Το βιβλίο και η ηλικία μας....

Πριν από λίγα χρόνια διάβασα την Τελευταία Μαύρη Γάτα του Τριβιζά, είχα ξεμείνει από βιβλίο και το δανείστηκα από την ανηψιά μου. Μου φάνηκε απαράδεκτο να χαρακτηρίζουν παιδικό ένα βιβλίο με τόση αγωνία. Δεν ξέρω αν τα υπόλοιπα του συγγραφέα θα τα χαρακτήριζα κατάλληλα για παιδάκια, μάλλον θα είναι αφου τα συστήνουν πρώτα στα βιβλιοπωλεία, γιατί δε μπήκα στον κόπο να διαβάσω δεύτερο.
 

Μούσα

New member
^ Το είχα διαβάσει κι εγώ αυτό όταν ήμουν μικρή και θυμάμαι να μου άρεσε!

Εγώ δεν μπορώ να διαβάσω παιδικά βιβλία πια, αν θελήσω κάτι ανάλαφρο, θα προτιμήσω κάποιο κόμικ, Αρκά ίσως! Τώρα για εφηβική λογοτεχνία, αλλάζει κάπως το πράγμα αναλόγως και το βιβλίο, για παράδειγμα το "Ο φύλακας στη σίκαλη" θα μπορούσε, πιστεύω, να διαβαστεί πολύ ευχάριστα από κάποιον μεγάλο.
 
για παράδειγμα το "Ο φύλακας στη σίκαλη" θα μπορούσε, πιστεύω, να διαβαστεί πολύ ευχάριστα από κάποιον μεγάλο.
δεν γνωριζω την υποθεση του βιβλιου αλλα το βλεπω συχνα στα βιβλιοπωλεια και εχω ακουσει καλα λογια και απο εσας εδω και γενικα απο αρκετους και σκεφτομουν να το παρω αλλα δεν ηξερα οτι ανηκει στην κατηγορια λογοτεχνια για εφηβους!!!!
 
Last edited by a moderator:

Μούσα

New member
Κοίταξε, περιγράφει τις εφηβικές ανησυχίες ενός 16χρονου που όμως διαφέρει από τους υπόλοιπους νέους της ηλικίας του, είναι όντως πάρα πολύ καλό! Δηλαδή αυτό Μαργαρίτα να μην σε αποτρέψει απ' το να το αγοράσεις, αν το θέλεις! Έχει κοινωνικά νοήματα που ταιριάζουν σε οποιαδήποτε ηλικία!
 
Κοίταξε, περιγράφει τις εφηβικές ανησυχίες ενός 16χρονου που όμως διαφέρει από τους υπόλοιπους νέους της ηλικίας του, είναι όντως πάρα πολύ καλό! Δηλαδή αυτό Μαργαρίτα να μην σε αποτρέψει απ' το να το αγοράσεις, αν το θέλεις! Έχει κοινωνικά νοήματα που ταιριάζουν σε οποιαδήποτε ηλικία!
ποτε δεν μ εννοχλησε να διαβαζω ουτε παιδικη ουτε εφηβικη λογοτεχνικα οποτε μαλλον θα το παρω συντομα!!!ευχαριστω για τις πληροφοριες Μουσα!!!:)
 
Είμαι και γω μία από αυτούς που πιστεύουν πως καλώς υπάρχει ο ηλικιακός διαχωρισμός στη λογοτεχνία, κυρίως για την "προστασία" των παιδιών. Φανταστείτε ένα παιδί να διαβάζει βιβλίο με θέμα τα ναρκωτικά, την βία, ή την παιδική κακοποίηση. Τα παιδιά έχουν οξεία αντίληψη από τη μία, πράγμα που τα καθιστά ικανά να κατανοήσουν πολλά από τα ζητήματα των ενλίκων, αλλά δεν έχουν αναπτύξει ακόμη τις άμυνές τους, ώστε να μπορέσουν να επεξεργαστούν και να κρίνουν αυτό που διαβάζουν. Ας μην στερηθούν την αθωότητα από τόσο μικρή ηλικία.
Αντίθετα, οι ενήλικες μπορούν να στρέφονται στην παιδική λογοτεχνία για να ανακτήσουν λίγη από τη χαμένη μαγεία και τρυφερότητα που τους λείπει σε καθημερινή βάση. :)
 
Είμαι και γω μία από αυτούς που πιστεύουν πως καλώς υπάρχει ο ηλικιακός διαχωρισμός στη λογοτεχνία, κυρίως για την "προστασία" των παιδιών. Φανταστείτε ένα παιδί να διαβάζει βιβλίο με θέμα τα ναρκωτικά, την βία, ή την παιδική κακοποίηση. Τα παιδιά έχουν οξεία αντίληψη από τη μία, πράγμα που τα καθιστά ικανά να κατανοήσουν πολλά από τα ζητήματα των ενλίκων, αλλά δεν έχουν αναπτύξει ακόμη τις άμυνές τους, ώστε να μπορέσουν να επεξεργαστούν και να κρίνουν αυτό που διαβάζουν. Ας μην στερηθούν την αθωότητα από τόσο μικρή ηλικία.
Αντίθετα, οι ενήλικες μπορούν να στρέφονται στην παιδική λογοτεχνία για να ανακτήσουν λίγη από τη χαμένη μαγεία και τρυφερότητα που τους λείπει σε καθημερινή βάση. :)
συμφωνω αλλα καλο θα ειναι να εχουν μια ιδεα για το συμβαινει στον κοσμο απο μικρα για να μη βγουν ξαφνικα στη ζωη και δουν ξαφνικα μια αλλη πραγματικοτητα.οποτε καλο ειναι να λεμε που και που στα παιδια πως ο κοσμος δεν ειναι αγγελικα πλασμενος...
 
Μαργαρίτα μου αυτό είναι χρέος των γονιών, να προετοιμάσουν το παιδί, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα κακά που συμβαίνουν εκεί έξω. Δεν είναι θεμιτό για μένα να γίνει κάτι τέτοιο μέσω ενός βιβλίου που θα πέσει στα χέρια τους, ή μιας εκπομπής στην τηλεόραση. Θα μου πεις, μπορείς να το εγγυηθείς αυτό? Φυσικά και όχι! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Λέμε τί θα ήταν το ιδανικό. :)
Εξάλλου και συ η ίδια είπες ότι έχουν πολλά χρόνια ακόμη μπροστά τους για τέτοια αναγνώσματα και ο κάθε γονιός μεγαλώνει το παιδί του με τον τρόπο που θεωρεί εκείνος σωστό.
Αυτή είναι η δική μου άποψη σαν μητέρα και εκπαιδευτικός. :)
 
Μαργαρίτα μου αυτό είναι χρέος των γονιών, να προετοιμάσουν το παιδί, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα κακά που συμβαίνουν εκεί έξω. Δεν είναι θεμιτό για μένα να γίνει κάτι τέτοιο μέσω ενός βιβλίου που θα πέσει στα χέρια τους, ή μιας εκπομπής στην τηλεόραση. Θα μου πεις, μπορείς να το εγγυηθείς αυτό? Φυσικά και όχι! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Λέμε τί θα ήταν το ιδανικό. :)
Εξάλλου και συ η ίδια είπες ότι έχουν πολλά χρόνια ακόμη μπροστά τους για τέτοια αναγνώσματα και ο κάθε γονιός μεγαλώνει το παιδί του με τον τρόπο που θεωρεί εκείνος σωστό.
Αυτή είναι η δική μου άποψη σαν μητέρα και εκπαιδευτικός. :)
μα δεν ειπα οτι ειναι λαθος αυτο που λες,ισα ισα για το θεμα με τη λογοτεχνια για "μεγαλους" και οτι τα παιδια δεν πρεπει να τη διαβαζουν ειμαι απολυτα συμφωνη απλα ειπα οτι πρεπει να τους μιλαμε.και καλυτερα να τα μαθαινουν απο μας παρα απο την τηλεοραση,τα βιβλια η βγαινοντας στην κοινωνια!!!:) και μαλιστα για να πω και την εμπειρια μου μιας που εχω μικρα παιδια στο σπιτι και μεγαλωνω μαζι τους η αδελφη μου που ειναι 9 μας ζητησε μια μερα να διαβασει το νησι (ακου εκει μια σταλια παιδι ηθελε να διαβασει το νησι:χαχα:) και φυσικα κι εγω και οι γονεις μου ειπαμε οχι χωρις δευτερη κουβεντα!!!
 

Γαία

New member
Είμαι και γω μία από αυτούς που πιστεύουν πως καλώς υπάρχει ο ηλικιακός διαχωρισμός στη λογοτεχνία, κυρίως για την "προστασία" των παιδιών. Φανταστείτε ένα παιδί να διαβάζει βιβλίο με θέμα τα ναρκωτικά, την βία, ή την παιδική κακοποίηση. Τα παιδιά έχουν οξεία αντίληψη από τη μία, πράγμα που τα καθιστά ικανά να κατανοήσουν πολλά από τα ζητήματα των ενλίκων, αλλά δεν έχουν αναπτύξει ακόμη τις άμυνές τους, ώστε να μπορέσουν να επεξεργαστούν και να κρίνουν αυτό που διαβάζουν. Ας μην στερηθούν την αθωότητα από τόσο μικρή ηλικία.
Αντίθετα, οι ενήλικες μπορούν να στρέφονται στην παιδική λογοτεχνία για να ανακτήσουν λίγη από τη χαμένη μαγεία και τρυφερότητα που τους λείπει σε καθημερινή βάση. :)
Δεν πολυσυμφωνώ. Αν θέλει να διαβάσει κάτι που "δεν είναι" για την ηλικία του, ας το διαβάσει. Από τη στιγμή που έχει σωστή παιδεία από το σπίτι του, θα πάρει τα καλά, θα αντιληφθεί όσο μπορεί. Τα πρέπει και οι απαγορεύσεις κόμπλεξ δημιουργούν και ακραίες συμπεριφορές. Όχι πάντα βέβαια, αλλά είναι επίφοβο. Είχα μια παρόμοια κουβέντα για το internet και καταλήξαμε στο ότι όσο πιο πολύ του λες του παιδιού να κάτσει μισή ώρα και του βάζεις απαγορευτικά για κόκκινους σωλήνες, τόσο πιο πολύ το "πονηρεύεις". Όταν λες σ' ένα παιδί ότι δε μπορεί να διαβάσει το έγκλημα και τιμωρία πχ ή τη φιλοσοφία στο μπουντουάρ(το χόντρυνα; :ρ)τόσο πιο πολύ του κόβεις τα φτερά και του περιορίζεις την ιδέα που έχει για τις ικανότητές του. Δε νομίζω ότι η ανάγνωση ενός διαφορετικού βιβλίου για την ηλικία του βοηθάει στο να χαθεί η αθωότητά.
 

Φαίη

Active member
Εξαρτάται, νομίζω, από το χαρακτήρα και την ωριμότητα του κάθε ατόμου κι όχι τόσο από την ηλικία του, για το αν είναι σε θέση να διαβάσει κάτι ή όχι...
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Με την ματια του ενηλικου πλεον.. αρκετα "παιδικα" βιβλια, δεν μου φαινονται και τοσο παιδικα...

Ισως πρεπει να ανοιξουμε κανα θεμα, με παιδικα βιβλια που διαβασαμε (η θυμομαστε) και δεν μας φανηκαν και τοσο για παιδακια
 
Γαία, όσο και αν σου φαίνεται παράξενο, δεν διαφωνούμε και πολύ. Σαφώς και θα προτιμούσα το παιδί μου να διαβάζει βιβλία που απευθύνονται στην ηλικία του, αλλά αν τύχει και διαβάσει κάτι άλλο, το χειρότερο θα είναι να του το απαγορεύσω. Έτσι, θα αντιδράσει και, το πιθανότερο, θα θελήσει να το διαβάσει κρυφά. Σ'αυτή την περίπτωση όμως, που θα επιδιώξει να μελετήσει κάτι που είναι πέρα από την ωριμότητά του, θα ήθελα ή να το διαβάζουμε παρέα, ή θα του άφηνα το περιθώριο να συζητάμε μαζί για οτιδήποτε του προκαλούσε εντύπωση ή απορία.
Πάντως, συνεχίζω να πιστεύω, ότι δεν είναι όλα τα βιβλία κατάλληλα για παιδιά.
 
Νομίζω ότι θα βοηθήσει λίγο τη συζήτηση αν θυμηθούμε τα χρόνια που ήμασταν εμείς παιδιά. Εγώ διάβασα πράγματα που δεν ήταν της ηλικίας μου πάρα πολλές φορές. Άλλες φορές ήταν βαριά λογοτεχνία και άλλες φορές πονηρά αναγνώματα. Ε, δεν έπαθα και τίποτα (θέλω να πιστεύω :)))) ). Αυτή η υπερπροστασία απέναντι στο παιδί είναι κι αυτή ένα προϊόν της εποχής μας, το οποίο δεν το βλέπω να έχει θετικά αποτελέσματα. Γιατί τίποτα που είναι "υπερ", που ξεπερνάει το μέτρο δηλαδή, δεν έχει καλά αποτελέσματα.

Να πω επίσης, ότι αυτό που λες Κικίτσα, να συζητήσεις μετά με το παιδί αυτό που διάβασε, δεν το βρίσκω και πολύ εφικτό. Ασφαλώς και το κάθε παιδί έχει τις δικές του συνήθειες, αλλά η δική μου εμπειρία λέει πως όταν ένα παιδί διαβάζει κάτι, το διαβάζει για τον εαυτό του και δε θέλει να το μοιραστεί.
 
Γι'αυτό τον λόγο και είπα Χρυσηίδα μου πως θα του άφηνα το περιθώριο να συζητήσει μαζί μου κάτι που, ενδεχομένως, θα ήθελε. Το πιθανότερο θα είναι να μην το θελήσει ποτέ, αλλά θέλω να ξερει πως η πόρτα είναι ανοιχτή από μεριά μου.

Και για να κάνω και λίγο χιούμορ, αν ο γιος μου θελήσει στα 7 να διαβάσει Ντοστογιέφσκι, θα είμαι μια περήφανη μάνα! Εμένα στα 30 και με ζόρισε! :))))
 
Γι'αυτό τον λόγο και είπα Χρυσηίδα μου πως θα του άφηνα το περιθώριο να συζητήσει μαζί μου κάτι που, ενδεχομένως, θα ήθελε. Το πιθανότερο θα είναι να μην το θελήσει ποτέ, αλλά θέλω να ξερει πως η πόρτα είναι ανοιχτή από μεριά μου.
Άστα, Κικίτσα, το άχτι μας μόνο εδώ στη λέσχη μπορούμε να το βγάλουμε :))))

Ενδεικτικός διάλογος Χρυσηίδας και υιού (αφού έχει διαβάσει το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα)

"- Σου άρεσε;
- Ναι
- Α! Μπράβο...(εδώ προσπαθώ να βρω να πω κάτι για να τον κάνω να μου το σχολιάσει λίγο). Και... δηλαδή... για τι πράμα μιλάει αυτό το βιβλίο;
- Πολλά και διάφορα. Πάρε και διάβασε!"
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Staff member
Κι εγώ την βρίσκω μάλλον κάπως υπερβολική την απαγόρευση για το Νησί. Θα έλεγα πως χρειάζονται κάποιον έλεγχο τα διαβάσματα ενός παιδιού, έναν έλεγχο που θα χαλαρώνει όσο μεγαλώνει, όμως συμφωνώ πως η σημερινή εποχή είναι υπερπροστατευτική.

Μικρός θυμάμαι να παίζω με πιστόλια, στρατιωτάκια και χειροβομβίδες όμως να που σήμερα είμαι φιλειρηνιστής κι επίσης απεχθάνομαι το κυνήγι και γενικότερα την χρήση όπλων.

Είναι η γενικότερη παιδεία που διαμορφώνει τον άνθρωπο και δεν χρειάζεται πανικός για κάποιο ερέθισμα. Έπειτα, ένα βιβλίο το οποίο περιγράφει την ζωή όπως είναι στ' αλήθεια, με τις καλές στιγμές της αλλά και με τις δυσκολίες της, ίσως δίνει στο παιδί μια πιο σωστή άποψη για τον κόσμο κι ίσως το προετοιμάζει καλύτερα γι' αυτόν.
 

Μήτις

New member
Από τις βιβλιοθήκες των δικών μου διάβαζα από πολύ μικρή ηλικία ελεύθερα ό,τι ήθελα. Θυμάμαι όταν πήγαινα δευτέρα γυμνασίου είχα διαβάσει το Κριστιάνε Φ. πόρνη και τοξικομανής. Η φιλόλογος μας είχε πει να γράψουμε περίληψη από ένα βιβλίο και εγώ άρχισα να γράφω πώς η Κριστιάνε έγινε χρήστρια από τα 12, πόσες φίλες της πεθάναν, πότε έπεσε στα βαριά ναρκωτικά, πότε άρχισε να κάνει ερωτικές χάρες για να καταλήξει πόρνη κ.ο.κ. Στη επόμενη συνάντηση γονέων η καθηγήτρια άρχισε το κήρυγμα στη μαμά μου. Το ίδιο βράδυ τη ρώτησα αν μπορώ να ξεκινήσω την Αλίκη στη Χώρα του LSd, και με άφησε. Αυτό ήταν και το τελευταίο βιβλίο με ναρκωτικά στον τίτλο του που είχε στη βιβλιοθήκη της οπότε μετά ξεκίνησα να διαβάζω τον Κόσμο της Σοφίας :ρ
 

Χαλιμά

New member
Αν το βιβλίο συνάδει με την ηλικία μας τότε μόλις έκλεισα τα 8:θρρρ:
Μ' αρέσουν τα παραμύθια και οι παιδικές ιστορίες, είναι κακό γιατρέ μου?
Είναι επιστροφή στην αθωότητα για μένα,στα χρόνια που ο καλύτερος μου φίλος και μια κούπα ζεστό κακάο αρκούσαν για να είμαι ευτυχισμένη.
Δεν τα αγοράζω για μένα (άμεσα) αλλά για τα ανήψια μου,με την ίδια ευλάβεια που διαλέγω και τα δικά μου βιβλία,διαβάζοντας τα οπισθόφυλλα και ψάχνοντας.Είμαι η μόνη τους θεία που είναι τόσο πρόθυμη να τους διαβάσει παραμύθι κι απογοητεύομαι αν θα πουν πως προτιμούν να το δουν σε dvd( αχ αυτές οι εύκολες λύσεις που ακολουθούν κάποιοι γονείς :().

Και τι θα γίνει λοιπόν αν κάποιος πάρει ένα βιβλίο που υποθετικά δεν του "κολλάει" ηλικιακά?Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να μην το καταλάβει ή να το βαρεθεί και να το αφήσει.
Το ίδιο ακριβώς που μπορεί να του συμβεί με οποιοδήποτε βιβλίο "συμβατό" με την ηλικία του.

Δεν υπάρχει κάποια σταθερά, οι ίδιοι αλλάζουμε και μεταβαλλόμαστε ως αναγνώστες.Αυτή την στιγμή δεν θα διάβαζα κλασσική ρώσικη λογοτεχνία ενώ πριν 5 χρόνια ήταν η αποκλειστική μου ενασχόληση.
 
Top