εντεχνα το μυστηριο του χωρις ποτε να ακολουθει μια και μονη οδο. Ποτε ειναι ο υπερφυσικος τρομος, ποτε το σουρεαλ στοιχειο, αλλοτε η κοινωνικη αλληγορια (χωρις να στο τριβει στην μουρη, ΜΕΓΙΣΤΟ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ ΑΥΤΟ). Ωστοσο εγ προσωπικα προτιμησα να του δωσω ενα διαφορετικο τελος, με την Σιμονη να ειναι η πρωταγωνιστρια και ολο αυτο να αποτελει εναν ονειρικο εφιαλτη οπου οι φοβιες, οι επιθυμιες, ακομη και το μισος μεταμορφωνονται, ακολουθωντας μια φρουδικη πορεια μετασχηματισμου του υποσυνειδητου σε εικονες. :)))
 
σ'ευχαριστω Νικολα και παλι για αυτη την θαυμασια επιλογη.
Ελπίζω αυτό να σταθεί αφορμή να συμμετέχεις και σε επόμενες συνανγνώσεις (που θα προτείνω εγώ :)))) )!!

με την Σιμονη να ειναι η πρωταγωνιστρια και ολο αυτο να αποτελει εναν ονειρικο εφιαλτη οπου οι φοβιες, οι επιθυμιες, ακομη και το μισος μεταμορφωνονται, ακολουθωντας μια φρουδικη πορεια μετασχηματισμου του υποσυνειδητου σε εικονες
Αυτό είναι το ωραίο με το κίνημα του σουρεαλισμού και των παρακλαδιών του!!!
Ο καθένας ερμηνεύει εικόνες και λέξεις σύμφωνα με την δική του αισθητική...
 
Top