Συνανάγνωση American Gods του Neil Gaiman

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Καλώς ήρθες και από εμένα Ριν! Θα συμφωνήσω με Καστάλια να αυξήσουμε τα κεφάλαια από τέσσερα σε έξι. Κι εγώ έχω τελειώσει από τη Δευτέρα και περιμένω να περάσουν οι μέρες για να συνεχίσω.
Μπορώ να πω ότι το βιβλίο δεν με έχει απογοητεύσει, αντιθέτως, αν και σε κάποια σημεία με μπερδεύει λίγο, δεν μπορώ να καταλάβω που το πάει... Είδομεν, όπως είπε και ο Ιαβέρης είναι λίγο νωρίς ακόμα.
Οπότε συνεχίζω με τα επόμενα δύο κεφάλαια και τα λέμε το Σαββατοκύριακο!! Καλή συνέχεια σε όλους!!!:)
 

Κρίστα Μαβό

Όμορφο Νιάτο
Παιδιά καλησπέρα!
Η φίλη μου, η Κυρία Ριν, μου είπε για την συνανάγνωση του Πολέμου των Θεών και θα ήθελα πολύ να συμμετέχω κι εγώ, προλαβαίνω; (Διάβασα ήδη τα τέσσερα πρώτα κεφάλαια)
 

Καστάλια

Κοινωνός
Κάτσε γρήγορα να διαβάσεις και τα επόμενα δυο, καλού κακού, μιας και όπως φαίνεται τελικά θα αλλάξουμε το πρόγραμμα, και από αύριο έλα να μας πεις τι κατάλαβες σο φαρ. The more, the merrier, το έχουμε πει επανειλημμένα αυτό, και εδώ η παρέα δέχεται νέα άτομα με ανοιχτές αγκάλες και ζεστά καλωσορίσματα :))))
 

Γιαννης Ρινακακης

Όμορφο Νιάτο
Καλησπεριζω! Δε νομιζω να βαλουμε και αλλα κεφαλαια. Μολις ολοκληρωσα τα 6! :)Ενδιαφερον οσο και την 1η φορα που το διαβασα. Αλλα θα μιλησω τελευταιος μην πεταξω καταλαθος καποιο σποιλερ!:))))
 

Εωθινή

Όμορφο Νιάτο
Γεια σας παιδιά! Μόλις είδα την αλλαγή για την αύξηση των κεφαλαίων και χαίρομαι γιατί το πρώτο που είχα σκεφτεί να σας γράψω ήταν: "Δε ξέρω αν θα τα καταφέρω να κρατηθώ να μη διαβάζω παρακάτω από όσο έχουμε προγραμματίσει!".
Οπότε τρέχω να διαβάσω τα κεφάλαια 5-6 και επανέρχομαι!
 

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Παιδιά καλησπέρα! Λοιπόν ξεκινάω πρώτη. Το βιβλίο μου φαίνεται καλογραμμένο για το είδος του, η ιστορία έχει ροή και σε προδιαθέτει για να συνεχίζεις την ανάγνωση.

Τώρα, αν έχω καταλάβει σωστά, ο Γουένσντεϊ και τα υπόλοιπα πρόσωπα που αναφέρονται είναι τελικά οι θεοί των ανθρώπων που εποίκισαν την Αμερική, αλλά με τον καιρό ξεχάστηκαν, καθώς την θέση τους πήραν η τεχνολογία, ο πλούτος και το κυνήγι για εξουσία. Η συνάθροισή τους έχει ως σκοπό την εκ νέου εδραίωσή τους.?

Επίσης, αν κάποιος έχει καταλάβει, ας μου πει για ποιο λόγο ο Σάντοου μπήκε στη φυλακή?
 

Καστάλια

Κοινωνός
Λοιπόν, ας δούμε πρώτα το επικαιροποιημένο πρόγραμμα της συνανάγνωσης, προτού αναφέρω τις δικές μου εντυπώσεις από το βιβλίο.

Δευτέρα 6 έως Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου: Κεφάλαια 1- 6
Σαββατοκύριακο σχολιασμός

Δευτέρα 13 έως Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου: Κεφάλαια 7-12
Σαββατοκύριακο σχολιασμός

Δευτέρα 20 έως Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου: Κεφάλαια 13 -18
Σαββατοκύριακο σχολιασμός

Για τα τελευταία δυο κεφάλαια βλέπουμε πώς πάει, και είτε τα διαβάζουμε και αυτά την τελευταία βδομάδα, είτε αφήνουμε μια ακόμα βδομάδα να τα ολοκληρώσουμε όλοι, ανάλογα με την πορεία μας. Νομίζω ότι αυτή η αλλαγή στο ρυθμό ανάγνωσης θα είναι προς όφελος της πορείας μας, για να μην πλατειάσει υπερβολικά η συνανάγνωση, και να το τελειώσουμε προτού μας κουράσει (συν ότι - για να είμαι ειλικρινής - έχω περιέργεια πού θα το πάει παρακάτω ο συγγραφέας).

Όσον αφορά αυτά που διαβάσαμε αυτή τη βδομάδα, προς μεγάλη μου χαρά μπορώ να πω ότι ει μη τι άλλο, παρά τις επιφυλάξεις που είχα λόγω των αντικρουόμενων εντυπώσεων που είχα δει αρχικά, τουλάχιστον μου έφυγε το άγχος μήπως δε μου κάνει κλικ εξ αρχής το βιβλίο. Μέχρι στιγμής το βρίσκω πολύ συναρπαστικό, με αρκετό σασπένς (ένα πρόχειρο παράδειγμα, όπως λέει η Δουλτσινέα, για τους λόγους που ο Σάντοου μπήκε φυλακή, αλλά όχι μόνο), και με απορροφά η γραφή (η οποία για κάποιο παράξενο λόγο μου θυμίζει λίγο Στίβεν Κινγκ). Μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος που παρουσιάζεται η σχέση του Σάντοου με τη γυναίκα του - χωρίς επιτηδεύματα και μεγάλα λόγια, σου δίνει την ευκαιρία όμως να νιώσεις την αγάπη που είχαν μεταξύ τους, και εννοείται ότι για μένα η συμπεριφορά της προτού πεθάνει είναι ξεκάθαρα σκαρφίσματα του Wednesday (δεν ξέρω αν το όνομά του μεταφράστηκε ή μεταγράφηκε στα ελληνικά, εγώ ακούω το βιβλίο στα αγγλικά).

Αυτό που με προβλημάτισε όσο διάβαζα τα κεφάλαια αυτής της εβδομάδας, ήταν το γεγονός ότι ενώ οι παλιοί θεοί μου φάνηκαν τελείως εκτός πραγματικότητας, οι νέοι, όπως το διαδίκτυο, η τηλεόραση, τα mall και όλα αυτά, με χτύπησαν ως πολύ ρεαλιστικά, και λατρεύονται από πολλούς που ίσως ούτε καν το συνειδητοποιούν, εμού συμπεριλαμβανομένης. Δύσκολα να παραδεχθείς την ψευδαίσθησή του, ακόμα και στον εαυτό σου, αν μέσα σου τη θεωρείς απολύτως φυσιολογική και αποδεκτή - όπως φυσιολογικό μας φαίνεται ας πούμε να περνάμε μια κάποια ώρα κάθε μέρα παρακολουθώντας τηλεόραση, ή σερφάροντας στο νετ. Για να δούμε πού θα το πάει παρακάτω...
 

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Λοιπόν Καστάλια συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Η γραφή του Caiman μου θύμισε από την αρχή Σ.Κινγκ: Αγωνία, η παραδοξολογία στο μέγιστο βαθμό,συμβολισμοί που δεν γίνονται αντιληπτοί πάντα με την πρώτη ανάγνωση, σωστό ''θέατρο του παραλόγου''. Διαβάζοντας τις σελίδες του βιβλίου μας, αισθανομαι κάποιες φορές ότι ζω σε ένα ατελείωτο όνειρο...

Διαβάζοντας την ανάλυσή σου, σκέφθηκα ότι ενδεχομένως ο χαρακτήρας του Σάντοου είναι εκείνος που προσέλκυσε τον Γουένσντεϊ (στην δική μου έκδοση αναφέρεται με αυτόν τον τρόπο) να τον ''προσλάβει ως βοηθό του. Η ανιδιοτέλεια του, η αγάπη του για την γυναίκα του, που δεν εξαντλείται ούτε μετά τον θανατό της, δημιουργούν τις συνθήκες για την ανευ όρων θυσία του στο βωμό της επίτευξης των στόχων του -ας μου επιτραπεί- ύπουλου και μοχθηρού αυτού θεού.

Στον αντίποδα λοιπόν της νέας πραγματικότητας και των καταχθόνιων σχεδίων του Γουένσντεϊ, μοναδική λύτρωση η αγάπη του Σάντοου και της Λόρας (που ακόμα και από τον κόσμο των νεκρών επιστρέφει για να βοηθήσει τον αγαπημένο της), μας υπενθυμίζει τις παναθρώπινες αξίες που βρίσκονται πάντα μέσα μας, όπως και οι λησμονημένοι θα έλεγα θεοί. Η θεά Μαμα-Γι το επισημαίνει με το δικό της τρόπο ''Παρακολούθησα τους καινούργιους θεούς να ανέρχονται και τους παρακολούθησα να πέφτουν ξανά''.

Για να δούμε τι και ποιος θα υπερισχύσει....
 

Εωθινή

Όμορφο Νιάτο
Γεια ξανά και από εμένα!

Λοιπόν... θα ομολογήσω πως είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω αυτού του είδους και μέχρις στιγμής έχω και θετικές και αρνητικές εντυπώσεις.
Στα θετικά, η πλοκή είναι πράγματι ενδιαφέρουσα και με προδιαθέτει να αγωνιώ για την συνέχεια. Νομίζω πως ο συγγραφέας χρησιμοποιεί αλληγορίες, οι οποίες και καλά κρυμμένες είναι και δε φαίνονται πομπώδεις. Σα να λέει πως οι Θεοί ουσιαστικά βρίσκονται και μέσα μας και έξω μας, οι μύθοι δημιουργούνται συλλογικά και ταυτόχρονα προσωπικά. Η ιστορία μας ούτε αντικειμενική είναι ούτε αιώνια και όταν εξασθενήσει η πίστη μας σε αυτή, πεθαίνει. Αυτό που ανέφερες Κασταλία για τους σύγχρονους θεούς με συγκλόνισε και μένα. Δε ξέρω τι περίμενα να παρουσιαστεί ως νέο, αλλά με συγκλόνισε η συνειδητοποίηση των νέων (και δικών μου) Θεών.
Ο Σάντοου μου θύμισε έως και τον ήρωα του "Ξένου" του Καμύ. Φαινομενικά απών, αψυχολόγητος στους παρατηρητές κι όμως τόοοοσο παρών. Συνεχώς αναρωτιόμουν όμως τι δουλειά έχει ένας θνητός μαζί με τους Θεούς και για ποιο λόγο τον επέλεξε ο Γουέσντνει; Με την προσέγγιση σου Δουλτσινέα (by the way συνήθιζα να αποκαλώ μια φίλη μου με το παρωνύμιό σου!) σαν κάποιο κομμάτι της ιστορίας να κούμπωσε στο μυαλό μου.

Στα αρνητικά ο... τρόπος γραφής. Δε ξέρω αν φταίει η μετάφραση (από τις εκδόσεις "οξύ") αλλά μου φαίνεται απλοϊκός, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο προσωπικό στυλ και προσωπικά δε με "τραβάει".

Τέλος, για κάποιο λόγο άγνωστο ακόμη, τάσσομαι υπέρ των παλιών Θεών! Οι νέοι μου φαίνονται παιδαρέλια :-p
 

Γιαννης Ρινακακης

Όμορφο Νιάτο
Καλημέρα και από μένα! Εμένα αντίθετα απ 'ότι ειπώθηκε μ 'άρέσει η γραφή του Gaiman γιατί παρόλλο που είναι απλοϊκή και λαϊκή είναι στρωτή και ευκολοδιάβαστη.Ρέει'..αλλά γούστα είναι αυτά βέβαια..περι ορέξεως κτλπ κτλπ:σύμφωνοι:..
Στο δια ταύτα...ωραία ιστορία ..όχι τόσο πρωτότυπη η βασική ιδέα βέβαια..σε αρκετά βιβλία έχει αναφερθεί η ιδέα ότι οι θεοί όταν δεν τους πιστεύεις παύουν να υπάρχουν και προσπαθούν να ξανα αποκτήσουν υπόσταση μέσω της πίστης(*δες όνειρα του Σαντοου και το επεισόδιο στο καρουζελ) . Εδώ Δουλτσινέα -αν έχω καταλάβει καλά- δεν γίνεται πόλεμος για την εκ νέου εδραίωσης τους ακριβώς ,αλλά ποιο πολύ για την επιβίωσή τους ή τουλάχιστον την <<όχι χωρίς μάχη>> εξαφάνισή τους. Δηλαδή για έναν χαμένο κατά τα φαινόμενα αγώνα απελπισίας για επιβίωση ,ενάντια στην επικράτηση της χειραφέτησης της τεχνολογίας. Και μάλιστα η ειρωνεία του θέματος είναι ότι "ο πατέρας όλων" , ο Όντιν -όπως φανερώθηκε στο μεγαλύτερο καρουζέλ του κόσμου - ,στηρίζεται εν μέρη σε κάποιον (Σάντοου) ,ο οποίος δεν ενδιαφέρεται ποια για την δική του επιβίωση εφόσον έχει χάσει τα πάντα:ωιμέ:.
Στο μεταξύ παρόλλο που διαβάζω 2η φορά το βιβλίο...δε θυμάμαι ούτε εγώ γιατί μπήκε φυλακή ο Σάντοου!!! χαχα:χαχα:...Μάλλον δεν έδωσα και πολύ σημασία σε αυτό το κομμάτι!:ουχ:
Επίσης εμένα θα έλεγα ότι ποιο πολύ μου θυμίζει Μπάρκερ παρά Κίνγκ ,αν είναι να δηλώσω κάποια ομοιότητα με άλλο συγγραφέα , γιατί είναι λίγο ποιο " ωμός " σε σχέση με τον Κινγκ , όπως και παρόλλο που έχει το δικό του ιδιαίτερο στυλ , φαίνεται πως δεν έχει την ωριμότητα γραφής του Κινγκ. Αφήνει δηλαδή κατα την ταπεινή μου άποψη κάποια "κενά" στην ιστορία , που βέβαια όπως προαναφέρθηκε ίσως χάθηκαν στη μετάφραση!:))
Κατά τ' αλλα τα 6 πρώτα κεφάλαια σίγουρα με προϊδεάζουν θετικά (ξανά!:)))) ) για τη συνέχεια!!!

Στο μεταξύ...το προσέξατε ότι 2 φορές αναφέρθηκε στους έλληνες και η μιά ήταν για το σεξ και η άλλη για τα ντολμαδάκια;;; χαχαχα:χαχαχα::μουάχαχα::μουάχαχα:
 
Last edited by a moderator:

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Φαίνεται Γιάννη ότι είμαστε πλέον διάσημοι μόνο για τα φαγητά και.... τις κρέπαλες μας?
 

Ιαβερης

Κοινωνός
Λοιπόν, μόλις τελείωσα κι εγώ τα κεφάλαια 5 και 6 κι έρχομαι να πω εντυπώσεις.
Όπως είπα και σε προηγούμενη ανάρτηση δεν τρελάθηκα κιόλας με το βιβλίο όμως για κάποιο λόγο δεν με άφηνει εντελώς αδιάφορο. Με τραβάει να συνεχίσω παρακάτω, να δω πώς θα καταλήξει.
Στα θετικά βάζω την κεντρική ιδέα του βιβλίου. Μάχη μεταξύ των παλιών και των νέων θεών δεν έχω ξαναδεί σε βιβλίο, μου είναι κάτι πρωτόγνωρο και συναρπαστικό. Μου αρέσει επίσης η ποικιλία που υπάρχει, έχουμε θεούς και θεότητες απ'ολες τις μυθολογίες του κόσμου (ινδική, σκανδιναβική,σλαβικη κλπ.) κι έχω περιέργεια να δω στις επικείμενες μάχες πώς θα πολεμήσει ο καθένας. Επίσης το βιβλίο έχει γρήγορους ρυθμούς, δεν πλατειάζει, αν και αυτό ως ένα σημείο είναι ι και αρνητικό, θα πω γιατί παρακάτω. Μου αρέσει η γραφή του Gaiman, λιτός και ξεκάθαρος, χωρίς πολλά στολίδια λέει ακριβώς αυτό που θέλει να πει, αν και πάλι έχει τις επιπτώσεις της η γραφή αυτή. Και τέλος, εχει χιούμορ ο τύπος, σε αρκετά σημεία διασκέδασα με τις ατάκες του Σάντοου.
Πάμε στα αρνητικά τώρα. Ο Gaiman δεν έχει καταφέρει, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να κάνει την ιστορία πιο ατμοσφαιρική, πιο ζωντανή. Για να καταλάβετε τι εννοώ. Εάν για παράδειγμα ο Κινγκ έγραφε ιστορία για κάποιο στοιχειωμένο σουβλατζιδικο (!) θα με έπειθε ότι όντως βρίσκομαι σε σουβλατζιδικο, θα με άφηνε να μυρισω την τσικνα, μπορεί και να με έβαζε να ψήσω κανένα σουβλάκι και ύστερα εκεί που θα καθόμουν, θα μου πετούσε κανένα φάντασμα και θα έτρεχα σαν τρελός. :)))) Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο Κινγκ ( έδωσα παράδειγμα μ'αυτον επειδή είδα παραπάνω ότι έγινε κάποια σύγκριση με τον Gaiman) ξέρει να τραβάει τον αναγνώστη μες στην ιστορία του, να τη ζει. Αντιθέτως, ο Gaiman γράφει κάπως ρηχά κι αποστασιοποιημένα, κι αυτό φαίνεται και στους χαρακτήρες του. Μου είναι προς το παρόν όλοι,μα όλοι αδιάφοροι, τους βλέπω σαν μαριονέτες.
Παρά τα όποια προβλήματα που έχει το βιβλίο, συνεχίζω ακάθεκτος την ανάγνωση, ελπίζοντας να γίνει ακόμη καλύτερο. :)
 

Τζένη Τζένη

Όμορφο Νιάτο
Παιδιά καλησπέρα κι από μένα, μόλις τελείωσα(αργοπορημένα) τα τελευταία 2 κεφάλαια!

Το βιβλίο μου αρέσει μέχρι τώρα. Ο Gaiman είναι αγαπημένος μου συγγραφέας, οπότε τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της γραφής του συγκαταλέγονται στα θετικά της ανάγνωσης. Το χιούμορ, το παράλογο και το υπερφυσικό που μπλέκονται με το λογικό και τον φυσικό κόσμο, οι απλές εκφράσεις που όμως κρύβουν ανά στιγμές μεγάλες αλήθειες, είναι στοιχεία που πάντα αγαπώ να συναντώ στα βιβλία του. Περνώντας στο συγκεκριμένο βιβλίο, η υπόθεση μου αρέσει, αν και βρίσκω λίγο τετριμμένο το "η τεχνολογία και το χρήμα είναι πλέον οι θεοί μας". Πέρα από το ότι διαφωνώ, θα προτιμούσα ίσως κάτι πιο εντυπωσιακό- περιμένω όμως να δω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και πώς θα παρουσιαστούν οι υπόλοιποι χαρακτήρες, κυρίως οι "αντίπαλοι"! ο Shadow και ο Wednesday μου είναι συμπαθείς και η Laura, ειρωνικά, μου φαίνεται πολύ ρεαλιστική κι ανθρώπινη.

Συμφωνώ με το ότι ο Shadow προσέλκυσε τον Wednesday, σίγουρα κάτι κρύβεται το οποίο ούτε ο ίδιος δεν ξέρει, μας δόθηκε κι ένα στοιχείο από το φλασμπακ στο θάνατο της μητέρας του, που ήθελε να του πει κάτι. Επίσης έχω περιέργεια για το λόγο της φυλάκισής του και γενικά συνεχίζω την ανάγνωση με μεγάλο ενδιαφέρον κι αγωνία για τις εξελίξεις!
 

Γιαννης Ρινακακης

Όμορφο Νιάτο
Καλημερούδια! Τώρα ξέρω το λόγο που μπήκε φυλακή ο Σάντοου!:πάνω: Ή μάλλον 2 εκδοχές του γιατί μπήκε.. Τη δική του και του κ. Δρόμο!:χαχα:
Δεν είχα δώσει σημασία την πρώτη φορά που το είχα διαβάσει! Θενκς Δουλτσινέα που το ανέφερες!:μπράβο:
Τελικά τώρα που το διαβάζω 2η φορά νομίζω μου αρέσει περισσότερο.Και όσο περνάνε τα κεφάλαια γίνεται και ποιο περιγραφικός σε σχέση με την αρχή που ήταν λίγο ποιο "ξερό" το στυλ γραφής.

Ασχετο...
Επίσης αποκτάς και γνώσεις ιατροδικαστή!:χμ::μήπως;::νατώρα:
 

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Καλημερούδια! Τώρα ξέρω το λόγο που μπήκε φυλακή ο Σάντοου!:πάνω: Ή μάλλον 2 εκδοχές του γιατί μπήκε.. Τη δική του και του κ. Δρόμο!:χαχα:
Δεν είχα δώσει σημασία την πρώτη φορά που το είχα διαβάσει! Θενκς Δουλτσινέα που το ανέφερες!:μπράβο:
Τελικά τώρα που το διαβάζω 2η φορά νομίζω μου αρέσει περισσότερο.Και όσο περνάνε τα κεφάλαια γίνεται και ποιο περιγραφικός σε σχέση με την αρχή που ήταν λίγο ποιο "ξερό" το στυλ γραφής.

Ασχετο...
Επίσης αποκτάς και γνώσεις ιατροδικαστή!:χμ::μήπως;::νατώρα:
Μην το αποκαλύψεις ακόμα Γιάννη!!!! Λόγω φόρτου εργασίας είμαι ακόμα πολύ πίσω στην ανάγνωση για αυτή την εβδομάδα (μόνο το κεφάλαιο 7 κατάφερα να διαβάσω:(:οργή:). Και έχω μια αγωνία για τη συνέχεια....
 
Top