Aγαπημένες αρχαίες Ελληνικές θεότητες και γιατί;

Χαχα, Βετούλι, πάρα πολύ σωστά τα λες. Αλλά βλέπεις, είμαστε έτσι φτιαγμένοι που δεν βλέπουμε τα ελαττώματά μας. Έχετε ακούσει ποτέ κανέναν να λέει "εγώ είμαι εγωιστής, νοιάζομαι μόνο για τον εαυτό μου, είμαι κακός, μοχθηρός, ανώριμος, ματαιόδοξος, ζηλιάρης κλπ;" Και να το πει δηλαδή κανείς, δεν το πιστεύει, ή περιμένει από τον άλλο να του πει "όχι ρε, μια χαρά είσαι".
 
μωρε καλα το ελεγε ο παππους Αισωπος
"Ανθρώπων έκαστος δύο πήρας φέρει,

την μέν έμπροσθεν την δε όπισθεν" κλπ....
 
Τον Πλουτωνάκο ξεχάσαμε μου φαίνεται! (Σαν πλανήτης πάντως στο ζώδιο μου καλά τα πάει!:))))) Εμένα μου άρεσε πάντα η Άρτεμις - θεά της φύσης και η Ήρα, που στήριζε την οικογένεια (η υποτιθέμενη μνησικακία της ήταν προφανώς το αποτέλεσμα του κεράτου από τον Δία). Μην ξεχνάμε ότι βοήθησε και τον Ιάσωνα στην Αργοναυτική Εκστρατεία.
 

Άυλα

New member
Ήφαιστος και Δήμητρα. Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη... Τον μεν τον συμπαθώ από μικρή γιατί ήταν ο αδικημένος της υπόθεσης, ο κατατρεγμένος που κατάφερε να αναρριχηθεί ξανά στον Όλυμπο. Αντιπροσώπευε για μένα την υπομονή, τόσο λόγω της ζωής του όσο και λόγω της χειρονακτικής τέχνης του, την οποία τον φανταζόμουν να ασκεί με μεράκι, αντί να μπλέκει σε θεϊκές φιλονεικίες. Τη δε, επειδή μου θυμίζει ακόμη αρχαιότερες λατρείες της θεάς γης - μητέρας και επειδή γενικά επίσης απέχει από τους πολέμους (αν θυμάμαι καλά). Ακόμη, μου αρέσει το ότι η μορφή της είναι γενικά απόμακρη και μυστηριώδης, και η λατρεία της ακόμη πιο ιδιαίτερη (βλ. ελευσίνια μυστήρια).
 
Top