Τι διαβάζουν οι άνθρωποι στο μετρό, στο λεωφορείο, στο τραμ κ.τ.λ.

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Το διαβασμα παντως στο μετρο εγκυμονει και ενα βασικό κινδυνο. Να χασεις την στάση σου. Εμενα τουλαχιστον οταν το χρησιμοποιούσα μου είχε συμβει αρκετες φορές. Εντελει ειχα σταματησει να διαβαζω και περισσοτερο παρατηρουσα τους ανθρώπους.
 
Υπάρχουν και χειρότερα αγαπητέ! Κάποτε έχασα όχι στάση αλλά ολόκληρο τραίνο! Φτάνω στον σταθμό Λαρίσης, εδώ στην Αθήνα, (ομολογώ ότι μόνο τώρα παρατήρησα το οξύμωρο του πράγματος! :) ), το τραίνο για Θεσσαλονίκη μπροστά μου και λέω έχουμε ώρα μέχρι την αναχώρηση, ας διαβάσω λιγάκι. Όταν σήκωσα το κεφάλι μου από το βιβλίο είδα το τελευταίο βαγόνι που χανόταν στις ράγες...
Τους ανθρώπους αποφεύγω να τους παρατηρώ γιατί όταν το κάνω, εμπαθής ων, κοπανιέμαι ανάμεσα στη φιληδονία και την κατάκριση.
 

Τσίου

Μύστης
Εγώ θα ρίξω αναπόφευκτα μερικές ματιές στο αεικίνητο τοπίο αλλά από εκεί και πέρα προτιμώ να μαθαίνω π.χ. Ισπανικά ή να διαβάζω την διεθνή ειδησεογραφία (στην οθόνη του κινητού μου).

Όπως βολεύεται κανείς.
Αν είναι για διάβασμα πάω πάσο. Εννοείται πως όπως βολεύεται κανείς, απλώς δεν μπορώ να καταλάβω αυτό το κόλλημα με τα μέσατζιζ. Έβλεπα χθες στην τηλεόραση δύο κοπέλες που έλεγαν (τελείως φυσικά) πως επικοινωνούν με μηνύματα ενώ κάθονται για καφέ, στην ίδια καφετέρια, στο ίδιο τραπέζι. Δηλαδή... :κατάρα!:

Οπότε απο τότε το έχω ας πούμε καθιερώσει άτυπα να χαμογελάω. Ολο και κάποιος θα το έχει ανάγκη και θα του κάνει καλό. :))
Συνέχισε να κάνεις περήφανη την μανούλα :αγαπώ:

Κι εμένα κάποτε μου χαμογέλασαν, κοιτάζοντας κάπου προς τα κάτω...και είδα ότι είχα ξεχάσει το φερμουάρ ανοικτό.
:μουάχαχα: :μουάχαχα:

Ναι,στο μετρό χαζευω το τοπίο εξω απ το παράθυρο :ρ:σαςευχαριστώ:
Κι εγώ το ίδιο! :γιούπι: Βέβαια υπάρχουν και οι περίεργες στιγμές, όπου εγώ κοιτάζω την μαυρίλα απ'έξω και όταν κάνω διαφορετική εστίαση πάνω στο τζάμι βλέπω κάποια-ον να με κοιτάζει επίμονα. Ε, εκεί μπαίνω σε staring match, και βγαίνω νικήτρια :χαχα:
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
Κάποτε έχασα όχι στάση αλλά ολόκληρο τραίνο!
Κάποτε κατέληξα στο αμαξοστάσιο του μετρό. Ειχα απορροφηθει σε κάτι cd, σταματάει το τραίνο, σβήνουν φώτα, συνειδητοποιώ.
Με είδε ο οδηγός, μάλλον με πέρασε για καθυστερημένο, και μου λέει: "Άραξε, μη φοβάσαι, σε λίγο ξεκινάμε".
:))))
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
Να τον δειρω γιατι; ούτε να μ αγκαλιασει πηγε, ουτε λουλουδια μου προσεφερε. :ρ
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Το πιο ωραίο νομίζω πως το έκανε ο πατέρας μου. Σε κάποια ξένη χώρα, με τον αέρα παγερό, περίμενε σε μια προαστειακή στάση το λεωφορείο. Μέσα στο μυαλό του άρχισε να απαγγέλει μονολόγους από διάφορα θεατρικά, σύγχρονα και προς τα πίσω. Βυθισμένο στους Πέρσες του Αισχύλου τον βρήκε το λεωφορείο. Σταμάτησε μπροστά του. Ο οδηγός άνοιξε την πόρτα και τον κοίταξε περιμένοντας τον ανέβει. Αυτός ήταν πολύ βυθισμένος για να καταφέρει την επαναφορά. Κοίταξε κι αυτός τον οδηγό και μέχρι να συνειδητοποιήσει τί γίνεται το λεωφορείο έκλεισε την πόρτα κι έφυγε.
:))))
 

Τσίου

Μύστης
:μουάχαχα: Ω Δία παντεπόπτη, αυτό θα πει σκάλωμα! Το βλέμμα του πατέρα σου θα ήθελα να έβλεπα.
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Συνέχισε να κάνεις περήφανη την μανούλα :αγαπώ:

Κι εγώ το ίδιο! :γιούπι: Βέβαια υπάρχουν και οι περίεργες στιγμές, όπου εγώ κοιτάζω την μαυρίλα απ'έξω και όταν κάνω διαφορετική εστίαση πάνω στο τζάμι βλέπω κάποια-ον να με κοιτάζει επίμονα. Ε, εκεί μπαίνω σε staring match, και βγαίνω νικήτρια :χαχα:
Μάνα στα χνάρια σου βαδίζω. :αγαπώ: . Ρε παιδί μου και μένα μαρέσει να χαζεύω απ'εξω, μαρέσει η κίνηση κι ας μην καταλαβαίνω με την μαυρίλα την διαφορά, κολλάει το μάτι. Επίσης είναι άβολο να κοιτιέστε μέσα απο το παράθυρο, είσαι σαν stalker. Συνήθως εκείνοι κάνουν πίσω πρώτοι οταν αρχίζει ο αγώνας.
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Τις προάλλες ήμασταν 3 άτομα μεσα ένα λεωφορείο που διαβάζαμε και αυτό για να συμβεί έπρεπε να χαλάσει το λεωφορείο στο οποίο βρισκόμουν και να πάρω το επόμενο. Και να ανέβει η τρίτη κοπέλα σε μια άλλη στάση. Η μιά διάβαζε Άγκαθα, ''τα άστρα μιλούν για θάνατο'' και η άλλη την '' αρπαγή του Γανυμήδη'' κάποιου Φερνάντεζ. Και οχι τίποτα άλλο πιάστηκε ο σβέρκος μου για να δώ τι διάβαζε, όπως καθόταν είχε σχηματίσει μια άβολη γωνία το σώμα της. Εγώ δε θυμάμαι τι διάβαζα. Γιατί διαβάζω αν είναι να τα ξεχνάω τοσο γρήγορα ?
 
Last edited:
Γιατί διαβάζω αν είναι να τα ξεχνάω τοσο γρήγορα.
Ως προς αυτό, θυμήθηκα αυθόρμητα κάτι που έλεγε ο Ρούντολφ Στάινερ. Είχε διατηρήσει έναν κανόνα που του είχε βάλει ο πατέρας του όταν διάβαζε (ο Στάινερ υιός) στα νεανικά του χρόνια: να μην ξεκινήσει την ανάγνωση ενός καινούργιου βιβλίου, αν δεν έγραφε προηγούμενα μια περίληψη, μια μικρή εργασία, οτιδήποτε, για το βιβλίο που μόλις είχε τελειώσει. Πάνε πολλά χρόνια που το διάβασα αυτό και θυμάμαι ότι μου είχε αρέσει το ενδεχόμενο να έκανα κάτι παρόμοιο. Το ενδεχόμενο παραμένει ως ενδεχόμενο. :ρ
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Χαχχαχαχα Μπείζιλ, συνήθως τα σημειώνω αυτά που διαβάζω(εντυπώσεις,συναισθήματα), αλλα οι μέρες ενίοτε ακολουθούν μια συγκεκριμένη ρουτίνα με αποτέλεσμα να τις μπερδεύω μεταξύ τους. Αίφνης μου ήρθε στο μυαλό τι διάβαζα. Διάβαζα τον Μπάρτλεμπυ του Μέλβιλ. Θα ήθελα να σημειώνω και χωρία που ξεχώρισα αλλα δεν το κάνω ενω ολο λέω οτι θα το κάνω.
 

Φιλιπ

Δαγεροτύπης
Έχει αρχίσει να διαβάζει περισσότερο ο κόσμος στην Ελλάδα ή μου φαινεται? Χθες τ απόγευμα κατα τις 5μιση από Συνταγμα προς Δ.Πλακεντιας(μετρο) γυρω μου στο βαγόνι είχα: μια κυρια διάβαζε το "Νησί" της Χίσλοπ,μια άλλη κυρία το "Ακόμα και τ'άγρια σκυλιά" του Ράνκιν και δυο άλλες κυριες όρθιες διαβαζανε τους "Αιρετικούς" του παδουρα η μία και το "Στοιχειωμενο μοναστηρι" του φαν γκουλικ η άλλη.χαμός λέμε ! Α,και μπηκε και ένας νεαρός καλοντυμένος κυριλέ κλπ και διάβαζε το Κατα Λουκάν ευαγγέλιον :))))
 

Δουλτσινέα

Κοινωνός
Διαβάζοντας το νήμα θυμήθηκα μια εποχή που για να πάω στη δουλειά μου χρησιμοποιούσα ότι μέσο συγκοινωνίας υπήρχε, λεωφορείο, τραίνο, μετρό και δεν συμαζεύεται... Με ένα βιβλίο ανά χείρας που το έκλεινα μόνο όταν έφτανα στον προορισμό μου, είτε καθόμουν είτε ήμουν όρθια διάβαζα ακατάπαυστα...
Εικόνες πάντως σαν αυτή που μας περιέγραψες Φιλίπ, σπάνια συναντώ πια. Οι περισσότεροι με έν ακινητό στο χέρι να χαζεύουν στο fb... Δεν είμαι εναντίον, αλλά νομίζω ότι έχει καταντήσει εμμονή η τόσο μεγάλη προσήλωση σε κάτι που έχει να προσφέρει αισθητά λιγότερα από ότι ένα βιβλίο.
 

Στιλλ ιλλ

Κοινωνός
Φίλιπ, της απαυτής το κάγκελο. Εγώ είδα μία σήμερα να διαβάζει τα πέντε μικρά γουρουνάκια της Κρίστι στον ηλεκτρικό.
 
Last edited:

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Χθες πηγα την κορη μου σε μια δραστηριοτητα που κάνει. Εκει καθως περιμενα να τελειωσει σε ενα σαλονακι που εχει για τους γονεις, αναμεσα στα 7-8 ατομα που περιμεναμε οι τρεις μαζι με εμενα διαβαζαμε. Μια μαμα διαβαζε Μαντα η Δημουλιδου κατι τετοιο, μια αλλη μαμα το Σερρα του Καλπουζου και εγω τον Ματωμενο μεσημβρινο.
 
Top