Chesterton Gilbert Keith (Τσέστερτον Γκίλμπερτ-Κιθ): "Ο άνθρωπος που λεγόταν Πέμπτη" (The man who was Thursday)



Συγγραφέας: Chesterton Gilbert Keith
Εκδότης: Public Βιβλιοθήκη
ISBN: 9789604365111
Σειρά βιβλίου: Public Classics
Αριθμός Σελίδων: 224
Γλώσσα Πρωτοτύπου: Αγγλικά
Ημερομηνία 1ης Έκδοσης: 1908


Το βιβλίο ξεκινάει με δύο φίλους, τον Γκρέγκορι και τον Σίμι. Ο Γκρέγκορι προσπαθεί να πείσει τους γύρω του ότι είναι σοβαρός αναρχικός. Τελικά γίνεται ένα συμβούλιο αναρχικών με σκοπό να ψηφίσουν το μέλος που θα πάρει τη θέση με το κωδικό όνομα Πέμπτη. Ο Γκρέγκορι οδηγεί τον Σίμι στο κρησφύγετο όπου θα γίνει το συμβούλιο με σκοπό να του αποδείξει ότι είναι σοβαρός αναρχικός. Κατά τη διάρκεια που βρίσκονται μέσα στο κρησφύγετο, κάποια στιγμή ο Σίμι ανακοινώνει στον Γκρέγκορι ότι είναι αστυνομικός, έχοντας όμως δεσμευτεί με αμοιβαίους όρκους, ο Γκρέγκορι δεν μπορούσε να το αποκαλύψει στα υπόλοιπα μέλη. Κατά τη διάρκεια του συμβουλίου, ο Γκρέγκορι ενώ έχει δεδομένο ότι θα πάρει την θέση του Πέμπτη, προσπαθώντας να πείσει τα υπόλοιπα μέλη να τον ψηφίσουν, επειδή παρακολουθούσε ο Σίμι την διαδικασία, τα έκανε χάλια προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες με το τι θα αποκαλύψει για τους αναρχικούς σε ένα αστυνομικό και πως πρέπει να παρουσιάσει τον εαυτό του άξιο γι΄ αυτή τη θέση. Ε, με τα πολλά, την θέση την πήρε ο Σίμι. Τελικά αποδείχτηκε μέσα από μια ενδιαφέρουσα ιστορία, ότι όλα τα μέλη με κωδικά ονόματα Δευτέρα μέχρι και Σάββατο είναι αστυνομικοί. Έγινε ένα κυνηγητό μεταξύ τους, μέχρι να αποκαλύψουν όλοι την πραγματική τους ιδιότητα. Εν τέλη, ενώνονται όλοι μαζί και κυνηγάνε τον Κυριακή, ο οποίος δεν είναι αστυνομικός, σε ένα σουρεαλιστικό κυνηγητό το οποίο σε κρατάει λέξη προς λέξη σε αγωνία για το τι θα γίνει. Δεν θέλω να κάνω παραπάνω αποκαλύψεις, θα συμπληρώσω μόνο ότι ο ρόλος του Κυριακή είναι κρίσιμος σε όλη την ιστορία και ότι έχει υπεράνθρωπες δυνατότητες.

Το βιβλίο μου θύμισε Κάφκα, λίγο τον πύργο, λίγο τη δίκη. Σε αντίθεση με τον Πύργο, έχει τέλος και είναι μια ολοκληρωμένη ιστορία. Η πλοκή του και ο τρόπος γραφής κρατάει ψηλά το ενδιαφέρον του αναγνώστη χωρίς να κάνει καθόλου κοιλιά. Θα το πρότεινα σαν ανάγνωσμα κάθε εποχής και ψυχολογίας του αναγνώστη. Είναι ένα αλληγορικό μυθιστόρημα που πολλά μέρη του μπορούν να ερμηνευτούν με διάφορους τρόπους. Αξίζει να διαβαστεί, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι η τιμή του είναι λιγότερο από 7 ευρώ.
 
Είχα προσπαθήσει να διαβάσω το 'Το σκάνδαλο του πατρός Μπράουν' και δεν τα κατάφερα. Κάθε φορά το παρατουσα στις πρώτες σελίδες, κι έπειτα σταμάτησα να ασχολούμαι με τον συγγραφέα. Η παρουσίασή σου μου άνοιξε την όρεξη. Με την πρώτη ευκαιρία, θα το διαβάσω :ναι:
 
Πολύ ωραία παρουσίαση! Είναι ένα απ' τα αγαπημένα μου βιβλία, πολύ αλληγορικό κατά την άποψή μου.
Δεν καταλαβαίνω τη σύγκριση με τα έργα του Κάφκα, όμως. Το βιβλίο "ο ανθρωπος που λεγόταν Πέμπτη" είναι κεφάτο και αισιόδοξο, σε αντίθεση με τα έργα του Κάφκα. Ναι μεν υπάρχει η αίσθηση ότι κυνηγάν το αδύνατο και υπάρχουν φάσεις όπου όλος ο κόσμος έρχεται ανάποδα, αλλά η ατμόσφαιρα, ακόμη και σε τέτοιες σκηνές, έχει κάτι σουρεαλιστικό, που δεν πιέζει συναισθηματικά τον αναγνώστη.
 
Top