Τα όρια της ευφυΐας, της εξυπνάδας και της καλλιέργειας

Αντίβαρο

Κοινωνός
προ ημερών όλοι ακούσαμε ή διαβάσαμε για τον 8χρονο μαθητή από την Πέλλα, για τον Τάσο Γεραντίδη. Το παιδί παρουσίασε 140 γενικό δείκτη νοημοσύνης. Το ίδιο διάστημα είχα συζήτηση με συγγενικά πρόσωπα για το που θα μπορούσαμε να κατατάξουμε αυτό το παιδί και πως θα μπορούσαμε να το χαρακτηρισουμε: ως ευφυή, ως έξυπνο ή τελικά είναι όλα θέμα καλλιέργειας; Με τα συγγενικά μου πρόσωπα καταλήξαμε πως επειδή το παιδί δεν είχε μαθηματικά ερεθίσματα από το οικογενειακό του περιβάλλον αποκλείσαμε την καλλιέργεια.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι ενός ακαδημαϊκού ανθρώπου που έχει δύο μεταπτυχιακά, ένα διδακτορικό και ένα μεταδιδακτορικό, είτε ενός επιστήμονα που αφιέρωσε τη ζωή του στην επιστήμη του.

Τελευταίο παράδειγμα ενός ανθρώπου με βασικές σπουδές που αφιέρωσε τη ζωή του για να διαβάσει έναν μέσο όρο 650 βιβλίων (από λογοτεχνία μέχρι και φιλοσοφία).

Τελικά ποια είναι τα λεπτά όρια ευφυΐας, εξυπνάδας και καλλιέργειας;

Στην πρώτη περίπτωση κατέληξα ότι είναι θέμα εγκεφαλικών κυττάρων και νευρώνων, η δεύτερη περίπτωση είναι θέμα εξυπνάδας, καλλιέργειας και προσωπικής αναζήτησης και η τρίτη περίπτωση είναι καθαρά θέμα καλλιέργειας.

Θα χαρώ να ακούσω τις σκέψεις σας επί του θέματος. (επίσης θα ήθελα να ακούσω απόψεις και για την συναισθηματική νοημοσύνη)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Φοβαμαι οτι δε θα απαντησω στον προβληματισμο σου, αλλα για μενα η καλλιεργεια ειναι μια περιπλοκη διαδικασια με πολλους παραγοντες που προαπαιτεί νοημοσύνη, εκπαίδευση και χρόνο. Δηλ. ενας αμορφωτος ανθρωπος που απλα διαβαζει πολυ και πορωνεται με κλασικη μουσικη δεν ειναι το ιδιο καλλιεργημενος με καποιον που πηρε καποια καθοδηγημενη εκπαιδευση απο πριν, και καταλαβαινει τι διαβαζει και τι ακουει
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Συνήθως η συζήτηση γύρω από το IQ αρχίζει και σταματά εκεί. Προσωπικά θα περίμενα να δω την πρακτική αποτύπωση, τον απολογισμό ενός υψηλού IQ. Δηλ. άνθρωποι με υψηλό δείκτη νοημοσύνης τα καταφέρνουν καλύτερα στην ζωή; Πετυχαίνουν καλύτερα τους στόχους τους; Ξεχωρίζουν με κάποιον θετικό τρόπο από τους υπόλοιπους με χαμηλότερο IQ; Ζουν πιο ευτυχισμένοι; Δυστυχώς, ποτέ δεν έτυχε να δω μια τέτοια συζήτηση την οποία θα έβρισκα πιο ουσιαστική και με περισσότερο ενδιαφέρον.

Τώρα όσο για το δεύτερο που αναφέρεις, λυπάμαι που το λέω, αλλά έχω δει πραγματικά αμόρφωτους και ηλίθιους με μεταπτυχιακά (κι εκ πρώτης μου έρχεται πολύ συγκεκριμένος διευθυντής σχολείου, κατά νου :ρ ).

Όσο για το τελευταίο, το να διαβάσει κάποιος πολλά βιβλία, αυτό πραγματικά δεν λέει τίποτα. Μου έρχεται στο μυαλό η στιχομυθία από το Ένα Ψάρι που το Λέγανε Γουάντα:
— Περνιέσαι για διανοούμενος, ε πίθηκε;
— Οι πίθηκοι δεν διαβάζουν φιλοσοφία.
— Φυσικά και διαβάζουν, Όττο, απλά δεν την καταλαβαίνουν.

:))))
 
Last edited:
Top