εκσπερμάτωση ή εκσπερμάτιση;

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ο διαδεδομένος τύπος είναι, βέβαια, εκσπερμάτωση όμως ενίοτε, και συνήθως σε γραπτό ή πιο τυπικό λόγο, συναντά κανείς τον δεύτερο τύπο: εκσπερμάτιση. Κι ακριβώς για τον λόγο αυτό, το πιο καθωσπρέπει περιβάλλον, μπορεί να υποτεθεί πως ο δεύτερος αυτός τύπος είναι "ο πιο σωστός".

Για αρχή, λοιπόν, να διευκρινίσουμε πως οι δύο τύποι δημιουργούνται κατά τα αντίστοιχα ρήματα:
εκσπερματώνω > εκσπερμάτωση
εκσπερματίζω > εκσπερμάτιση


Έτσι, καί οι δύο τύποι είναι έγκυροι αν και το δίδυμο εκσπερματώνω/εκσπερμάτωση έχει το ατού της καθιερωμένης και διαδεδομένης χρήσης.

Προσωπική μου πεποίθηση είναι πως ο τυπικός λόγος θα πρέπει να βρίσκεται όσο πιο κοντά γίνεται στις φυσικές επιλογές της γλώσσας, οπότε η δική μου προτίμηση πηγαίνει στον πρώτο τύπο καθώς το γλωσσικό μου αισθητήριο κλωτσάει στα εκσπερματίζω/εκσπερμάτιση.
 
Περισσότερο διαισθητικά, πιστεύω ότι το "εκσπερματώνω" είναι πιο κοντά στην ικανότητα που έχει κάποιος για "εκσπερμάτωση", ενώ το "εκσπερματίζω" σχετίζεται περισσότερο με μια πιο δυναμική σχέση, δηλώνοντας μια "εκσπερμάτιση" που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Δροσούλα, προτείνεις εννοιολογική διαφοροποίηση η οποία όμως δεν νομίζω πως υπάρχει στην χρήση κι ούτε σημειώνεται στα λεξικά τα οποία δίνουν τις δυο λέξεις σαν συνώνυμες.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Παντως οι διαφορετικές καταληξεις δινουν μια αλλη δυναμικη σε καποια ρήματα, μια πολυ λεπτη διαισθητική διαφορά που δεν μπορεί να καταγραφει απο τα λεξικα. Ελπιζω να σκεφτω καποιο παραδειγμα :)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Σίγουρα. Απλά το δίδυμο εκσπερμάτωση/εκσπερμάτιση μάλλον δεν είναι μια τέτοια περίπτωση. Η διαφοροποίηση των δυο είναι περισσότερο: καθημερινός λόγος/τυπική επικοινωνία.
 
Top