Υπάρχει ανδρική λογοτεχνία;

Διαφωνούμε με όσα λέει κάποιος, αλλά ας μην γινόμαστε τόσο απαξιωτικοί. Δεν είμαι μόνη σε όσα λέω. Ίσως είμαι μόνη σ’ αυτό το φόρουμ, ίσως έχω το θάρρος της γνώμης μου ίσως, ίσως, όμως αυτό δεν θα το’λεγα έπαρση. Θα το’λεγα θάρρος της γνώμης.
Μέντα, ειλικρινά δεν υπήρχε καμία πρόθεση απαξίωσης από την μεριά μου, αντιθέτως απαξίωση διέκρινα στα δικά σου λόγια γι' αυτό και μπήκα στη διαδικασία να σχολιάσω μολονότι δεν έχω διαβάσει ούτε Ρόμπερτ Χάουαρντ, ούτε Δημουλίδου, συνεπώς δεν θίχτηκα προσωπικά. Ωστόσο, ίσως δεν το αντιλαμβάνεσαι, αλλά με όσα γράφεις πιο πάνω γίνεσαι προσβλητική αφού ουσιαστικά χαρακτηρίζεις τις λογοτεχνικές προτιμήσεις πολλών αναγνωστών κατώτερες και ανάξιες να προσδιορίζονται ως «λογοτεχνικές».
 
Last edited:
@Φθινόπωρο:

Αυτό θα ήταν η προσωπική του άποψη, δεν συμφωνώ αλλά θα την σεβόμουν όσο δεν προσπαθούσε να πείσει ότι η δική του είναι η καλή και η δικιά μου λάθος. Δεν θεωρώ την λογοτεχνική αξία του Χάουαρντ ισάξια με του Ντοστογιέφσκι αλλά και ο Χάουαρντ είναι λογοτέχνης και όλες οι ταμπέλες είναι σχετικές (στην τελική πόσοι συγγραφείς ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο δραστηριοποιούνται μπορούν να συγκριθούν με τον Ντοστογιέφσκι; ). Η ιστορία της λογοτεχνίας (της τέχνης γενικά) δείχνει ότι συχνά δεν είναι η υψηλή τέχνη αυτή που εκτιμάται από (και επηρεάζει) τους καλλιτέχνες της επόμενης γενιάς αλλά η λαϊκή. Ακόμα για να αντιστρέψω την ερώτηση: Τι θα απαντούσες σε κάποιον που θα θεωρούσε την λογοτεχνία του 20ου αιώνα παρακμιακή αφού ό,τι αξίζει το έχουν γράψει ήδη οι Ρώσοι κλασσικοί;
 
Last edited:

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
@Φθινόπωρο, αυτή που εκφράζεις είναι η γενικότερη πεποίθηση καθώς και την προσωπική δική μου άποψη. Και είναι "αντικειμενική" μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Είσαι π.χ. σίγουρη πως όλα αυτά θα τα βλέπουν με τον ίδιο τρόπο οι άνθρωποι που θα ζουν στον Άρη το 3100;

Όμως αυτή είναι άλλη κουβέντα πια που την έχουμε κάνει σε άλλο νήμα. :)

Και το ίδιο ισχύει, παρεμπιπτόντως, και στην μουσική καθώς και σε όλες τις τέχνεις. Το τί είναι καλό, κακό και καλύτερο από κάτι άλλο ή χειρότερο είναι κατά την αντίληψη ενός ανθρώπου ή μιας ομάδας ανθρώπων κι αυτό επίσης μέσα σε μια γεωγραφία ή μια εποχή. Τα πιο ανθεκτικά στην μετακίνηση των αντιλήψεων τα ονομάζουμε κλασικά.

Θυμηθήτε να την κάνουμε μια φορά κι από κοντά την κουβέντα, τώρα στα γενέθλια! :)))
 
Κόρτο, έχεις ακούσει ποτέ να λέγεται κάτι τόσο εξωφρενικό? Εγώ ποτέ! Κι αν το έχεις ακούσει, λέγεται τόσο συχνά, όσο όλα τα υπόλοιπα που συζητάμε εδώ?
Ο σύντροφός μου δεν διαβάζει σχεδόν καθόλου λογοτεχνία. Προτιμάει ιστορία και πολιτικά και κοινωνιολογικά θέματα. Όταν θέλει να χαλαρώσει διαβάζει αυτές τις ιστορίες με τα σπαθιά (ούτε θυμάμαι τώρα συγγραφείς) και τους δαίμονες και κάτι αράχνες θεές του χάους και δεν ξέρω κι εγώ τι... και το ευχαριστιέται πολύ! Δεν έχουμε κάνει ακριβώς συζήτηση για το αν είναι λογοτεχνία ή όχι, πάντως όχι μόνο δεν προσπάθησε να πείσει κάποιον πως αυτά που διαβάζει είναι καλύτερα, αλλά ούτε στον εαυτό του λέει κάτι τέτοιο. Αυτό για μένα είναι κοινή λογική. Και το θαυμάζω!
Από εκεί και ύστερα βρε παιδιά, οκ, μη βαράτε τα νέα μέλη... δεν νομίζω πως η Μέντα σχολίασε ή χαρακτήρισε κανέναν με βάση το τι διαβάζει. Τα βιβλία ίσως χαρακτήρισε. Πιστεύετε πως ήταν με ελιτίστικο τρόπο? Οκ, άποψή της. Πειράζει να την εκφράζει?
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Βρε Φιθνόπωρο, δεν είναι τουλάχιστον ενοχλητικό για κάποιον να του απαξιώνουν ως "ούτε καν λογοτεχνία" την λογοτεχνία που αγαπάει και διαβάζει κάποιος;
:χμ:
 
@Φθινόπωρο, αυτή που εκφράζεις είναι η γενικότερη πεποίθηση καθώς και την προσωπική δική μου άποψη. Και είναι "αντικειμενική" μέσα σε αυτό το πλαίσιο.
Φάρε, γέλασα πολύ, γιατί αρχικά, έτσι όπως το γράφεις, μοιάζει να λες " είναι "αντικειμενική" γιατί είναι η προσωπική μου άποψη" :χαχα:
Οκ, ως γενικότερη πεποίθηση λοιπόν, ας πούμε ότι συμφωνούμε... και δεν μοιάζει να διαφωνεί ούτε η Μέντα...

Άσχετο... είναι η πρώτη φορά μετά από 2,5 κοντά μήνες που είμαι μέλος που μιλάω με τον Φάρο! Όλεεεεε! Φάρε, δεν είχε τύχει να πούμε ούτε γεια... θα χαρώ να σε γνωρίσω και να τα πούμε στα γενέθλια!
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Δηλ. καλό βιβλίο είναι μόνο ότι γουστάρει να διαβάζει κανείς, σύμφωνα με το προσωπικό του γούστο?
Έτσι νομίζω.

Τι θα απαντούσες αν κάποιος έγραφε στη λέσχη πως θεωρεί τη Δημουλίδου κορυφή και τον Ντοστογιέφσκι π.χ. υπερεκτιμημένο?
Χαρακτηρίζοντας τον Ντοστογιέφσκι υπερεκτιμημένο, αυτόματα υποτιμά τους χιλιάδες αναγνώστες του που τον έχουν ανεβάσει στο λογοτεχνικό ύψος όπου βρίσκεται σήμερα. Οπότε θα θεωρήσω τη γνώμη του απαξιωτική και βλακώδη. Αν όμως πει ότι ο ίδιος θεωρεί καλύτερη τη Δημουλίδου απ' τον Ντοστογιέφσκι ή ότι, τέλος πάντων, απολαμβάνει περισσότερο τα βιβλία της, τι μπορεί να του απαντήσει κανείς; Ο καθένας έχει το γούστο του, το οποίο διαμορφώνεται απ' το υπόβαθρό του, τον χαρακτήρα, την ανατροφή του, τα ερεθίσματα που έχει λάβει κ.ο.κ. Καλά κάνει και διαβάζει αυτά που του αρέσουν.

Όταν θέλει να χαλαρώσει διαβάζει αυτές τις ιστορίες με τα σπαθιά (ούτε θυμάμαι τώρα συγγραφείς) και τους δαίμονες και κάτι αράχνες θεές του χάους και δεν ξέρω κι εγώ τι... και το ευχαριστιέται πολύ
Γέλασα με την περιγραφή σου. Κι ο δικός μου τα ίδια, αν δεν έχει σπαθί το βιβλίο, δεν ασχολείται. :ρ
 
Και έχει μεγάλο ενδιαφέρον να το βλέπεις αυτό να έρχεται από την Μέντα η οποία θίχτηκε σε άλλο νήμα (και μάλλον καλά έκανε) γιατί έμοιασε πως πάνε να της απαξιώσουνε την Αποκάλυψη του Ιωάννη (η οποία αν δεν είχε συμπεριλφθεί σε ένα "θεόπνευστο" βιβλίο κανείς δεν θα την έπαιρνε στο τίποτα σοβαρά) αλλά η ίδια σε αυτην εδώ την συζήτηση έχει όλη την έπαρση, όπως σωστά παρατήρησαν κι άλλοι στην κουβέντα, να απαξιώσει όχι απλά ένα βιβλίο στο οποίο βρίσκει κάποιος άλλος όσα βρίσκει αυτά στην Αποκάλυψη, αλλά ολόκληρα είδη και μας παραπέμπει και στην Βικιπαίδεια για να μας δείξει το "αντικειμενικό" του σκεπτικού της για τον Κόναν!
Συγνώμη αλλά τα βιβλία του Κόναν και η Αποκάλυψη στην ίδια κατηγορία δεν είναι;;; Φαντασίας δλδ;;; :))
 
Αν όμως πει ότι ο ίδιος θεωρεί καλύτερη τη Δημουλίδου απ' τον Ντοστογιέφσκι ή ότι, τέλος πάντων, απολαμβάνει περισσότερο τα βιβλία της


Γέλασα με την περιγραφή σου. Κι ο δικός μου τα ίδια, αν δεν έχει σπαθί το βιβλίο, δεν ασχολείται. :ρ
Ίζι, νομίζω πως αυτά τα δύο είναι τελείως διαφορετικά, άλλο είναι καλύτερη, άλλο την απολαμβάνω περισσότερο.
Οι άντρες μας θα αντάλλαζαν με μεγάλη ευχαρίστηση βιβλία! :)))
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Άσχετο... είναι η πρώτη φορά μετά από 2,5 κοντά μήνες που είμαι μέλος που μιλάω με τον Φάρο! Όλεεεεε! Φάρε, δεν είχε τύχει να πούμε ούτε γεια... θα χαρώ να σε γνωρίσω και να τα πούμε στα γενέθλια!
Να έρθεις οπωσδήποτε να τα πούμε! :ναι:
 
Ερώτηση προς τους άνδρες! Θεωρείτε τις ιστορίες του Κόναν λογοτεχνία;
Μόλις σήμερα έμαθα ότι υπάρχουν ιστορίες του Κόναν. Το ίδιο και βιβλία(!) γουέστερν. Αμφότερα νόμιζα ότι είναι μόνο σε ταινίες.
Μου φαίνεται πολύ αστείο που γίνεται τέτοια κόντρα για το τι είναι «γυναικεία λογοτεχνία» στο νήμα που διερωτάται αν υπάρχει ανδρική λογοτεχνία! Καμία ελπίδα για λίγη ησυχία! (Σήμερα δεν έχω όρεξη για φατσούλες)
Η τροπή της συζήτησης λίγο πολύ αναμενόμενη. Σύγκρουση. Έτσι γίνεται με τις ιδέες. Δεν υπάρχουν απλώς. Αντιμάχονται η μία την άλλη. Ο θάνατός σου η ζωή μου, λένε οι ιδέες. Είναι παραλλαγές του ίδιου νοήματος το να πει κανείς «αυτό δεν είναι λογοτεχνία», «λογοτεχνία του χειρίστου είδους», «παραλογοτεχνία», κλπ. Αυτό σημαίνει ότι ταυτόχρονα προσβάλλει το αντίστοιχο αναγνωστικό κοινό; Ίσως ναι, αναπόδραστα, ως προς την επιλογή. Κατά το «δείξε μου τον φίλο σου...», υπάρχει ίσως και το «δείξε μου τι διαβάζεις να σου πω ποιος είσαι».
Ο Στραβίνσκι είπε ότι ο Βιβάλντι έχει συνθέσει το ίδιο κοντσέρτο τετρακόσιες φορές, ο Μπραμς είπε ότι οι συμφωνίες του Μπρούκνερ είναι «συμφωνικοί βόες σφιγκτήρες» κι αμέτρητα παρόμοια παραδείγματα! Τι θα έπρεπε να γίνει μετά; Να πουν στους Στραβίνσκι και Μπραμς να μην προσβάλλει το κοινό των Βιβάλντι και Μπρούκνερ;
...
Μάλλον κάπου εδώ πρέπει να το διαλύσουμε και να πάμε στα (αναγνωστικά) σπίτια μας. Τι λέτε; Εγώ πάντως στα σίγουρα, τώρα που βρήκα λίγο χρόνο να προλάβω την ομάδα μου στον Αβεσσαλώμ, μπαίνοντας σήμερα στο 6ο κεφάλαιο!

ΥΓ. Έγραψα τα παραπάνω ακούγοντας το Adagio της 7ης συμφωνίας του Μπρούκνερ. Ο λαιμός μου, ευτυχώς, άθικτος.
 
Μπέιζιλ καλημέρα!!

Νομίζω ότι είναι τελείως διαφορετικό αυτό που λες. Δλδ το παράδειγμα του Βιβάλντι και του Στραβίνσκι!
Πολλές φορές ομότεχνοι καλλιτέχνες έχουν μεταξύ τους κόντρες...

Εδώ μιλάμε ότι ένα άτομο προσπάθησε με την μια να μας πείσει πως η λογοτεχνία φανταστικού δεν ανήκει στην λογοτεχνία...:μαναι:
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ερώτηση προς τους άνδρες! Θεωρείτε τις ιστορίες του Κόναν λογοτεχνία;
Ναι!

Ο καλυτερος τροπος για να γινει μια τετοια συζητηση ειναι να βρουμε καποιους ορισμους για αυτες τις φιλοσοφικες εννοιες και να κανουμε ενα checklist. Ειχα διαβασει ενα αρθρο που ειχε παρει διαφορους ορισμους της λογοτεχνιας απο αυθεντιες, και κατεληξε οτι τα κομικς δεν θεωρουνται λογοτεχνια, αλλα αυτονομη μορφη τεχνης.

Το αρθρο σημειωνε οτι η λεξη "λογοτεχνια" ειναι θετικα φορτισμενη, και ο καθε φαν των κομικς θα εσπευδε να υποστηριξει οτι τα κομικς ειναι λογοτεχνια (και, αρα, υψηλη τεχνη), αλλα τονισε οτι εξεταζει τον ορο ως μεσο, και οχι για να εξυψωσει ή να υποτιμησει το μεσο των κομικς, που μπορει να ειναι υψηλη τεχνη απο μονο του. Το οτι τα κομικς δεν ειναι λογοτεχνια δεν αποκλειει ενα Χ κομικ να ειναι ανωτερο απο ενα Υ εργο λογοτεχνιας.
 
Κόρτο, έχεις ακούσει ποτέ να λέγεται κάτι τόσο εξωφρενικό?
Ομολογώ πως όχι, όμως ούτε ότι η Δημουλίδου έχω ακούσει να υποστηρίζεται ότι είναι καλύτερη από τον Ντοστογιέφσκι. Και νομίζω ότι για να δούμε την ουσία δεν πρέπει να συγκρίνουμε τα άκρα. Κανείς (ή σχεδόν κανείς) δεν θα υποστηρίξει ότι ο Χάουαρντ ή Μπάροους είναι καλύτερος από τον Ντοστογιέφσκι, όμως ας πούμε ότι αυτοί οι δύο είναι στα δύο άκρα της πεζογραφίας, όσο πλησιάζουμε στο κέντρο (και αν δεχτούμε την θεωρία ότι η χαμηλού επιπέδου πεζογραφία δεν είναι λογοτεχνία) θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να πούμε ποιος είναι ο καλύτερος. Πού σταματά η λογοτεχνία και πού ξεκινά η μη λογοτεχνία; Είναι προφανές νομίζω ότι αν εξαιρέσουμε τις οφθαλμοφανείς περιπτώσεις (που πρακτικά είναι μειοψηφία) είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατατάξουμε τους συγγραφείς σε μια λίστα βάσει της αξίας τους. Δηλαδή αν μας ζητηθεί να κατατάξουμε τους: Μπαλζάκ, Ουγκό, Ντίκενς, Τολστόι, Γκόγκολ, Ζολά, Μοπασάν, Πόε, Σταντάλ, Τουργκένιεφ, Ντοστογιέφσκι, Τουέιν (συγγραφείς που γενικά θεωρούνται σοβαροί και κανείς δεν θα τους κατέτασσε στην μη λογοτεχνία) αν ερωτηθούν 10 άτομα θα πάρουμε 10 λίστες άρα πού είναι τα αντικειμενικά κριτήρια.
 
Last edited:
Αγαπητέ Κόρτο, έχεις δίκιο πως και το δικό μου παράδειγμα ήταν τραβηγμένο, είναι όμως συχνότερο (και έχει γίνει και εδώ στη λέσχη μεγάλη συζήτηση) κάποιοι που διαβάζουν Δημουλίδου π.χ. να λένε σε άλλους αναγνώστες "μα πώς διαβάζετε αυτά τα κουλτουριάρικα", ίσως γιατί και αυτοί έχουν προσλάβει μια σνομπ στάση αντίστοιχα.
Από την άλλη, δεν μίλησα για αντικειμενικά κριτήρια, αλλά για αξιολογικά κριτήρια. Σαν κι αυτά που κατέταξαν στους σοβαρούς συγγραφείς αυτούς που αναφέρεις, χωρίς να έχει και ιδιαίτερη σημασία σε ποια θέση θα ήταν στη μεταξύ τους κατάταξη, βάσει του γούστου (ναι, εδώ θα το δεχτώ) μιας ομάδας αναγνωστών.
Κι εγώ είμαι της άποψης πως λογοτεχνία είναι όλα τα παραπάνω βιβλία που συζητάμε σε αυτό το νήμα. Και τέλος πάντων, ακόμα και να κάνουμε λάθος, αν έτσι μας απεδείκνυε κάποιος αντικειμενικός κριτής (που δεν υπάρχει), στην ουσία η λέξη χρησιμοποιείται και σαν σύμβαση, με κάποιον τρόπο πρέπει να συνεννοηθούμε. Η ένστασή μου είναι στην άποψη που λέει πως δεν υπάρχουν καθόλου κριτήρια παρά μόνο το προσωπικό γούστο. Και στην τόσο μεγάλη αντίδραση σε κάποιον που εκφράζει την άποψή του για το τι είναι λογοτεχνία και τι όχι.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Μα αν ο άλλος απαξιώνει, με τον όποιο τρόπο, αυτό που εσύ αγαπας;

Επίσης, κι ίσως σου φανεί παράξενο, ένας άνθρωπος με αρκετή επαφή με την λογοτεχνία μπορεί θεωρεί ανώτερο λογοτεχνικά ένα "μη λογοτεχνικό" βιβλίο με σπαθιά ή βαμπίρ ή δεν ξέρω εγώ τί από π.χ. την Βιρτζίνια Γουλφ, όπως π.χ. ο υποφαινόμενος. :))))

Όταν λοιπόν έρχεται κάποιος και βγάζει την λογοτεχνία που αγαπώ πως δεν είναι λογοτεχνία, καλά κάνει και λέει την άποψή του, αλλά ας μην παραξενευτεί αν αντιμετωπίσει έντονο αντίλογο. Στην τελική, κι εγώ την άποψή μου λέω.
:ναι:
 
Και κάτι άλλο. Δεν είμαι της άποψης πως όλα πρέπει ντε και καλά να γίνονται αποδεκτά ως διαφορετικές γνώμες. Υπάρχουν κανόνες, όχι μόνο στη λέσχη, αλλά και σε οποιοδήποτε χώρο αλληλεπιδρούν άνθρωποι. Και δεν έχω κανένα θέμα, ίσα ίσα, η αγένεια, η προσβλητική στάση, ο ρατσισμός, η διαστρέβλωση να αντιμετωπίζονται με την ανάλογη αυστηρότητα. Αλλά δεν νομίζω πως εδώ υπήρξε τέτοιο θέμα.

Εντάξει, εντάξει, καταλαβαίνω. Ναι, έντονος αντίλογος μπορεί να υπάρξει. Μπορεί και να ήταν απλά αυτό. Απλά κι εγώ, ως νέο μέλος, ένιωσα κάποιες ελάχιστες φορές πως "αδικούμαι" (σε πολλά εισαγωγικά). Όταν γνωριστούμε καλύτερα, ίσως δεν θα έχουμε πια αυτή την αίσθηση και οι κόντρες μας μπορεί να γίνουν ακόμα πιο έντονες και να είναι παράλληλα και πιο απολαυστικές! Γιατί δεν θα μπαίνει πια στη μέση η όποια ανασφάλεια πως παρεξηγούμαστε εμείς ή οι προθέσεις μας. :)
 
Last edited by a moderator:
Ένας απ' τους συγγραφείς που μου αρέσει να διαβάζω απέκτησε πολλούς κατακριτές. Σε έναν πρόλογο κάποιου βιβλίου του ο εκδότης επέλεξε να συμπεριλάβει ένα μέρος απ' την αντι-κριτική που άσκησε μια ορισμένη φορά. Μου έμεινε κάτι πολύ σημαντικό για 'μενα, δεν ξέρω αν βοηθάει, ή αν δυσχεραίνει αυτά που συζητάτε, το γενικό νόημα ήταν πάντως πως όταν έχεις διαβάσει μόλις ένα βιβλίο στη ζωή σου, το επόμενο το διαβάζεις με βάση αυτό το βιβλίο, τι σου άρεσε, τι όχι, ποιές ιδέες σε εκφράζουν και πως σ' αρέσει να εκφράζονται. Σιγά σιγά αποτελούν μια αλληλουχία αλληλένδετη. Προχωρεί η ανάγνωση, προχωράς κι εσύ στο μονοπάτι των βιβλίων. Κι όπως προχωράς,αλλάζεις. Το αν αυτή η αλλαγή είναι προς το καλύτερο, ή το χειρότερο θα το αφήσω στην άκρη και θα το πιάσω λίγο παρακάτω. Αν κάπου έγραφες αυτή την πρώτη κριτική σου που δεν ήταν κριτική για να τη δω εγώ ή ο Φαροφύλακας ( τυχαίο όχι στοχοποίηση ) αλλά περισσότερο μια καταγραφή - διαμόρφωση προτιμήσεων και αφορά εσένα και μόνο και την έκρινες μετά από χρόνια διαβάσματος, πραγματικά θα σου έκανες εντύπωση. Αν δε σου έκανες, αυτό θα σήμαινε πως δεν προχώρησες κι αν δεν προχώρησες άρα έμεινες σ' αυτό το πρώτο βιβλίο που είχες διαβάσει, όπως και στον τρόπο που ζούσες και όλα όσα σε είχαν κάνει αυτό που ήσουν ως τότε. Αυτό είναι άτοπο. Συνεπώς, αν το πρώτο βιβλίο ήταν ένα αριστούργημα, ή ένα σκουπίδι έχει την αξία του, άλλωστε το παρθενικό μας χαρακτηρίζει ή μας καταστρέφει με πολλούς τρόπους. Παρά ταύτα όμως δε μένεις εκεί. Κρίνεις τον εαυτό σου και τις επιλογές σου με το χρόνο και τα βιβλία που ακολούθησαν. Αν διάβασες το Ερζερούμ θα κρίνεις το Secret βάσει αυτού, αν διάβασες το Μαύρο Πύργο, το Όνομα του ρόδου και το Κόκκινο και το μαύρο θα κρίνεις το Νερό για ελέφαντες μέσω όσων σε μεταστοιχείωσαν ή σε μετέτρεψαν χάρη και σε αυτά τα βιβλία.
Είναι αυτή η αλλαγή μέσα σου προς το καλύτερο ή το χειρότερο; Α έχω πάρα πολλές ιδέες πάνω σε αυτό το θέμα. Καθαρά αντικειμενικές και ωστόσο καθαρά υποκειμενικές. Όποιος μπορεί να ισχυριστεί πως μιλάει με απόλυτη σύνεση ότι όσα εκφράζει είναι απόψεις δικές του ως μέρος του συλλογικού, τότε είναι αντικειμενικός.
 
Ήμαρτον.....προσπάθησα να διαβάσω από την αρχή όλες τις αναρτήσεις στο σχετικό θέμα και δεν άντεξα.....κουράστηκα και βαρέθηκα συνάμα. Πιο πολύ όμως εκνευρίστηκα με την προσπάθεια κάποιων να τοποθετήσουν τον εαυτό τους-αυτός πιστεύω ήταν ο απώτερος στόχος τους-στην πλευρά των '' ποιοτικών'' αναγνωστών και να καταδείξουν την κατωτερότητα των άλλων. Όλα τα λογοτεχνικά αναγνώσματα περιέχουν πνευματικό κόπο και αξία και αν κάτι μας ευχαριστεί να το διαβάζουμε.....αυτό είναι και σε όποιον αρέσει!!!! Ή καλύτερα...να μην αρέσει σε κανέναν για να κάνουμε και την διαφορά
:κατάρα!:
 
Top