Τεστ αποστήθισης ποίησης

Γνώριζα από πάντα ότι έχω ένα προβληματάκι στην αποστήθιση. Τώρα τελευταία άρχισα να το προσέχω περισσότερο και βλέπω ότι μάλλον πρόκειται για κάποια δυσλειτουργία που πιθανόν να έχω: αν δεν πω ότι πρέπει να κάτσω και να μάθω απ’ έξω αυτό το ποίημα ή αυτό το τραγούδι, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ από μόνο του. Όσες φορές και να ακούσω το τραγούδι ή να διαβάσω το ποίημα! Το τελευταίο μου τρανταχτό παράδειγμα είναι ότι στο σχολείο μαθαίνω στα παιδιά ένα αγγλικό τραγούδι για να το πούμε στη γιορτή του τέλους. Ξεκινήσαμε έχοντας όλοι μας τους στίχους μπροστά μας. Έχουμε κάνει τόσες πρόβες που τώρα πια τα πιο πολλά παιδιά το ξέρουν απ’ έξω και το τραγουδάνε μια χαρά χωρίς να κοιτάνε το χαρτί. Εγώ έχω μάθει καλά μόνο το ρεφραίν…

Έχω και μια φίλη που μπορεί να σε βάλει κάτω και να σου απαγγέλλει Δημουλά ή Καβάφη επί μία ώρα ασταμάτητα. Και σκέφτομαι τι ωραίο χάρισμα είναι να σου έρχονται έτσι εύκολα οι στίχοι, όποτε τους χρειάζεσαι και να τους λες.

Οι δικές μου οι δυνατότητες δεν πάνε παραπέρα από δύο, άντε τρεις στίχους το πολύ. Ας κάνω μια προσπάθεια:

Έστησε ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη
Κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα (κάπως έτσι)
……………………………………………………………………………….


Σαν βγεις στον πηγαιμό στην Ιθάκη να εύχεσαι να είναι μακρύς δρόμος
Γεμάτος περιπέτεια, γεμάτος γνώση
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπες
Τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι
……………………………………………………………..
(καλά, εδώ ξεπέρασα τον εαυτό μου:ρ)

Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω πού να το ακουμπήσω
………………………………………………………………………………..


Με λίγα λόγια, το μόνο που αποτυπώνεται στο μυαλό μου είναι ένας – δυο στίχοι και μετά….. «Ο ποιητής ένα κενό», που λέει και ο Σεφέρης.

Εσείς πώς τα πάτε; Κάντε εδώ το τεστ της αποστήθισης. Γράψτε όσους στίχους σας έρχονται μονορούφι. Και προσέξτε: μη με πληγώσετε πολύ και φυσικά μην κλέψετε.

(Τον εθνικό ύμνο πάντως τον ξέρω νεράκι :)))) )
 
Τα ποιήματα που έχουν μελοποιηθεί και που μου αρέσει η μελοποίησή τους τα μαθαίνω νεράκι. Ξέρω απ' έξω όλη τη "μονάκριβη" του Χικμέτ, τους μοιραίους και διάφορα άλλα. Τώρα για τον εθνικό ύμνο δεν είμαι σίγουρος. Πώς πάει; Μπορείς να μου τον θυμίσεις λίγο; :ρ
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ΄όνομά της
ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή

Με τι καρδιά με τι πνοή
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε την ζωή μας λάθος
κι αλλάξαμε ζωή.


Όχι, Χρυσηίδα, δεν το έκανα για να σε στεναχωρήσω :))), αλλά για να δείξω ότι κάποια ποιήματα που έχουν μελοποιηθεί, τα θυμάμαι. Με τον ίδιο τρόπο θυμάμαι και τον εθνικό ύμνο, επειδή τον τραγουδάγαμε στις σχολικές γιορτές. Γενικά όμως, θα μπορέσω να αποστηθίσω, μόνο μετά από αρκετές επαναλήψεις.
 
Last edited:
Τώρα για τον εθνικό ύμνο δεν είμαι σίγουρος. Πώς πάει; Μπορείς να μου τον θυμίσεις λίγο; :ρ
Άστα αυτά. Εγώ θέλω το "μονορούφι".

Πεταλούδα, ωραία το είπες :) Θα το ψιλοκατάφερνα κι εγώ αυτό, με δυο - τρία κενά :ρ Κανένα που δεν μελοποιήθηκε;
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Κανένα που δεν μελοποιήθηκε;
Μισό λεπτό να ανοίξω ένα βιβλίο,...εεε, να προσπαθήσω να θυμηθώ ήθελα να πω. :ρ

Σοβαρά τώρα, δεν μου έρχεται κάτι εύκολα, πέρα από κάποιες ασύνδετες λέξεις. Πέρα από το γεγονός ότι αποστηθίζω μετά από επαναλήψεις, όσον αφορά ειδικά την ποίηση, την διαβάζω κατά πολύ μικρότερη συχνότητα από ότι την πεζή λογοτεχνία. Πάντως με κάποιο τρόπο η μουσική μας κάνει να αποστηθίζουμε πιο εύκολα.
 
Πάντως με κάποιο τρόπο η μουσική μας κάνει να αποστηθίζουμε πιο εύκολα.
Αυτό το έχω παρατηρήσει και γω. Παίζει να ξέρω τους στίχους χιλιάδων τραγουδιών άριστα, ελληνικών και ξένων, αλλά αν μου πεις να απαγγείλω ποίημα... πάπαλα! :))))
 
"Κοιμήσου και παρήγγειλα στην πόλη τα προικιά σου
Στα Γίαννενα τα ρόυχα σου και τα χρυσαφικά σου"
 
(είναι θέμα ρυθμού:ο άνθρωπος μαθαίνει πιο εύκολα σε έμμετρη μορφή. Για αυτό καλό είναι και στο διάβασμα-τουλάχιστον της θεωρητικής- να εφαρμόζεται αυτό σε διάφορους γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες)
 
Όταν ήμουν λύκειο είχα διαβάσει τόσο πολλές φορές τη Ρωμιοσύνη του Ρίτσου, που ακόμη και τώρα όλο το πρωτο κεφάλαιο το θυμάμαι απ' έξω!
 
Αχ τι τραβάμε εμείς της θεωρητικής. Να μαζευτούμε μια μέρα να πούμε τα βάσανα μας. :χαχα:
 
Top