Το βιβλίο και η ηλικία μας....

Ντόλυ

New member
Το Σαββατοκύριακο πήγα σε κάτι γενέθλια και δεν ξέρω αν έφταιγε αυτό ή τα βιβλία που διαβάζω το τελευταίο καιρό με έπιασε ένα άγχος με την ηλικία μου.... Βλέπετε η συγγραφέας του βιβλίου που διαβάζω ευχαριστούσε το τμήμα νέων αναγνώστων του εκδοτικού της οίκου που βοήθησε στην προώθηση του.... Σίγουρα εγώ φαντάζομαι δεν θα μπορούσα να χαρακτηριστώ σαν νέος ή κάλυτερα ακόμα νεαρός αναγνώστης:λυγμ:
Άρχισα λοιπόν να αναρωτιέμαι αν και το βιβλίο έχει συγκεκριμένη ηλικία... τι είναι αυτό που κατατάσσει ένα βιβλίο για να διαβαστεί απο συγκεκριμένες ηλικίες... και κατα πόσο τελικά είναι αυτό αντιπροσωπευτικό ή δεσμευτικό....:))))
Πάντα πίστευα ότι τα βιβλία συμβαδίζουν με τη συναισθηματική και ψυχική μας κατάσταση, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι μπορεί κάτι να απεθύνεται αποκλειστικά σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ηλικίες..
Μήπως τελικά μεγαλώνοντας φτάσουμε να θεωρούμε ότι κάποια βιβλία δεν είναι της ηλίκιας μας για να διαβαστούν....
Είναι η ηλικία παράγοντας στην επιλογή ενός βιβλίου και αν ναι πόσο σας επηρρεάζει.....Θα ήθελα την αποψή σας σχετικά με αυτά..... :(
 
Last edited:

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Ωραιο θεμα Ντολυ.. :)


Μικρη που ημουν, πιστευα πως τα βιβλια ειναι κοινα για ολους. Μεχρι που μια θεια μου με ενημερωσε σχετικα οταν ζητησα να ριξω μια ματια στο βιβλιο της.

Δεν ξερω αν ισχυει απολυτα, αν και πολλα θεματα.. δεν ειναι για μικρα παιδια.

Αυτο που διαπιστωσα παντως σε κλασσικα βιβλια, ειναι ο διαφορετικος τροπος γραφης του (ακομη και το εξωφυλλο) οταν προτεινονται σε παιδια.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Δεν ειμαι σιγουρος αν καταλαβαινω το θεμα της συζητησης, γιατι νομιζω οτι αυτο που παμε να θιξουμε ειναι αυτονοητο. :ωιμέ:

Ειναι αυτονοητο οτι καποια βιβλια απευθυνονται σε συγκεκριμενες ηλικιες, οπως και καθε αγορα.

Οσον αφορα την ξενη αγορα, βλεπω συχνα την ορολογια Young Adults. Μαλιστα εχω ακουσει για καποια βιβλια (πχ Πολεμο των Αστρων) που εχουν βγει και σε "Young Adults Edition". Δεν εχω ακουσει καποια αναλογη ορολογια στα Ελληνικα, και υποθετω ειναι Αμερικανικο φρουτο
 
Στα ελληνικά, στην αρχή την ονομάζαμε παιδική λογοτεχνία και αναφερόμασταν με αυτό στα βιβλία που απευθύνονταν σε άτομα έως 18 ετών. Το αντίστοιχο αγγλικό ήταν children's literature.

Στη συνέχεια, παρατηρήθηκε ότι ο όρος μοιάζει κάπως υποτιμητικός και το κάναμε λογοτεχνία για παιδιά και νέους, κατά το αγγλικό literature for children and young adults. Αυτό είναι το young adult που βλέπεις και φυσικά είναι ξενόφερτο.

Στο ερώτημα της Ντόλυς πάντως η γνώμη μου είναι ότι αν το βιβλίο είναι καλό μπορούν να το απολαύσουν το ίδιο νέοι αλλά και λιγότερο νέοι.
 

Ντόλυ

New member


Σίγουρα τα βιβλία όπως και περισσότερα προϊοντα προς πώληση αποσκοπούν σε κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι του αγοραστικού κοινού... το εξώφυλλο όπως ανέφερε και η Λορένα είναι πολλές φορές ενδεικτικό....

Για παράδειγμα το Χάρυ Πόττερ επειδή αρχικά απευθυνόταν κυρίως σε παιδιά και εφήβους είχε ένα πιο παιχνιδιάρικό εξώφυλλό. Όταν αντιλήφθηκαν οι εκδότες την επιτυχία που είχε και σε μεγαλύτερες ηλικίες, μετά το τρίτο βιβλίο βλέπουμε να κυκλοφορεί με δύο διαφορετικά εξώφυλλά.

Τώρα αναφορικά με το περιεχόμενο ενός βιβλίου και πάλι δεν ξέρω... αν μπορεί ένα βιβλίο να "καταδικάστει" ως κάτι που πρέπει να διαβαστεί από μια συγκεκριμένη ηλίκια... για πχ Ο μικρός πρίγκιπας του Σαν Εξυπερυ... Ανήκει στην παιδική λογοτεχνία αλλά υπάρχουν αρκετά νοήματα που μόνο μετά από κάποια ηλικία τα αντιλαμβάνεσαι κυρίως λόγω των εμπειρίων που έχεις αποκτήσει....

Βέβαια κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις του...

Τελικά και εγώ κρατάω για το τέλος αυτό που είπε η Χρυσηίδα γιατ'ι έτσι θέλω να πιστεύω ότι είναι τα πράγματα.:)):))
Στο ερώτημα της Ντόλυς πάντως η γνώμη μου είναι ότι αν το βιβλίο είναι καλό μπορούν να το απολαύσουν το ίδιο νέοι αλλά και λιγότερο νέοι.

 
Βέβαια, δεν πάει και αντίστροφα. Δηλαδή ένα βιβλίο ενηλίκων δεν μπορεί να διαβαστεί από ένα παιδί, ένα μικρό παιδί.

Τώρα για τους εφήβους, τα πράγματα δε θα έπρεπε να είναι τόσο διαχωρισμένα. Εγώ σαν έφηβη δε διάβαζα "νεανική λογοτεχνία" γιατί, βέβαια, δεν υπήρχε, τουλάχιστον δεν την ονόμαζαν έτσι.

Αλλά και σήμερα, που παρακολουθώ κάποιες εργασίες φιλολόγων στο γυμνάσιο, ποτέ δεν είδα να παροτρύνουν τα παιδιά να διαβάσουν "νεανική λογοτεχνία". Μου έκανε εντύπωση μια εργασία σε μια α' γυμνασίου, με θέμα τη Δασκάλα με τα χρυσά μάτια του Μυριβήλη. Αυτό το βιβλίο είναι και δύσκολο και σκληρό και με ένα σχετικά ερωτικό περιεχόμενο. Αναρωτιέμαι, αν τα 12χρονα της α' γυμνασίου μπορούν να διαβάσουν και να σχολιάσουν αυτό το βιβλίο, τότε η λεγόμενη "νεανική λογοτεχνία", τι μπορεί να τους πει;

Αλλά, βέβαια, το ότι μια φιλόλογος έβαλε τη συγκεκριμένη εργασία, δε σημαίνει ότι όλα τα παιδιά ανταποκρίθηκαν ..... είναι κι αυτό ....
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Υπάρχουν βεβαίως βιβλία που έχουν την εξαιρετική ποιότητα να διαβάζονται από όλες τις ηλικίες όπως π.χ. ο εξαίρετος "Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον" τού Ρίτσαρντ Μπακ (Richard Bach) ή ο "Μικρός Πρίγκιπας" τού Aτουάν Nτε Σαιτ-Εξυπερή (Antoine de Saint-Exupéry). Παραμυθένιες εξιστορήσεις με φιλοσοφική διάθεση.

Τα περισσότερα όμως βιβλία απευθύνονται σε συγκεκριμένες ηλικίες (ή και άλλες επιμέρους ομάδες). Κι έτσι για παράδειγμα και συμφωνώντας με την Χρυσηίδα, δεν νομίζω πως "Το Εκκρεμές τού Φουκώ" τού Έκο ή "Ασκητική" τού Καζαντζάκη μπορούν να διαβαστούν από παιδιά. Και αντίστοιχα πολλά παιδικά βιβλία και παραμύθια δεν έχουν και πολλά να προσφέρουν σε έναν ενήλικα.

Επίσης, διαφορετικά βιώνεις ένα βιβλίο σε κάθε ηλικία και για παράδειγμα πιστεύω πως ο Λάβκραφτ θα μου άρεσε πολύ περισσότερο εάν τον είχα διαβάσει κάπου γύρω στα δεκάξι μου και όχι καθυστερημένα γύρω στα τριάντα.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Δε μπορω να μη αναφερω κι εδω τα εργα του Τολκιν ;) Το Χομπιτ, που θεωρειται παιδικο μυθιστορημα, καταληγει σε μια ιστορια με χαμενα βασιλεια και αρχαιους θησαυρους με αποκορυφωμα μια μαχη. Τα τελευταια κεφαλαια δε θυμιζουν καθόλου τα πρώτα όσον αφορά το ύφος.

Το ίδιο ισχύει περίπου και με τον Άρχοντα, που σε γενικές γραμμές θεωρείται λιγότερο παιδικό. Το έχω διαβάσει στα Ελληνικά, και η πρώτη εντύπωσή μου ήταν οτι τα πρώτα κεφάλαια ήταν γραμμένα με την αφέλεια και το ύφος της παιδικής λογοτεχνίας που ξέρω απο το σχολείο. Πριν σοβαρεψει αρκετα στην πορεια.
 

Ντόλυ

New member
Επίσης, διαφορετικά βιώνεις ένα βιβλίο σε κάθε ηλικία και για παράδειγμα πιστεύω πως ο Λάβκραφτ θα μου άρεσε πολύ περισσότερο εάν τον είχα διαβάσει κάπου γύρω στα δεκάξι μου και όχι καθυστερημένα γύρω στα τριάντα.
Να σου πω την αλήθεια κάπως έτσι νοιώθω και εγώ.Ίσως γιατί λόγω και του σχολείου οι τότε επιλογές μας ήταν περιορισμένες και πολλές φορές κατευθυνόμενες από την διδακτέα ύλη....

Πάντως πολλά βιβλία από αυτά που είχα διαβάσει στην εφηβεία όταν τα διάβασα αργότερα με επηρρέασαν περισσότερο ..... καθώς ανακάλυψα μυνήματα και συναισθηματα που τότε είχαν περάσει σχεδόν απαρατήρητα....:)
 
Last edited:

Νεφρίτη

New member
Πιστεύω πως τα βιβλία δεν απευθύνονται σε μια συγκεκριμένη ηλικία... Απλά τα βλέπεις απο διαφορετική οπτική γωνία σε κάθε ηλικία γιατί όσο ωριμάζεις βιώνεις πολλές εμπειρίες και αντιλαμβάνεσαι αλλιώς τα μηνύματα που θέλει να σου περάσει κάθε βιβλίο.
 
Οσον αφορα την ξενη αγορα, βλεπω συχνα την ορολογια Young Adults. Μαλιστα εχω ακουσει για καποια βιβλια (πχ Πολεμο των Αστρων) που εχουν βγει και σε "Young Adults Edition". Δεν εχω ακουσει καποια αναλογη ορολογια στα Ελληνικα, και υποθετω ειναι Αμερικανικο φρουτο
Διάβασα κάτι που μου άρεσε πάνω σ' αυτό και το μεταφέρω :

"Αν η παιδική ηλικία όπως τη γνωρίζουμε σήμερα είναι εφεύρεση της ευρωπαικής, αστικής τάξης του 18ου αιώνα (δική μου μετάφραση του "18th century European bourgeois family culture"), τότε η εφηβεία ( ; ) ("young adulthood") είναι ένα φαινόμενο του 20ου αιώνα που συνδέεται με τις δημοκρατικές κοινωνίες".

Από το βιβλίο της Emer O' Sullivan, Comparative Children's Literature.
 
η εφηβεία ( ; ) ("young adulthood")
Ίσως "όψιμη εφηβεία"; Το ενδιαφέρον είναι ότι, σαν απόδοση, βλέπει τη συγκεκριμένη ηλικιακή περίοδο ακριβώς από την αντίθετη σκοπιά σε σχέση με τα Αγγλικά, τα οποία την ορίζουν εδώ σαν ηλικία των "νεαρών ενηλίκων". :)
 

Άρης

New member
Ένα βιβλίο που περιγράφει ερωτικές σκηνές ή άκρως βίαιες δεν νομίζω πως είναι κατάλληλο για ένα παιδί. Το αντίθετο μπορεί να γίνει ( να διαβάσει ένας ενήλικας παιδική λογοτεχνία - το κάνω κάπου κάπου ) χωρίς να είναι βέβαια κακό.
Ήθελα να κάνω ένα νημάτιο με τίτλο "Ελάτε.. πείτε το.. διαβάζετε και εσείς παιδική λογοτεχνία;" αλλά με πρόλαβες Χρυσηίδα και κάλυψες το θέμα.:μπράβο:
 
Αλήθεια τώρα;Και σε ποιον δεν αρέσει να ξεφυλλίζει τα βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά,έστω και να μην τα διαβάζει ολόκληρα,αλλά αποσπάσματα τους;Ακόμα και σήμερα με την πρώτη ευκαιρία τα ανασύρω από την βιβλιοθήκη μου και τα ξεφυλλίζω και γελώ ακόμα με τους υπέροχους ήρωες του Τριβιζά και τις όμορφες ιστορίες τους...
 
Τα βιβλία που δεν απευθύνονται σε παιδιά, εννοώ αυτά που βρίσκονται σε διαφορετικό μήκος κύματος (Έκο κλπ) αν πέσουν στα χέρια τους θα ξανακλείσουν γρήγορα. Σκηνές βίας έχουν ενσωματωθεί ήδη μέσα μας, αρχής γενομένης από τα δελτία ειδήσεων. Τα κινούμενα σχέδια δεν έχουν λιγότερες. Πιστεύω ότι τέτοιες σκηνές στο βιβλίο προχωρούν με βραδύτερο ρυθμό και εξομαλύνονται ανάλογα με την ψυχοσύνθεση του αναγνώστη.
Αντίστροφα, τα παιδικά βιβλία διαβάζονται ευχάριστα απ' όλους τους μεγάλους. Πρόσφατα πήρα για τη μικρή τις "Ιστορίες του μικρού Νικόλα" και μαλώναμε ποιος να τις πρωτοδιαβάσει ;)
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Συγκεκριμενα για τις ιστοριες του μικρου Νικολα, ειναι.. πραγματικα ενα παραξενο βιβλιο.

Διαβασα ενα αποσπασμα προσφατα, και οπως το ειδα απο την πλευρα του μεγαλου, δεν μου φανηκε καθολου παιδικο. Ειναι μεν γραμμενο απο την παιδικη πλευρα, αλλα αν καθισεις και δεις την κατασταση που περιγραφει, απο την πλευρα του ενηλικα, σχεδον.. σε πιανει μελαγχολια (ο προβληματισμος ειναι βεβαιος)
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Σκηνές βίας έχουν ενσωματωθεί ήδη μέσα μας, αρχής γενομένης από τα δελτία ειδήσεων. Τα κινούμενα σχέδια δεν έχουν λιγότερες.
Αυτήν την κρυμμένη βία στα κινούμενα σχέδια σατιρίζουν οι Σίμπσονς στο «Σόου των Ίτση και Σκράτση» που παρακολουθούν τα παιδιά.
 

Ειφφελ

New member
Πιστεύω οτι τα βιβλία που επιλέγουμε να διαβάσουμε και ταυτόχρονα ευχαριστιόμαστε την ανάγνωση τους, κυρίως βασίζονται στον χαρακτήρα μας και την διάθεση μας. Κατα τη διάρκεια της ζωής μας "σοβαρεύουμε" ψάχνοντας κάτι πιο εξιζητημένο και "ψαγμένο" για να μας ικανοποιήσει.
Οταν τσακώνομαι με την κοπέλα μου έχω την τάση να επιλέγω να διαβάζω καμια νουβελίτσα. Όταν νιώθω οτι χάνω το νόημα διαβάζω το μικρό πρίγκιπα(συγκεκριμένα ;)) κτλ.
Δύσκολα δεν θα ευχαριστηθώ την ανάγνωση ενός βιβλίου. Αλλά καταλαβαίνω όταν διαβάζω ένα βιβλίο που ανταποκρίνεται στα κριτήρια που ανέφερα παραπάνω τελειώνοντας το γρήγορα και απο την παραπάνω ευχαρίστηση απο το συνηθισμένο που μου προσφέρει
 

Ιαβερης

Active member
η παιδικη λογοτεχνια ειναι αναποσπαστο κομματι ενος πραγματικου βιβλιοφιλου.εννοειται οτι θα ξαναδιαβασεις καποιο απο τα πρωτα σου παιδικα βιβλια,ειναι σαν να συναντας καποιο φιλο απο το δημοτικο και να τα λετε οπως παλια.προσωπικα εχω μανια με τους ''τρεις σωματοφυλακες'' και τις περιπετειες του Τομ Σωγιερ και του Χωκ Φιν,οταν βαριεμαι να διαβασω οτιδηποτε αλλο πιανω αυτα ξερωντας οτι δε προκειται να βαρεθω ή να το αφησω στη μεση.αυτα τα τρια βιβλια ειναι απο τα πρωτα που αγορασα οταν ημουν μικρος μαζευοντας λεφτα απο το χαρτζιλικι μου κι εχουν μια ιδιαιτερη αξια.οταν ξεφυλλιζω τις κιτρινιασμενες πια σελιδες τους,κι ανασαινω την μυρωδια τους γυρναω χρονια ολοκληρα πισω και ειναι μια πολυ ομορφη εμπειρια.τωρα για καινουρια παιδικα βιβλια ομολογω οτι δεν εχω διαβασει,δεν με τραβανε.προτιμω αυτα που εχω ηδη διαβασει και εχω καποιες ωραιες αναμνησεις μ'αυτα..
 
πιστευω οτι μικρα παιδια δεν μπορουν να διαβασουν βιβλια για μεγαλους,αλλωστε εχουν χρονια μπροστα τους να το κανουν δεν βρισκω λογο να μπερδευουν πραγματα στο μυαλουδακι τους.διαβαζα αρκετα μικρη ομως υπαρχουν πολλα βιβλια που τωρα που μεγαλωσα λεω "μακαρι να τα ηξερα και να τα ειχα διαβασει" κι ετσι σιγα σιγα το κανω τωρα.στην αρχη οταν με ρωτουσαν τι διαβαζεις ντρεπομουν να το πω το ταδε (που ηταν παιδικο) αλλα πλεον δεν με απασχολει και οταν το κανω το λεω και το χαιρομαι κιολας!!!!!ειναι ευχαριστο αναγνωσμα ενα παιδικο βιβλιο και εμενα προσωπικα μου ξυπναει αναμνησεις και νιωθω ξανα παιδι για λιγο..:))))
 
Top